Pokazywanie postów oznaczonych etykietą #czytelnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą #czytelnia. Pokaż wszystkie posty

sobota, 2 maja 2020

Zuzanna Orlińska - "Wstydu za grosz!"

Autor: Zuzanna Orlińska
Tytuł: Wstydu za grosz!
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 288
Ocena: 8/10
Wiek: 10-14 lat   

Opis: 

  II Nagroda w V Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży.

W jaki sposób przetrwać wśród tygrysów, gdy się jest zębiełkiem białawym? Czy w świecie replikantów potrzebni są romantyczni wieszcze? I co zrobić, by przekonać ludzi, że młodość nie zależy od metryki urodzenia? Jeśli szukasz odpowiedzi na podobne pytania, przeczytaj "Wstydu za grosz!". Wciśnij czwórkę, jeżeli wolisz otrzymać darmowy jajowar…
 
Pełna humoru i mądrości powieść Zuzanny Orlińskiej to historia dwóch niezwykłych kobiet, które – każda na swój sposób – próbują walczyć z presją społeczną. Nastoletnia Julianka bardzo się różni od koleżanek z klasy i jest przekonana, że ma więcej z zębiełka niż ze zmysłowej tygrysicy. Z kolei jej przebojowa babcia Delfina to reżyserka, która czuje, że zaczyna być dyskryminowana ze względu na wiek. Z braku lepszych propozycji Delfina postanawia poprowadzić warsztaty teatralne dla koła seniorów w gminnym domu kultury. Gdy zapada decyzja o wystawieniu sztuki, starsza pani nie ma wątpliwości, że muszą to być Dziady… a może po prostu Dziadki?  

Recenzja:

Wstyd to emocja wpisana w naszą codzienność. Wstydzimy się różnych rzeczy i sytuacji. Czasami przysparzają nam one smutku, a innym razem są nawet powodem do śmiechu. Wstydu za grosz! to najnowsza powieść Zuzanny Orlińskiej, nagrodzona w piątym Konkursie Literackim imienia Astrid Lindgren. Autorce zatem należą się ogromne gratulacje. Czy mnie również, tak jak jury konkursowe urzekła jej opowieść? Oczywiście! Bardzo miło spędziłam czas podczas jej czytania. Dwie kobiety, które dzięki niej poznałam wprowadziły w moją codzienność nieco śmiechu, wartościowych przemyśleń i podziwu dla ich dokonań, a szczególnie dla tej starszej z nich.


Książka dedykowana jest dzieciom od dziesiątego roku życia. Chociaż mój syn ma dziewięć lat to z chęcią słuchał jej fragmentów. Myślę, że w całości jest ona raczej bardziej odpowiednia dla nieco starszych dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Ja jako już niemal trzydziestolatka przeczytałam ją z niemałym zainteresowaniem. Nie miałam poczucia, że czytam książkę dla nastolatków, zwłaszcza, że wiek występujących w niej bohaterów charakteryzuje się dużą rozpiętością. Bardzo spodobał mi się pomysł na fabułę a jeszcze bardziej kreacja bohaterów. Cieszę się, że jednym z nich jest starsza osoba. Można nawet podsunąć tę książkę swoim babciom, by utwierdziły się w przekonaniu, że przebojowość i rozwój własnych zainteresowań w ich wieku nie jest wcale nie na miejscu.

"Pomyślała, że już przeszło miesiąc minął od chwili, kiedy siedziała na tej kanapie, przekonana, że jej życie właśnie się skończyło, pewna, że nie wróci więcej do szkoły. A nie tylko nic się nie skończyło, lecz nawet coś się zaczęło i ona, choć siedzi w tym samym miejscu, oparta o tę samą poduszkę, pije z tej samej filiżanki i głaszcze tego samego kota jest zupełnie innym człowiekiem."
 
W książce zatytułowanej Wstydu za grosz! mamy dwie główne bohaterki, a więc wnuczkę Juliannę i babcię Delfinę. Nastolatka przechodzi ciężki okres w swoim życiu, gdyż doznała upokorzenia w szkole. Będzie się też borykała z problemami dotyczącymi pierwszego związku oraz tymi rodzinnymi. Jej babcia pomimo wieku jest energiczną kobietą, która ciągle rozwija się zawodowo. Razem ze swoim kolegą, wnuczką i jej znajomym z klasy przygotowują spektakl z udziałem seniorów na podstawie utworu Dziady Adama Mickiewicza. Jakie trudności napotkają po drodze i czy wstyd w końcu się od nich odczepi? Nie będzie to wcale takie proste, bo nic takie nie jest i przez to też, ta powieść jest taka wyrazista, pełna prawdy i szczerości.

Jest to fantastycznie i ciekawie napisana opowieść o dylematach współczesnej młodzieży i osób starszych. Autorka doskonale połączyła te dwa światy ukazując ich blaski i cienie. Z postaw i sposobu życia bohaterów oraz z sytuacji, w których się znaleźli można czerpać wartości przekładając je na własne życie. Historia utrzymana jest w zabawnym tonie, napisana przystępnym. językiem. Zawiera odwołania i aluzje do aktualnych zachowań naszego społeczeństwa. Nie bez znaczenia jest tu temat jego wpływu na nas samych, a zwłaszcza oceny przez innych naszego postępowania i odgórnych oczekiwań, które nam oni stawiają. Przeczytajcie i przekonajcie się, że w tym zwariowanym świecie każdy ma prawo i szansę być po prostu sobą. Na wyróżnienie zasługuje także postać Alika, który jest młodzieńcem niezwykle wartościowym i zupełnie nie na topie, ale dzięki temu polubiłam go całym sercem. Z pewnością w was też wywoła podobne uczucia.

Książka pomimo dziecięcego projektu okładki jest skierowana do nastolatków i taką też ma formę wydania. Nie ma w niej bowiem ilustracji a i jej objętość jest dość spora. Zuzanna Orlińska stworzyła ciekawą, promieniującą i wartościową opowieść, która ukazując różne oblicza wstydu podnosi nas na duchu i zachęca do samorealizacji.


Wstydu za grosz! pokaże wam, że nawet najbardziej żenująca sytuacja w życiu zostaje zapomniana. Zachęci do spojrzenia na pewne sprawy z dystansem. Nagrodzi nas dobrym humorem i zażegna problem wyboru wartościowej książki dla nastolatków i nie tylko dla nich...



Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa  Nasza Księgarnia.

piątek, 6 lipca 2018

Erica David - "Powrót do lodowego pałacu"


Autor: Erica David
Tytuł: Powrót do lodowego pałacu
Seria: Czytelnia. Poziom 2
Wydawnictwo: EGMONT
Rok wydania: 2018
Liczba stron: 101
Ocena: 7/10

Opis:
Anna i Elsa spodziewają się przyjazdu bardzo ważnych gości. Chcą ich olśnić, pokazując przepiękny lodowy pałac, który Elsa wyczarowała wysoko w górach. Niestety przybysze z Vakretty są przekonani, że zamek zamieszkują duchy! Ale czy to prawda?

Recenzja:

"Kraina lodu" to w ostatnich miesiącach jedna z najpopularniejszych bajek, zwłaszcza wśród dziewczynek, które bardzo chętnie wcielają się w postaci z ulubionego filmu animowanego. Sklepy zapełniły się gadżetami związanymi z Anną i Elsą, w tym także książkami. Dlatego istnieje spora szansa, że publikacja wydawnictwa EGMONT nie przejdzie bez echa.

Wracamy do lodowego zamku, który - jak się okazuje - wymaga pewnych napraw, za które zamierza wziąć się niesforny Olaf w towarzystwie Anny i Elsy. Remont jest konieczny, gdyż niebawem z zamku mają zjawić się ważni goście. Gdy prace nie do końca idą po myśli naszych bohaterów, postanawiają oni wesprzeć się magią i... cóż, okazuje się, że czasem sprawne ręce są w stanie wykonać coś lepiej niż nawet najlepsze zaklęcia. Wraz z przybyciem zacnej pary w zamku zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Czyżby w lodowym przybytku straszyło? Przekonajcie się sami, sięgając po książkę ze swoimi pociechami i na chwilę zamieńcie się rolami - niech to one poczytają wam!

Osobiście cieszę się, że ktoś wziął "Krainę lodu" na warsztat w przypadku książek, które służą do nauki i doskonalenia umiejętności samodzielnego czytania, bo przecież taką serią jest #czytelnia. Niejednokrotnie pisałam już, że chciałabym, aby w publikacjach z każdego poziomu ilustracje były w kolorze, a już te, które spotykamy w "Powrocie do lodowego pałacu" proszą się o to szczególnie. Anna i Elsa w szarościach? To aż się nie godzi.




Okładka zapewnia, że lektura książek z poziomu 2 #czytelni zapewni moc wrażeń dzięki wartkiej akcji. Cóż, muszę przyznać, że mnie ta historia nie do końca porwała. Było miło, sympatycznie, momentami zabawnie, ale zabrakło mi właśnie emocji związanych z dynamiczną akcją. Być może odbiór dzieci będzie inny, ja patrzę w końcu z perspektywy dorosłego. To dla mnie zaskoczenie, bo dotychczas nie narzekałam na to w przypadku tej serii. Sądzę natomiast, że tytuł obroni się sam, bo występują tu postaci uwielbiane przez ogrom dzieci.

Mimo wszystko publikacja warta jest polecenia, przede wszystkim ze względu na cel, jaki przyświeca tej serii. Jeśli dzieci mają doskonalić umiejętność czytania, to niech to robią na materiale dla nich atrakcyjnym, a "Kraina lodu" i wszystko, co z nią związane z pewnością do takich należy.

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa EGMONT.

piątek, 25 maja 2018

Liz Marsham - "Ariel na fali"


Autor: Liz Marsham
Tytuł: Ariel na fali
Wydawnictwo: EGMONT
Rok wydania: 2018
Liczba stron: 128
Ocena: 7,5/10

Opis:

Każda księżniczka ma swoją historię, a każda historia ma swój początek. Siedmioletnia Ariel wyrusza z siostrami na zabawę wśród fal. Niestety, prąd porywa ją i jej dwie starsze siostry daleko od pałacu. Jak teraz mają znaleźć drogę do domu? Syrenki wypłyną na powierzchnię, a później skryją się w tunelach w głębi morza. Czy tu, czy tam, nadal będą daleko od ojca i pozostałych sióstr. By wrócić do ojca, muszą zmierzyć się z własnymi lękami, z uprzedzeniami, a przede wszystkim wykazać się sprytem, odwagą i… dobrym sercem. Czeka je trudna próba – czy zwieńczy się sukcesem?
Zanurz się z Ariel w wodne przestworza pełne tajemnic, różnorodnych stworzeń i śladów ludzi. Zobacz, jak wielka może być maleńka, młodziutka syrenka.

Recenzja:

Chyba każdy z nas miał w dzieciństwie ulubioną bajkę. Nie będę oryginalna, jeśli napiszę, że w moim przypadku na pewnym etapie była to "Mała Syrenka". Zbierałam wszystkie gadżety, które dotyczyły mojej ulubionej czerwonowłosej bohaterki. I choć w kilka lat później moja fascynacja zwróciła się w stronę japońskich rewelacji, to jednak sentyment do tej postaci pozostał do dziś. A muszę wyznać, że na studiach został poddany ciężkiej próbie. Jeśli do tej pory nie sięgaliście po biografię Andersena z jego interpretacjami baśni, lepiej tego nie róbcie. Czasem nie warto wkraczać z rozumowaniem dorosłych w świat dziecięcych bohaterów. Ale to tak na marginesie.

Po książkę "Ariel na fali" sięgnęłam, bo lubię publikacje, w których opisywane są dzieje przed i po tym, co znamy z głównej historii o jakiejś postaci. Mała Syrenka w książce Liz Marsham ma siedem lat i kilka starszych sióstr, które traktują ją trochę jak głupiutkie dziewczątko, mało zresztą jeszcze wiedzące o świecie. Sama Ariel zdaje się zgadzać z taką opinią, a przynajmniej tak do niej przywykła, że nie stara się zmienić swojego wizerunku w oczach starszych syrenek. Wszystko zmienia się pewnego dnia, gdy syrenie siostry postanawiają pobawić się w morskim nurcie, co kończy się zgubieniem trzech z nich. Ariel okazuje się wtedy naprawdę dzielną i rezolutną syreną i mimo młodego wieku ma kilka niezłych pomysłów, jak wyjść obronną ręką z kłopotów. A tych w drodze powrotnej czeka siostry niemało.

Sam pomysł jest interesujący, choć może nieco tendencyjny. Moją uwagę bardziej zwróciła jednak kreacja głównej bohaterki i jej przemiana. Ariel pod wpływem adrenaliny przeobraża się z zagubionej i nieśmiałej w pełną werwy i ciekawą świata syrenę, która nie boi się ryzyka i odpowiedzialności, jaka na niej spoczywa - ma doprowadzić do domu nie tylko siebie, ale także przerażone siostry. Spodobała mi się ta nowa Mała Syrenka, zdecydowanie bardziej niż jej spokojna, zahukana wersja z pierwszych rozdziałów.

Według mnie pierwszy poziom serii #CZYTELNIA jest tym najlepiej wydanym, bo zawierającym kolorowe ilustracje. To dla mnie ważne, nawet w przypadku książek przeznaczonych dla dzieci starszych. Kolor daje wytchnienie od tekstu ciągłego młodym oczom, pozwala przez chwilę skupić się na czymś innym i pobudza wyobraźnię. Co prawda ilustracji mogłoby być nieco więcej, ale nie ma co narzekać - ważne, że są i to naprawdę miłe dla oka.



Lubię tę serię książeczek dla dzieci i pewnie jeszcze niejednokrotnie po nią sięgnę. Polecam rodzicom dzieci, które - jak ja za dawnych lat - upodobały sobie tę właśnie bajkę. Wcześniejsze losy Ariel z pewnością je zainteresują, dostarczając przyjemnych czytelniczych wrażeń.

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa EGMONT.