Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Klub Świata Komiksu. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Klub Świata Komiksu. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 8 sierpnia 2021

Alex Alice, Alain Ayroles - „Chimery Wenus. Tom 1”

Scenarzysta: Alex Alice, Alain Ayroles
Ilustrator: Etienne Jung
Tytuł: Chimery Wenus. Tom 1
Wydawnictwo: EGMONT
Data wydania: 28 lipca 2021
Liczba stron: 56
Ocena: 9/10

Opis:

Seria „Chimery Wenus” to seria poboczna „Gwiezdnego zamku”. Podbój kosmosu trwa! W 1873 roku, gdy imperia lądowe walczą o panowanie nad Układem Słonecznym, aktorka Helena Martin wyrusza na Wenus w poszukiwaniu swojego narzeczonego, więźnia skazanego przez Napoleona III. Na tej odległej planecie grozi kobiecie mnóstwo niebezpieczeństw, chociażby zamieszkujące ją groźne dinozaury. Ta niezłomna aktorka operetkowa wyruszy przez dżunglę opanowaną przez dinozaury i szalejące oceany do najdziwniejszych granic gwiazdy, gdzie natknie się na pozostałości tajemniczej cywilizacji.

Recenzja:

Na wstępie szczerze Wam przyznam, że absolutnie nie znam Gwiezdnego zamku, niemniej opis Chimery Wenus tak ogromnie mnie zaintrygował, że wprost nie mogłam sobie odmówić lektury tego komiksu. I bardzo się cieszę, że tego nie zrobiłam i – jako, że jest to seria poboczna, historia równoległa do tej stworzonej w pierwotnym cyklu – sprawie odnalazłam się w treści całkiem, a jakiekolwiek ewentualne braki w znajomości świata nie popsuły mi w żaden sposób frajdy z czytania.

Chimery Wenus
są dość specyficznym komiksem, który według mnie jest bardziej dla młodzieży, niż dla dzieci (a w kategorii dla młodszych figuruje na stronie EGMONTu). Przede wszystkim ma on nieco większy próg wejścia – nie tylko przez soczyste wątki sci-fi, ale i nawiązania historyczne, o których młody czytelnik pojęcia może nie mieć. Co więcej, przedstawione tematy są tutaj raczej dojrzałe, chwilami nieco filozoficzne, innym razem kłaniają się ku szeroko pojętym naukom bardziej ścisłym. Oczywiście, nie brakuje w tym komiksie i humoru, ale nie jestem pewna, ale nie każdy dowcip jest też skierowany do mniejszego odbiorcy – mam tu na myśli choćby podekst subtelnie seksualny. Dla mnie jednak, jako dorosłego odbiorcy, Chimery Wenus okazały się najprawdziwszą ucztą i fenomenalną rozrywką – i od strony fabularnej, i od strony wizualnej.

Ilustracje Etienne’a Junga to jest mistrzostwo świata. Na samym początku witają nas intrygujące wycinki z gazet, a sam komiks graficznie przypomina mi animację Anastazji z 1997 roku, jeden z moich ulubionych filmów animowanych, co z całą pewnością również pogłębiło moją sympatię do tego tytułu. Kadry tutaj są jednak znacznie bardziej barwne, a zachwycają nie tylko historyczne stroje i salony, ale i ilustracje elementów fantastycznych. Na kadrach pojawiają się między innymi fenomenalne wynalazki, dinozaury oraz… inne nieprawdopodobne istoty. Podobnie jak do treści, tak i tu mam zarzut do tego, że nie jest to komiks za bardzo dla dzieci – ot, pojawia się tutaj choćby krew czy niepokojące istoty…


Chmiey Wenus. Tom 1 to kawał fascynującej przygody, od której oderwać się jest rzeczą niemożliwą. Mamy tutaj fascynujące wątki nawiązujące do historii, cudowny klimat – iście pomieszanie czasów wiktoriańskich z science fiction, fenomenalnych bohaterów (dwoje głównych to sztos, gdyż obserwujemy na zmianę losy Heleny, aktorki operetkowej i jej ukochanego) oraz zjawiskową oprawę graficzną… Jestem absolutnie zakochana w tym tytule i polecam ją nastolatkom i dorosłym, bo dla dzieci taki tytuł to jednak za wcześnie. Wiedzcie, że to prawdziwe cudo!

niedziela, 1 sierpnia 2021

Cykl Najwybitniejsi Naukowcy - „Arystoteles”, „Einstein

Autor: Jordi Bayarri
Tytuły: Arystoteles. Głód wiedzy, Einstein. Przeskok kwantowy
Cykl: Najwybitniejsi Naukowcy
Wydawnictwo: EGMONT
Data wydania: 14 lipca 2021
Liczba stron: 48+48
Ocena: 9/10

Opis:

Arystotels. Głód wiedzy: Arystoteles już od najmłodszych lat chciał zdobywać jak najszerszą wiedzę o otaczającym go świecie. Interesowało go wiele zagadnień – od działalności człowieka, przez politykę i etykę, po wszystkie aspekty otaczającej go przyrody. Dzięki temu położył podwaliny pod rozwój logiki i nauk przyrodniczych, szczególnie astronomii, fizyki i biologii. W Atenach założył szkołę filozoficzną w”liceum”.

Einstein. Przeskok kwantowy: Czwarty tom kolekcji „Najwybitniejsi Naukowcy” opowiada o badaczu, którego teorie znają niemal wszyscy – Albercie Einsteinie, fizyku teoretycznym, filozofie nauki, pedagogu, wykładowca uniwersyteckim oraz laureacie Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 1921 roku. Komiks pozwala poznać historię jego dzieciństwa, badań naukowych, fascynacji matematyką i muzyką, a także problemów ze znalezieniem pracy i kłopotów w czasie pracy nad odkryciami, dzięki którym zrewolucjonizował ówczesną fizykę. Teorie Einsteina fascynowały współczesnych mu naukowców i zwykłych ludzi. Sprawiły, że fizyka była na ustach wszystkich. Dzięki jego dokonaniom nastąpił wielki skok w naukach ścisłych. ogrodach Lykejonu, otaczających świątynię Apollina Likejosa, od której nazwy powstało słowo 

Recenzja:

Najwybitniejsi Naukowcy zawojowali nasze serca tomami pierwszymi, o Marie Składowskiej-Curie i Darwinie, dlatego nie mogliśmy przepuścić okazji, do komiksowego spotkania z kolejnymi osobami ze świata nauki. Ogromnie podoba mi się fakt, że przedstawia on postaci z doprawdy szerokiego naukowego grona i już nie mogę się doczekać tego, kogo pozwolą mojemu siostrzeńcowi poznać części kolejne!


Wydawnictwo EGMONT zdecydowanie umie zachęcić młodego człowieka do edukacji. Komiksy ponownie znakomicie wyglądają i są fantastycznie wydane. Mimo niewielkiego formatu oraz stosunkowo małej ilości stron, fenomenalnie potrafią przedstawić omawiane postaci. Wszystko to za sprawą przyjemnej dla oka kreski autora, kolorowej i sympatycznie przedstawiającej postaci oraz ich ważne naukowe dzieje. Komiksowe historie to jednak nie wszystko, gdyż w tych książeczkach znajdują się także biogramy najważniejszych osób w otoczeniu naukowych (które możemy poznać już w kadrach) oraz najważniejsze daty w życiu tytułowych bohaterów. Każdy komiks posiada także posłowie dr. Tomasza Rożka, którego wielu z Was pewnie kojarzy z kanału Nauka To Lubię (jeśli nie znacie tego kanału, szybko nadróbcie braki!). W dodatkowych materiałach znaleźć można i szkice, które… są po prostu bardzo miłe dla oka. ;)


O fabule komiksów możecie przeczytać więcej w opisie, dlatego pozwólcie, że skupię się już stricte na wrażeniach z lektury. Arystoteles. Głód wiedzy i Einstein. Przeskok kwantowy okazały się przefantastyczne i bardzo przystępne dla młodego odbiorcy. Autor serwuje czytelnikowi nie tylko nieco wiedzy, ale i humorystycznie podchodzi do przekazywania tych informacji, dzięki czemu szybko zdobywa zainteresowanie dziecka. Nie myślcie jednak, że te komiksy są infantylne, bo przekazują faktyczne ciekawostki z życia naukowców! Nie można zapomnieć też o wcześniej wspomnianej sympatycznej kresce, dzięki której komiksy czyta się przyjemniej. Myślę, że to doprawdy kapitalna zachęta na poznanie bliżej wybitnych naukowców, bo z tymi komiksami nie można się nudzić – szczególnie, że przedstawiają różne dziedziny nauki, w różnych czasach.


Cóż mogę powiedzieć? Zarówno Arystoteles. Głód wiedzy, jak i Einstein. Przeskok kwantowy to komiksy warte polecenia, które uczą, bawią i cieszą oczy. W takiej formie poznawanie naukowców to czysta frajda – i to nie tylko dla dziecka, ale i rodzica, bo i ja – jako osoba dorosła – bawiłam się przy nich przednio. W tej chwili zapowiedziany jest komiks o Newtonie, którego będziemy wyczekiwać z niecierpliwością. Jeśli szukacie sposobu na barwną i przyjemną edukację – koniecznie sięgnijcie po te niepozorne książeczki! Polecamy z całego serca!

poniedziałek, 28 czerwca 2021

Kristen Gudsnuk - "Minecraft. Na pastwę mobów. Tom 2

Scenariusz: Kristen Gudsnuk
Ilustracje: Kristen Gudsnuk
Tytuł: Na pastwę mobów
Cykl: Minecraft, tom 2
Wydawnictwo: EGMONT
Data wydania: 16 czerwca 2021
Liczba stron: 88
Ocena: 7/10

Opis:

Druga część przygód z serii „Minecraft: Na pastwę mobów” na podstawie popularnej gry komputerowej. Po ocaleniu swojego mentora, pożartego przez withera, łowcy potworów Cahira i Orion wyruszają na wyprawę, aby rozwiązać tajemnicę ciążącej na ich przyjaciółce klątwy, która powoduje, że dziewczynka przyciąga moby jak magnes. Aby znaleźć lekarstwo na przypadłość Atrii, muszą odnaleźć dawną rywalkę Senana. Okazuje się jednak, że sprawy wyglądają inaczej, niż mogłoby się zdawać. Chociaż wielka rezydencja i kocia fontanna wielkiej magini są wyjątkowo urocze, jej lochy skrywają mroczny sekret – miażdżarkę mobów! A podczas wizyty w mieście dzielne bliźnięta zapoczątkują lawinę wydarzeń, która doprowadzi do zombie apokalipsy. Czy uda im się ocalić miasto i jego pechowych mieszkańców?

Recenzja:

Pewnie nie raz wspominałam, że u moich podopiecznych jest szał na Minecrafta i wszystko, co z nim związane. Bardzo się cieszę, że powstaje tyle książek i komiksów w tej serii – szczególnie takich, jak cykl od Kristen Gudsnuk. Na pastwę mobów to drugi tom komiksu od tej scenarzystko-artystki, bogaty w przygody oraz niesamowitości ze świata gry!

Tym, co rzuciło mi się w oczy przy tym komiksie są rady dla młodych fanów gry – umieszczenie przed pierwszymi kadrami przygody. Dotyczą one bezpieczeństwa w sieci, o którym warto rozmawiać i pewne reguły przypominać – nawet, gdy są dla malca jasne. Bardzo doceniam takie dodatki! I – skoro już przy treściach gratisowych jesteśmy – na ostatnich stronach znajdują się króciutkie komiksiki, szkice i konspekty postaci, a nawet zdjęcia z tworzenia komiksu – przedstawiające psa autorki, żądnego pieszczot. Urocze!

Sama przygoda wciąga od pierwszych stron, niemniej, żeby doskonale odnaleźć się w historii, warto znać tom pierwszy. Mamy tutaj znanych bohaterów oraz ich sprawy, o których napomknięte było wcześniej. Spotykamy także mnóstwo mobów, które nie ułatwiają życia Cahirze oraz całej gromadce – zresztą nad dziewczyną ciąży klątwa, która je do niej przyciąga. Nie jest to jednak takie złe, bo – oczywiście, nie licząc niebezpieczeństwa – prowadzi także do wielu przezabawnych sytuacji, przygód oraz… zacieśniania przyjaźni!

Autorka poprzez zabawę porusza tematy wartościowe dla młodego czytelnika, choćby wspomnianej przyjaźni, a dialogi tutaj są cudownie humorystyczne. Sama kreska także ma ton raczej zabawny i choć jest prosta, to zdecydowanie przyciąga uwagę. Kolorystyka także zasługuje na uwagę – przez większość przygód towarzyszą nam kolory bardziej pastelowe, przyjemne dla oka – kadry nie męczą, a cieszą – podobnie jak sposób przedstawienia minecraftowych mobów oraz bohaterów na nich! Pociesznych mordek głównych bohaterów nie da się nie lubić.

Drugi tom minecraftowego cyklu Na pastwę mobów z całą pewnością urzeknie każdego miłośnika gry. To pozycja bogata w wartościowe lekcje i mnóstwo rozrywki, a od samej historii oderwać się nie można. Polecam z całego serca – jeśli macie w rodzinie fana Minecrafta, koniecznie sprezentujcie mu tę serię! Nie mogę doczekać się kontynuacji!

niedziela, 27 czerwca 2021

Carbone, Gijé - "Pozytywka. Witamy w Pandorii. Tom 1"

Scenariusz: Carbone
Ilustracje: Gijé
Tytuł: Witamy w Pandorii
Cykl: Pozytywka, tom 1
Wydawnictwo: EGMONT
Data wydania: 16 czerwca 2021
Liczba stron: 56
Ocena: 8/10

Opis:

Pierwsza część przygodowej opowieści o dziewczynce, która zostaje wezwana na pomoc przez mieszkańców ukrytego świata...
Nola obchodzi ósme urodziny, ale czuje przede wszystkim smutek, bo tęskni za niedawno zmarłą mamą. Czy chociaż trochę rozweseli ją prezent – piękna pozytywka? Dziewczynka przekręca kluczyk zabawki i... tak rozpoczyna się wielka przygoda! Nola przedostaje się do krainy dziwów, gdzie spotyka niezwykłe istoty i wpada w wir szalonych wydarzeń, a przede wszystkim poznaje sekrety z przeszłości swojej mamy. Czy jednak nawet najbardziej fascynujące przeżycia mogą uleczyć ból po stracie ukochanej osoby?

Recenzja:

Strata bliskiej osoby to sytuacja niełatwa i bardzo się cieszę, że powstają pozycje, które otwarcie o śmierci wspominają – wszak to może dotknąć rodzinę każdego. W Witamy w Pandorii, pierwszym tomie Pozytywki ten temat również się pojawia – głównej bohaterce niedawno zmarła mama. Otrzymuje w prezencie piękną pozytywkę, która do niej należała i… w ten sposób rozpoczyna się jej magiczna podróż – w której odkrywa nie tylko nowy świat, ale i ma szansę dowiedzieć się nieco o przeszłości swojej mamy.

Opowieści, gdzie bohater lub bohaterka przenoszą się do magicznego świata nie są niczym nowym, niemniej Carbone i Gijé udowadniają, że wciąż można to zrobić w sposób oryginalny i nietypowy. Nola dostaje się poprzez pozytywkę do tytułowej Pandorii, gdzie poznaje nowych przyjaciół i jednocześnie ma szansę dreptać śladami swojej mamy – co zdaje się odrobinę ukajać ból po jej śmierci. W tym ukrytym świecie na dziewczynkę czeka mnóstwo niesamowitości, a także… pewne śledztwo.

To, co rzuciło mi się w oczy, że świat Pandorii jest znakomicie wykreowany. Choć komiks nie jest zbyt długi, a Nola nie przebywa przez cały czas opowieści w nim, możemy go całkiem nieźle poznać – zarówno wizualnie, pod względem niebywałych istot, jak i uszczknąć zasad w nim panujących. Jak szybko się okazuje, zostają tutaj przedstawione także inne sprawy ważne, jak choćby tolerancja czy też temat miłości – można rzec - ponad reguły w tym świecie panujące. Na uwagę zasługuje także kreacja postaci, których ocenianie po pozorach okazuje się krzywdzące.

Interesująca jest także kwestia wizualna komiksu, bo ilustracje są przebajeczne – co w zasadzie nie było dla mnie zaskoczeniem, bo okładka to cudo. Ogromnie przypadła mi kreska, nieco kredkowa (że tak powiem) – niesamowite barwy i piękne cieniowania. Różnorodność istot oraz emocje wymalowane na twarzach bohaterów (kocham miny Noli!) także zachwycają – graficzna strona Witamy w Pandroii tworzy świat równie cudownie, jak i treść.

Witamy w Pandorii to kolejny wspaniały komiks dla młodych czytelników od Wydawnictwa EGMONT, w którym można się zakochać. Ten tom zdaje się być zaledwie wstępem do przygody, gdyż scenariusz maluje przed nami wiele niewiadomych, przez co czekanie na część kolejną jest dość bolesne (a ta dopiero w sierpniu!) – bardzo chciałabym wiedzieć, jakie jeszcze przygody spotkają Nolę! Jeśli lubicie magiczne światy, pełne niezwykłości – polecam z całego serca!

poniedziałek, 2 marca 2020

Joris Chamblain, Aurélie Neyret - "Pamiętniki Wisienki. Skamieniałe zoo", tom 1

Autor: Joris Chamblain
Ilustrator: Aurélie Neyret
Tytuł: Skamieniałe zoo
Cykl: Pamiętniki Wisienki (tom 1)
Wydawnictwo: EGMONT
Data wydania: 22 stycznia 2020
Liczba stron: 80
Ocena: 10/10 

Opis: 

Wisienka ma jedenaście lat i pragnie zostać pisarką, zaczęła nawet pisać pamiętnik! Jej ulubiony temat to ludzie, zwłaszcza dorośli. Są tak skomplikowani, że chciałaby ich lepiej zrozumieć. Uwielbia ich obserwować, próbując odgadnąć, jakie tajemnice w sobie kryją. Taki na przykład Michał... W każdą niedzielę ten starszy człowiek znika w lesie z dużymi wiadrami farby w rękach. Co on tam robi przez cały dzień? Przemalowuje stary dom czy może ozdabia drzewa? I dlaczego wygląda tak smutno, kiedy wraca wieczorem? Dziewczynka koniecznie musi rozwiązać tę zagadkę, postanawia więc go śledzić, a efekty tego śledztwa są doprawdy zaskakujące! 

Recenzja:

Wydawnictwo EGMONT ostatnio bardzo pozytywnie mnie zaskakuje w kwestii komiksów, ale to, co zaserwowali czytelnikom teraz… to najprawdziwsze cudo nad cudami! Mowa tutaj o Pamiętnikach Wisienki oraz pierwszym ich tomie, zatytułowanym Skamieniałe zoo, które jest najpiękniejszą książeczką z jaką miałam w swoim życiu do czynienia – i pod względem treści, i pod względem ilustracji! 

Czytać znaczy odkrywać, podróżować, lecz również uczyć się pojmowania sensu słów, a zwłaszcza posługiwania się nimi. To bardzo istotne dla zrozumienia różnych rzeczy i uważnego słuchania tego, co się do nas mówi.

Dzieło Jorisa Chamblaina i Aurélie Neyret jest po prostu nie z tego świata. Wisienka to niesamowicie pocieszna i inteligentna dziewczynka, w której każde dziecko – i nie tylko – się zakocha. Co tu dużo mówić, młoda przepełniona jest pasją do czytania i pisania, a idzie jej to doprawdy wyśmienicie. W tym tomie prowadzi nietuzinkowe śledztwo – obserwuje tajemniczego mężczyznę, który znika w lesie z farbami, a z czasem… odkrywa tytułowe miejsce – skamieniałe zoo. Wraz z przyjaciółmi postanawia pomóc ożywić ten obiekt na nowo, ale – jak się okazuje – nie tylko zoo ożywa, ale i… starszy człowiek. 

Historia Wisienki jest głównie pokazana poprzez przepięknie barwne i szczegółowe kadry komiksowe, ale znajdują się tutaj również rysunki i zapiski samej bohaterki, a nawet wycinki z gazet, które nieco dopowiadają historii. Co więcej, wstęp i zakończenie przedstawione jest w formie pamiętnika, dzięki czemu jeszcze lepiej poznajemy bohaterkę. I – co tu dużo mówić – absolutnie zakochałam się w Wisience oraz w cieple, które przelewa w serce czytelnika. Co więcej, obie dzielimy podobną pasję – obie uwielbiamy pisać! 

Pisać powieści. Wyobrażać sobie życie ludzi… dawać im życie pełne przygód. Wyobrażać sobie niezpieczeństwa, z jakimi muszą się zmierzyć… o tych, którzy będą walczyć i o tych, którzy będą kochać... 


Brak mi słów, aby opisać, jak Skamieniałe zoo jest magiczne. Kreska, barwy, słowa – wszystko w niej jest doskonałe. Czy spotkaliście się kiedyś z tytułem, w którym bezwarunkowo się zakochaliście? Jeśli nie, koniecznie powinniście zapoznać się z tą serią, bowiem zapowiedziany jest już tom drugi, którego nie mogę się doczekać jak dziecko. 

Wisienka obudzi w sercu każdego czytelnika mnóstwo ciepła i uśmiechu, bowiem jej historia ukazuje moc współpracy, empatii oraz przyjaźni. A tytułowe zoo jest po prostu nieziemskie! Marzę o takim miejscu… 


Pierwszy tom Pamiętników Wisienki polecam absolutnie każdemu – i dużemu, i małemu czytelnikowi. Takie małe dzieło sztuki warto mieć w swojej kolekcji – szczególnie, że cieszy nie tylko oczy, ale i serducho, bowiem napisane jest pięknym językiem, oddziałującym na wyobraźnię. Polecam, polecam, polecam! <3