Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gry. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gry. Pokaż wszystkie posty

środa, 17 marca 2021

Grzegorz Rejchtman - "Papua"




Autor: Grzegorz Rejchtman
Tytuł: Papua
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2020
Liczba graczy: 2-4
Wiek: 8+
Ocena: 8/10

Opis:

Najnowsza gra autora bestsellerowego „Ubongo”.

Każdy gracz otrzymuje plansze zadania z egzotycznymi wyspami. Trzeba je jak najszybciej połączyć mostami! Gracze mają do dyspozycji fragmenty konstrukcji o różnych kształtach i długości. Buduj, obracaj, przekręcaj i kombinuj z ustawieniami mostów. Uważaj na wulkany! Kto najszybciej rozwiąże swoją łamigłówkę, zdobywa szacunek miejscowych Papuasów i punkty zwycięstwa. Trzy poziomy trudności pozwolą dostosować grę do wieku i umiejętności graczy.


Recenzja:

 
W czasach, kiedy nie można wyjechać na porządne tropikalne wakacje, pozostaje się ratować grą w rajskich klimatach.

„Papua” to układanka-łamigłówka logiczna z elementem rywalizacji. Gracze losują plansze z czterema egzotycznymi wyspami, które muszą połączyć budując między nimi mosty z elementów o różnych długościach i konfiguracjach (po 13 na każdego z graczy). Kto pierwszy zdoła tego dokonać krzyczy „Papua” i wybiera żeton z dodatkowymi punktami. Przeciwnicy otrzymują tylko tyle punktów, ile wysp zdołali do tego czasu połączyć. 












Wielkim plusem gry jest mnóstwo możliwości modyfikacji – możemy losować spośród 32 planszy, a każda z nich ma dwie strony – łatwiejszą i trudniejszą. Następnie rzucamy trójkątną kością, by określić od którego z 4 mostów rozpoczynamy grę (co podobno daje aż 1280 różnych kombinacji i muszę uwierzyć na słowo, bo raczej nie skuszę się na liczenie). W wersji najtrudniejszej podczas łączenia wysp musimy dodatkowo omijać wulkany. W najłatwiejszej mamy do wykorzystani spinner, który wskaże nam, której z czterech wysp nie musimy brać pod uwagę podczas budowania mostu.

Gra mam bardzo atrakcyjną formę – fajną grafikę zdecydowanie w moim guście (jestem wielką fanką błyszczącej ryby na pudełku i oznaczeń wysp), spinner do losowania, trójkątną kostkę i dodatkową planszę z pionkami do zaznaczania punktacji otoczoną żetonami.

Dodatkowym plusem jest prosta i niedługa instrukcja, która mieści się na dwóch stronach kartki papieru.

To sympatyczna gra rodzinna w której trzeba się trochę nagłówkować i to szybciutko, bo kto pierwszy, ten lepszy. „Papua” zdobyła nagrodę główną w plebiscycie „Świat przyjazny dziecku” w kategorii gier dla dzieci w wieku 8-17 lat. A do tego jest produktem polskim i wyprodukowanym w Polsce!

I chociaż jest sugerowana dla odbiorców od 8 roku życia, to i sami z mężem dobrze się bawiliśmy i nasza pięciolatka całkiem nieźle daje sobie radę w najłatwiejszym z poziomów.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Egmont.

sobota, 13 marca 2021

Marcin Dudek - "Plus minus. Nauka liczenia"

 

Autor: Marcin Dudek 
Ilustracje: Joanna Kłos
Tytuł: Plus minus. Nauka liczenia 
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: 2021
Liczba graczy: 2-4
Wiek: 7-107 lat
Ocena: 9/10

Opis:

Gra "Plus minus. Nauka liczenia" pomaga dzieciom utrwalić umiejętność dodawania i odejmowania do 10. Z kolejnymi wariantami przyspiesza ten proces i wprowadza dodatkowe pojęcia (parzyste, nieparzyste, mniejsze niż itd.).
Gra ma 3 poziomy trudności. Wariant 1. jest wprowadzeniem do działania kart. Dzieci zaczynają dodawać i odejmować do 10, starając się coraz szybciej wykonywać działania. Wariant 2. to zręcznościowa wersja wariantu 1. Z kart ułożonych w formie kwadratu 4 × 4 uczestnicy zbierają te z wynikiem spełniającym konkretny warunek (np. parzyste). Wariant 3. jest przeznaczony dla zaawansowanych graczy. Mając do wyboru określoną liczbę akcji, gracze muszą tworzyć ciągi działań szybciej od innych. Tutaj znaczenie ma nie tylko umiejętność wykonywania działań, lecz także strategiczne myślenie.
90 kart działań i 20 kart celów zapewnią godziny świetnej zabawy, przy okazji poprawiając u młodszych uczestników szybkość liczenia.

Recenzja:

Z matematyką nie warto żyć na bakier, gdyż w wielu sytuacjach ciągle przewija się przez nasze życie, a zwłaszcza pod postacią dodawania i odejmowania rożnych liczb. Warto zatem oswoić się z nią i polubić tę niebanalną królową nauk już w najmłodszych latach. Współcześnie mamy tyle pomocy dydaktycznych, iż z radością i stosunkowo szybko, można zaprzyjaźnić się z odejmowaniem i dodawaniem. Czy gra karciana Plus minus. Nauka liczenia pomoże dzieciom w utrwaleniu podstawowych umiejętności z tego zakresu? Wspólne ćwiczenia z pewnością zaowocują sprawniejszym posługiwaniem się liczbami i wykonywaniem działań, jednocześnie dostarczając miłych chwil podczas treningu umysłowego w formie zabawy. Najważniejsze jest bowiem to, by przedstawić swoim pociechom naukę jako przyjemność, a nie obowiązek. I ta gra nam w tym pomaga. Zatem cieszę się, że została wydana i może wspierać rodziców w edukacji swoich dzieci oraz oswajaniu ich z istotnymi zagadnieniami matematycznymi.


Co prawda mój starszy syn jest już w trzeciej klasie i powinien sprawnie posługiwać się liczbami, w tym wykonywać działania nie tylko na odejmowanie i dodawanie, ale też na mnożenie i dzielenie. Jednak nie będę ukrywać, że nie jest on zwolennikiem matematyki i nadal ma trudności z niektórymi zagadnieniami z tej dziedziny. Postanowiłam zatem zamówić tę grę właśnie dla niego, by sprawdzić jego wiedzę obliczeniową i jeszcze potrenować podstawowe umiejętności matematyczne. Bowiem na doskonalenie ich nigdy nie jest za późno, zwłaszcza że jest on na pierwszym etapie swojego rozwoju naukowego i trzeba wspierać go w nauce na różne sposoby. Zatem polecam tę karciankę nie tylko tym uczniom, którzy dopiero rozpoczynają - w ich odczuciu - skomplikowaną przygodę z liczbami i działaniami, ale także tym, którzy z jakichś powodów nie opanowali ich dostatecznie dobrze, mimo że już powinni. Z pewnością przekonają się, że liczenie może być nawet przyjemne.


W pudełku znajdziemy zestaw stu dziesięciu kart, w tym: 45 kart dodawania, 45 kart odejmowania i 20 kar celów oraz oczywiście instrukcję przeprowadzenia rozgrywek. Za pomocą dostępnego zestawu kart możemy rozegrać trzy warianty gry. Oczywiście na początek warto zacząć od tego najłatwiejszego. Wystarczy z kart dodawania i odejmowania wybrać kilka i rozłożyć je przed dzieckiem, jednocześnie mówiąc wymyśloną przez siebie wartość. Na przykład 7. Dziecko stara się znaleźć karty, których wynik będzie wynosił właśnie tyle. Karta, która jest oznaczona dużą cyfrą 2, a w jej górnych rogach widnieje napis "+5" spełnia ten warunek. To proste ćwiczenia wspiera nieskomplikowane obliczenia w pamięci w zakresie do dziesięciu. Im sprawniej i szybciej dziecko będzie je wykonywać tym lepiej dla niego. Wypracowanie tej umiejętności to idealna podwalina pod bardziej zaawansowane działania.

W wariancie drugim będą nam także potrzebne karty celów. Rozkładamy szesnaście kart zgodnie ze schemtem w instrukcji, a obok kładziemy stos kart dodawania i odejmowania oraz karty celów. Następnie odkrywamy pierwszą z kart celów. Zadaniem graczy jest wybranie z rozłożonych kart tych spełniających odkryty cel. Wygrywa osoba, mająca przy sobie najwięcej kart po zakończeniu zabawy. Tu liczy się spostrzegawczość i szybkość. Wprowadzone zostają ważne pojęcia matematyczne, które dzieci mogą sobie sprawnie przyswoić.



Ostatni wariant przeznaczony jest dla graczy zaawansowanych. Polega na układaniu ciągu liczb, z których każda kolejna musi być o jeden większą od poprzedniej. W instrukcji wszystko zostało fajnie objaśnione i rozrysowane, więc nie będę tu szczegółowo opisywać zasad przeprowadzania tej rozgrywki. Wspomnę tylko, że warto rozegrać rundę próbną, by zapoznać się z zasadami najtrudniejszej wersji. Tutaj trzeba bardziej się skupić i nieco dłużej zastanowić nad kolejnym ruchem. Gra umożliwia także przeprowadzenie zabawy w dwie osoby. Mnogość i różnorodność wariantów pod względem stopnia zaawansowania sprawia, że tytuł pomoże dzieciom etapami oswoić się z matematyką i zadowoli zarówno mniej pojętnych uczniów, jak i zapalonych prymusów. Taka forma nauki na pewno spodoba się każdemu.


Tekturowe pudełko posłuży nam przez długi czas jako miejsce przechowywania kart. Dzięki plastikowej wkładce z dwoma otworami, w której są one umieszczone, zachowujemy porządek wewnątrz opakowania, więc karty nie "latają" nam w jego wnętrzu. Jeżeli chodzi o jakość kart, są dość wytrzymałe i wygodne w użytkowaniu. Stonowane kolory i wyraźne oznaczenia ułatwiają koncentrację i skupienie się na zadaniu podczas rozgrywki. Nie od dziś wiadomo, że karty mogą mieć różne moce, a te zrobią z waszych dzieci mistrzów matematyki, a przynajmniej pomogą im w nauce dodawania i odejmowania oraz zastosowania w praktyce pojęć związanych z liczbami. Gra odczaruje mroczną wizję matematyki, jako nauki niezrozumiałej i udowodni, że jest ona całkiem przyjemna.

Plus minus. Nauka liczenia to zestaw kart, dzięki którym dzieci pokochają matematykę. Różne warianty gry pozwalają stopniowo wprowadzać je w zawiły świat liczb, działań i pojęć matematycznych. Umożliwiają polepszenie szybkości liczenia i sprawią, że dodawanie i odejmowania z wielkim prawdopodobieństwem będzie opanowane do perfekcji. Ta wspaniała pomoc dydaktyczna przekonuje, że nauka przez zabawę jest najefektywniejsza.

Grę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Nasza Księgarnia. 

sobota, 21 grudnia 2019

Marta Galewska-Kustra - "Pucio. Pierwsze zabawy"

Autor: Marta Galewska-Kustra
Tytuł: Pucio. Pierwsze zabawy
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: 2019
Liczba elementów: 40
Ocena: 8/10
Wiek: 1+

Opis:

Wreszcie są! Długo wyczekiwane, mądre i piękne zabawki z PUCIEM!

Uwielbiany przez dzieci i rodziców bohater bestsellerowej serii Marty Galewskiej-Kustry, fenomenalnie ilustrowanej przez Joannę Kłos, w końcu wykracza poza karty książek i pojawia się także w grach edukacyjnych! Zapraszamy do wspólnej zabawy i nauki!

Zestaw składa się z 32 obrazków. Na kartonikach znajdują się obrazki z wyrażeniem dźwiękonaśladowczym, a także obiektem lub zwierzęciem wydającym dany dźwięk oraz wizerunkiem Pucia - ulubionego bohatera maluchów. Wyrażenia dźwiękonaśladowcze są wypowiadane już przez roczne dzieci i stanowią bardzo istotny element rozwoju mowy. Zebrane w estetycznym pudełku obrazki dają okazję do rozmaitych zabaw, w zależności od możliwości intelektualnych i potrzeb dziecka: nauki nazywania obiektów, powtarzania i rozpoznawania wyrażeń dźwiękonaśladowczych, wyszukiwania wskazanych przez rodziców obiektów spośród kilku wybranych kartoniķów i wielu innych gier (opisanych w dołączonej do zestawu instrukcji). 

Recenzja: 

Ten zestaw to absolutna gratka dla każdego fana Pucia, ale nie tylko. Po prostu będzie idealny dla każdego malucha, który ukończył już pierwszy rok życia. Nieco starsze dzieci też powinny być nim zachwycone a może nawet bardziej niż te młodsze. Pucio to bohater, który pomaga dzieciom w rozwoju mowy a rodzicom dostarcza wielu inspiracji do zabaw, by mogli zająć czymś pożytecznym swoje pociechy, przy okazji ucząc ich nowych słówek a konkretnie wyrazów dźwiękonaśladowczych. Pucio. Pierwsze zabawy to kolejna propozycja dla najmłodszych od wydawnictwa Nasza Księgarnia. Co w niej takiego fantastycznego? Z pewnością sama obecność Pucia i jego fenomen, którym cieszy się na rynku od bardzo dawna.

Wychowywanie dzieci to najtrudniejszy egzamin z kreatywności, cierpliwości i wyrozumiałości. Mój szkrab ma już za sobą 18 miesięcy na tym świecie. Przyznam, że ciągle poszukuje on nowych wrażeń, dlatego jestem wdzięczna za każdy pomysł, dzięki któremu może się wyciszyć i zająć czymś na spokojnie. Bardzo lubi kiedy czytam mu książeczki z niewielką ilością tekstu, uwielbia także puzzle z Puciem - Czego brakuje?Pierwszą książkę z tym bohaterem w roli głównej kupiłam mu na Mikołajki. Polubił go, więc postanowiłam wypróbować zabawy z recenzowanym zestawem. Jest nim zainteresowany, chociaż na pewne propozycje zabaw z dołaczonej do niego instrukcji, jest jeszcze zbyt mały. Pomimo to przeglądanie tych kartoników to także przyjemne zajęcie umożliwiające poznanie nowych wyrazów a mój maluch mówi coraz więcej, więc jest to dla niego ciekawe zajęcie.


Tekturowe pudełko zawiera 40 elementów, za pomocą których można przeprowadzić aż 6 zabaw. Jest tu 20 obrazków z rysunkami i 20 z samymi napisami określającymi wyrazy dźwiękonaśladowcze. W zestawie znajduje się także pomocna instrukcja, która wyczerpująco opisuje możliwości zabawy z dzieckiem przy użyciu tych kartoników. 

Pierwsza zabawa polega na pokazywaniu dziecku obrazków i zadawaniu pytania: "co to?". Następnie wypowiadamy związany z nim wyraz dźwiękonaśladowczy. Znane już sobie zwierzęta i rzeczy dziecko chętnie naśladuje a te mu obce są trochę dla niego obojętne, jednak po pewnym czasie nabiera nimi zainteresowania. 

Kolejna propozycja zabawy zatytułowana została "Jest! Nie ma!". Wystarczy pokazywać dziecku kartoniki, po czym je zakrywać mówiąc przy tych czynnościach odpowiednio (dla przykładu): "Jest ko ko" i "Nie ma ko ko". To podobna zabawa do "a kuku". Maluch z chęcią szuka ukrytych obrazków i naśladuje dźwięki, które są już mu znane.


W instrukcji mamy jeszcze opisane cztery inne możliwości zabawy z zestawem. Razem z dzieckiem będziemy mogli szukać wskazanych obrazków oraz nauczyć je pojęcia i znaczenia słowa "daj". Starsze dzieci, które już nieco znają literki będą mogły dopasowywać tekst na kartonikach do związanych z nim obrazków. Natomiast dla maluchów będzie to przyjemne wprowadzenie w naukę czytania. Zarówno maluchy, jak i starszaki odnajdą w tym zestawie wiele frajdy i nauki poprzez zabawę. Niektóre z tych propozycji nie były w zainteresowaniu mojego synka, ale po to mamy własną kreatywność, aby szukać innych atrakcyjnych form zabaw z tym zestawem. Jak się okazało jest to możliwe. Na przykład, mój synek bardzo lubi rozrzucać jego elementy i później je zbierać. To też ciekawa zabawa a ja mam chwilę wytchnienia. Mogę więc stwierdzić, że Pucio to niezastąpiony towarzysz zabawy i nauki.



Jakość wykonania zestawu jest na najwyższym poziomie. Kartoniki są wytrzymałe i atrakcyjne wizualnie. Opakowanie z rączką ze sznurka ułatwia maluchom jego przenoszenie. Elementy zestawu zostały zapakowane w papierową torebkę. Instrukcja jest czytelna i bardzo pomocna każdemu opiekunowi małych odkrywców świata. Chociaż zestaw nie zachwycił nas aż tak bardzo to chętnie się nim bawimy. Myślę, że za kilka miesięcy mój maluch nie bedzie sie z nim rozstawał. Polecam zwłaszcza fanom Pucia i dzieciaczkom około drugiego roku życia. 

Pucio. Pierwsze zabawy to jeden zestaw z wieloma możliwościami gier i zabaw dla najmłodszych. Poprzez zabawę z nim, dziecko rozwija mowę i zaspokaja swoją ciekawość. Idealny dla maluchów i tych nieco starszych. Wszyscy mogą czerpać radość z zabawy z Puciem. 

Zestaw zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Nasza Księgarnia.

Nakład zestawu u wydawcy już się wyczerpał, szukajcie więc go w innych sklepach.

niedziela, 7 kwietnia 2019

Gry imprezowe - DWA LAM BURY oraz Rakieta Imprezowa

Przychodzę dzisiaj do Was z dwoma cudownymi grami od foxgames! Jestem pewna, że wiele razy na różnych imprezach zastanawialiście się, jak zająć czas sobie i dzieciakom - mam nadzieję, że dzisiejszy post chociaż odrobinę Wam podpowie, co możecie robić między tortem, a zakończeniem imprezy. Moja uwaga jest tylko jedna: te gry są piekielnie cudowne i uzależniające, więc pewnie będziecie chcieli w nie grać także poza imprezami - ot tak, ze znajomymi, ale to chyba po prostu ich duży plus! Ba, moja siostra, która ma lat siedemnaście, najchętniej grałaby w nie całymi dniami, nawet, jak nie ma zbyt wielkiej ekipy (a wiadomo - czym więcej osób, tym weselej). Przejdźmy jednak do konkretów!


Jak już po samym obrazku widać - DWA LAM BURY zapowiadają świetną zabawę podczas imprez. Na żywo kolory są trochę bardziej nasycone, ale mój aparat tego nie uchwycił - bo było zbyt ciemno na zewnątrz (pomimo południowej godziny). Nie za bardzo na tym zdjęciu widać, dla kogo ta gra jest przeznaczona, ile czasu trzeba na nią poświęcić i tak dalej, więc już to nadrabiam i pokazuję Wam kolejne zdjęcie!


Jak widzicie, twórca sugeruje, aby w DWA LAM BURY grało od czterech do aż osiemnastu graczy - to niezła ekipa, co nie? Można pograć na imprezie, albo nawet w klasie szkolnej. Może nie na przerwie, bo średnio ta rozgrywka zajmuje dwadzieścia pięć minut, ale na jakiejś lekcji godziny wychowawczej - zabawa gwarantowana! Jak widzicie, można w to grać już w wieku dziesięciu lat. Nie może więc grać w to każdy dzieciak, ale jak mówię - później dobrze się bawi nawet osoba dorosła. Zarówno ja, jak i moja młodsza siostra odnalazłyśmy w tym dużo radości! Myślę, że osoby starsze także by się dobrze bawiły - szczególnie przy odpowiednio luźniej atmosferze, albo wraz ze swoimi dzieciakami. Niestety nie miałam jeszcze okazji wypróbować opcji osoby dorosłej z osobami z okolic tej niższej granicy (dziesięciu lat) - ale spokojnie, przewiduję, że zmieni się to już za tydzień, gdyż wtedy wpada do mnie moja dwunastoletnia kuzynka, która uwielbia tego typu zabawy! 


Macie tu na obrazku napisany cel gry, a także zasady losowania haseł - w skrócie mówiąc: fragment instrukcji. Mam nadzieję, że zapoznanie się z nią trochę rozjaśni Wam w głowach, szczególnie, że zaraz pokażę Wam specyficzne karty do gry. Jednak bez znajomości wyżej wymienionych zasad ani rusz - bo wtedy będziecie na te karty patrzeć jak na przybyszów z innej galaktyki, a tego byśmy nie chcieli! Zresztą, każdą grę powinno zacząć się od przeczytania zasad, prawda?


Są karty niebieskie - o niskim poziomie łatwości i karty czerwone - o wysokim poziomie trudności. Na powyższym zdjęciu macie zdjęcia rozsypanych kart - spokojnie możecie jednak podejrzeć kilka haseł, jak chociażby "Mały Książę" i "Król Maciuś I", albo "konik na biegunach" i "koń trojański" - w przedstawieniu są one dosyć trudne, nieprawdaż? Nie zdradzam Wam jednak wszystkich haseł i nie pokazuję łatwiejszej części, żebyście mieli niespodziankę i żebyście mieli się czym zaskoczyć na imprezie, bo mam nadzieję, że kupicie DWA LAM BURY. Naprawdę warto. Ja się świetne bawiłam w grupie wiekowej ok. 20 lat, więc pewnie Wy też będziecie - bo to gra tak skonstruowana, żeby porywać wiele pokoleń!


Drugą grą, o jakiej chciałam dzisiaj wspomnieć, jest Rakieta Imprezowa - jak widać, już samo opakowanie obiecuje duże emocje. W środku natomiast znajduje się sporo zabawy - mam więc nadzieję, że tego nie przegapicie i że będzie to gra, która na stale zagości na Waszych imprezach! Szczególnie, jeśli lubicie się dobrze bawić - i jeśli lubicie tego typu atrakcje. 


Tutaj, trochę analogicznie, jak w poprzedniej grze, liczba graczy jest duża: od trzech do piętnastu osób. Spokojnie można grać więc na imprezie, jakimś grillu (bo zbliża się majówka), czy w szkole. Wiek także jest analogiczny - zabawa jest skierowana dla osób powyżej dziesiątego roku życia. Ba, nawet czas rozgrywki jest taki sam i liczy sobie mniej więcej dwadzieścia pięć minut. To wszystko sprawia, że jest podobna dynamika akcji. Ale po raz kolejny powiem, że tutaj także świetnie się bawiłam - i było to cudowne urozmaicenie mojego czasu wolnego. Na imprezie zazwyczaj następuje czas, w którym nikt nie wie, co robić: Rakieta Imprezowa naprawdę wtedy przychodzi z pomocą i trochę pomaga rozruszać i rozbawić towarzystwo!


Tu macie bardzo w skrócie przedstawiony cel gry - wydaje się on mega łatwy, prawda? (W tym momencie radzę dokładnie przeczytać to, co jest napisane na powyższym zdjęciu, bo naprawdę nie ma tego dużo!). Hasła na kartach trochę to komplikują, albo czasem dodają troszkę humoru. Poniżej przedstawię Wam zdjęcia rozsypanych kart.


Jak widzicie, nie jest to takie łatwe - szczególnie, że karty znowu są podzielone na dwie części - nie będę tu jednak dodawała całej instrukcji, żeby Wam pokazać, o co właściwie chodzi. Powiem tylko, że załapać zasady może właściwie każda osoba: od dziesięciolatka, po osobę w starczym wieku. Wystarczy tylko jedna osoba, która to przeczyta i wszystko grupie wytłumaczy (u mnie jak zawsze jestem to ja, bo jak zwykle nikomu nie chce czytać się instrukcji - nawet, jeśli ma ona jedną stronę, jak w Rakiecie Imprezowej).


Powyżej właśnie zdjęcie instrukcji i tego bloczku, w którym zapisujemy swoje odpowiedzi. Jeśli nie wiedzieliście, czemu ta gra nie jest dobra dla młodszych dzieci, skoro chodzi tu głównie o skojarzenia - to teraz już chyba wiecie. Bo trzeba pisać. I to dosyć sprawnie, żeby nie stopować gry.

Podsumowując, kocham obie gry. Jestem nimi zachwycona. Na pewno będę je ze sobą zabierać na najbliższe imprezy - przynajmniej dopóki mi się nie znudzą (albo mojemu otoczeniu). Czekam także na inne propozycje od foxgames, bo co jakiś czas wypuszczają oni jakieś perełki. Mam nadzieję, że trafię na jeszcze coś fajnego od nich. Tymczasem pozostają mi DWA LAM BURY i Rakieta Imprezowa! Mam nadzieję, że po mojej dzisiejszej recenzji rozważycie sobie zakup tych cudeniek - naprawdę fantastyczna sprawa. 

PS. Warto jeszcze wspomnieć, że są wykonane solidnie i są w małych opakowaniach, przez co można je spakować nawet w daleką podróż! Także ten - miłego dnia!