Scott Stuart - "Jak być prawdziwym mężczyzną"

Autor: Scott Stuart
Tytuł: Jak być prawdziwym mężczyzną
Wydawnictwo: Znak Emotikon
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 32
Wiek: 3+
Ocena: 10/10

Opis:

Wikingowie to byli wprost okropni brutale,
co walili się ciągle po łbach.
Wtedy bycie mężczyzną oznaczało po prostu,
że wzbudzało się w innych strach.
Choć walczyli zaciekle całe dnie oraz noce,
choć walczyli osobno i wspólnie,
myślę, że Wikingowie mimo wszystko nie byli
mężczyznami dobrymi szczególnie.

Czas najwyższy na zmianę, dziś są inne sposoby,
by mężczyzną prawdziwym się stać.

Czas, by zmienić nawyki i by to, co najlepsze,
w sobie odkryć i innym to dać.

Recenzja:

Poprzednia książka Scotta Stuarta „Mój cień jest różowy” podobała mi się strasznie. W drugiej są elementy, które nie do końca do mnie przemawiają, ale wciąż jest bardzo dobra i będzie świetnym uzupełnieniem poprzedniej.

Tym razem autor przygotował dla młodziutkich czytelników całą listę wskazówek jak być naprawdę najprawdziwszym mężczyzną. Posiłkując się wzorcami męskości z przeszłości obala mity związane z „ideałem” prawdziwego mężczyzny jako bezuczuciowego brutala niejako na zasadzie kontrastu. I jak na początku nieszczególnie podobało mi się piętnowanie wad na zasadzie „tamci to byli tacy a jeszcze inni siacy”, tak im dalej tym lepiej. Bo i dalej autor skupił się na poszczególnych cechach. Walka o złoto i ziemię została przemianowana na walkę o swoje wartości a silne i mocne dłonie są nie po to, by się bić, a by nieść pomoc. Nowoczesny prawdziwy mężczyzna nie boi się pokazać innym swoich emocji, ubiera się jak lubi i robi to, co sprawia mu przyjemność. 

 

Wszystko to zostało wyłożone przy pomocy wpadającej w ucho rymowanki i, a może przede wszystkim, ilustracji – w końcu to wciąż picturebook i „obrazki” mają tu wielką siłę przekazu. A na nich znaleźli się mężczyźni w różnym wieku, o różnych kolorach skóry i chłopiec z protezą nogi, bo w końcu niepełnosprawność nie jest przeszkodą w byciu prawdziwym mężczyzną. Ukazani na kartach książeczki chłopcy zdobywają szczyty, budują pojazdy, pływają, budują roboty, walczą w obronie klimatu ale też opiekują się dziećmi, grają na skrzypcach, malują, pieką, tańczą w balecie i przede wszystkim są uczynni i pomocni wobec siebie nawzajem. Potrafią przepraszać i dziękować.

"Sporo masz do wyboru, wybierz sobie co lubisz,
a dostaniesz szczęście w pakiecie.

To, kim jesteś – akceptuj, wtedy będziesz na pewno
najwspanialszym mężczyzną na świecie".

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak Emotikon.

Sandro Natalini - "Jesteśmy rodziną"

 

Autor: Sandro Natalini
Tytuł: Jesteśmy rodziną
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 32
Wiek: 0-6
Ocena: 10/10

Opis:

Jest tu miejsce dla wszystkich – małych i dużych, czarnych i białych, a także łaciatych i pręgowanych. Szczęśliwe rodziny mogą wyglądać bardzo różnie. Na przykład tak jak rodzina nietoperzy, która wszystko robi do góry nogami!

Ta ciepła i mądra książka uczy dziecko akceptacji dla odmienności i pokazuje, że najlepszy dom rodzinny to ten, w którym jesteśmy kochani.

Recenzja:

Ta książka jest jednym z najlepszych przykładów, jak przy użyciu minimalnej liczby słów przekazać monumentalną treść. Bo i w tym picturebooku na każdej stronie znajduje się zaledwie po kilka wyrazów, gdzie zdania ciągną się przez dwie, a czasem nawet przez trzy strony. A zabawne i supersympatyczne ilustracje wypełniające szczelnie całe strony pomagają dziecku zwizualizować sobie przedstawianą sytuację. I choć książka prezentuje rodziny mniej lub bardziej zantropomorfizowanych zwierząt, bez najmniejszego problemu przekładamy ją na nasz – ludzki – grunt. Tak to już bywa z uniwersalnymi wartościami – nigdy nie jest zbyt wcześnie, by przekazywać je dzieciom i nie raz trzeba przypomnieć o nich dorosłym.

„Tym, co łączy rodzinę, nie są więzy krwi. To szacunek i miłość, z którymi towarzyszymy najbliższym w ich życiowych wyborach”.

„Jesteśmy rodziną” traktuje o rodzinach wszelakich – licznych i dwuosobowych, bardziej lub mniej kolorowych, żyjących blisko lub daleko od siebie. Mających różne upodobania względem spędzania wolnego czasu czy stylu życia. Bo w rodzinie jest miejsce dla każdego. Miejsce pełne miłości, bezpieczeństwa i zrozumienia.

 Pełna akceptacji dla odmienności, otwartości na drugiego człowieka, miłości i wsparcia. Cudowna. I super ważna, nie tylko dla maluszków.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Nasza Księgarnia. 

Scott Stuart - "Mój cień jest różowy"

 

Autor: Scott Stuart
Tytuł: Mój cień jest różowy
Wydawnictwo: Znak Emotikon
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 32
Wiek: 3+
Ocena: 10/10

Opis:

Cień taty mojego niebieski jest cały –
i wszystkie chłopaki w rodzinie tak miały.
Lecz mój cień jest inny – od stóp aż do głowy –
bo nie jest niebieski… Mój cień jest RÓŻOWY!

Recenzja:

Łał, ile w tej książce jest emocji. I ile wzruszenia wzbudza w czytelniku!

Główny bohater doskonale widzi, że jest inny niż wszyscy – jego cień powinien być niebieski i lubić chłopięce rzeczy. A ten nie dość, że jest całkiem różowy, to jeszcze najbardziej na świecie lubi nosić spódniczkę i tańczyć do utraty tchu. Mimo strachu i poczucia niedopasowania wciąż próbuje być sobą i pierwszego września wybiera się do szkoły w spódniczce. Możecie sobie wyobrazić jak to się kończy.

Jest to jednak również opowieść o fantastycznym ojcu, który mimo całej gamy swoich własnych emocji – od trudności w zrozumieniu, przez niepokój aż po strach o synka – staje na wysokości zadania i staje się najlepszym wsparciem, jakie tylko można sobie wymarzyć. 

Ten rymowany picturebook to pełna mądrości opowieść inspirowana prawdziwą historią syna autora i miłości jego rodziców, którzy decydują się być obok i wspierać go w jego własnych wyborach. To książeczka o odwadze, akceptacji siebie i innych oraz o tych drobnych różnicach, które choć czasami niesłusznie wydają się być kolosalnymi, świadczą o naszej tożsamości i wyróżniają nas z tłumu. Bo przecież nie ma nic złego w odmienności.

Szalenie wzruszająca, świetna pod względem wizualnym i podnosząca na duchu. A do tego bardzo dobrze przetłumaczona przez Michała Rusinka, dzięki czemu rymowany tekst zarówno wpada w ucho, jak i niesie ze sobą mnóstwo treści.

I w sumie nie wiem, czy to bardziej książka dla dziecka, czy dla rodzica. Nie mam jednak najmniejszych wątpliwości – w swoim czasie powinien po nią sięgnąć każdy.

Recenzja powstałą dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak Emotikon.

Liliana Fabisińska, Joanna Jagiełło, Agnieszka Jeż, Barbara Kosmowska, Anna Onichimowska, Katarzyna Ryrych, Małgorzata Warda - "Siedem odcieni miłości"

 

Autorzy: Liliana Fabisińska, Joanna Jagiełło, Agnieszka Jeż, Barbara Kosmowska, Anna Onichimowska, Katarzyna Ryrych, Małgorzata Warda
Tytuł: Siedem odcieni miłości
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Data wydania: 28.10.2020
Liczba stron: 272
Wiek: 15+ lat
Ocena: 10/10 

 

Opis: 

 

 Znane polskie pisarki sięgnęły po temat stary jak świat: MIŁOŚĆ. Stworzyły historie, pod którymi mogłyby się podpisać setki kobiet na całym świecie. Każda opowieść to inne doświadczenie, inne emocje, inne wybory i inne zakończenie – choć wszystkie mówią o tym samym uczuciu. Ale przecież miłość niejedno ma imię. Jedno, co łączy te opowiadania, to bohaterka – młoda kobieta, która dopiero wkracza w dorosłość.
Czytajcie – wzruszajcie się, płaczcie, śmiejcie, złośćcie – na pewno nie pozostaniecie obojętne.

 

Recenzja:

Miłość niejedno ma imię, ma też wiele odcieni i różne oblicza. Miłość rodzicielska, miłość namiętna i miłość nieodwzajemniona. Każdego z nas w końcu dosięga któraś z nich. Najbardziej wrażliwi i podatni na nią wydają się dzieci i nastolatkowie, ale także osoby dorosłe są jej spragnieni, nie tylko tej namiętnej, ale chociażby rodzicielskiej. Opowiadania w antologii zatytułowanej Siedem odcieni miłości dotykają tematu miłości, ale każde z nich na swój sposób. Czy historie w niej opisane odzwierciedlają istotę tego uczucia? Wszystkie są ciekawe, fascynujące i pokazują nam, jak ważna jest miłość, ale także akceptacja w życiu każdego człowieka. Te opowieści poruszą serce rodzica, ale także pokrzepią serca nastolatek. Zarówno mamy, jak i ich córki odczytają z nich wartości, mogące nimi wstrząsnąć i zachęcić je do zastanowienia się nad niektórymi aspektami wzajemnej miłości.

Kochać to znaczy żyć. Mimo, że nie jestem nastolatką i nie mam nastoletniej córki, wciąż pamiętam i doświadczam uczucia zakochania. Ten stan rozkwita, czasami zamiera, ale trwa przez całe życie. Każda miłość jest wyjątkowa. W Siedmiu odcieniach miłości odnajdziemy problemy nastolatek i ich rodzin, poczujemy towarzyszące im emocje, wzruszymy się, zrozumiemy je, a nawet zapragniemy jakiejś zmiany w swoim życiu. Te opowiadania są niezwykle prawdziwe, emanują rzeczywistością, której nie znamy, ale która mogłaby dosięgnąć nas samych. Szczególnie jedna z historii (Nic o mnie nie wiesz) poruszyła mnie do tego stopnia, iż czułam, jak emocje towarzyszące jej bohaterce dosięgają mnie samej. Warto przenieść się do świata tych kobiet, czasami nastolatek i razem z nimi przeżywać następstwa miłości, która ma wiele odcieni, a każdy z nich intensywniejszy od poprzedniego.

Otwierając książkę rozpoczniemy przygodę, w której poznamy siedem historii. Spotkamy się z odrzuceniem i niespełnioną miłością, z chorymi ambicjami, z niszczącą samooceną, skomplikowanym życiem rodzinnym i jeszcze wieloma istotnymi dla naszych uczuć tematami. Opowieści nie są bajkowe, ale mają szczęśliwe zakończenia. Może nie takie, jakbyśmy się spodziewali, ale właśnie ta nieprzewidywalność jest ich mocną stroną. Czy z bólu i cierpienia może wyniknąć coś dobrego? Niekiedy trzeba wiele wycierpieć, by stanąć na nogi. Czytając w pierwszym opowiadaniu o przyjaźni pomiędzy kobietą, a mężczyzną, która z jednej strony przeradza się w dojrzałą miłość, zrozumiemy, jak cienka jest granica pomiędzy tym, co jest dla nas dobre, a naszymi oczekiwaniami. Wszystkie bohaterki staną przed trudnymi wyborami, które wpłyną na ich przyszłość. Te historie wciągają nas w życie protagonistek, sprawiając, że ich problemy stają się nam bardzo bliskie. Autorki krótko lecz sugestywnie opowiadają o miłości, rodzącej się w ich życiu. Chwile spędzone z tą antologią są owocne w wiele emocji, targającymi naszym sercem, sprawiając, że to, co czytamy zupełnie nie jest nam obojętne.

Skromna okładka nienachalnie oddziałowuje na czytelników. Dopiero zagłębiając się w treść opowiadań zaczynamy czuć iskrzące z tych słów, układających się w przejmujące i refleksyjne historie, emocje. Znane autorki wiedzą, jak oddać sens słowa miłość, a my jako czytelniczki potrafimy docenić ich niezwykle ciekawy i plastyczny styl, którym się posługują w swoich tekstach. Fabuła każdego opowiadania kryje w sobie ukryty przekaz, którego nie sposób nie zauważyć. Jeśli lubicie piękne opowieści dostarczające wielu wrażeń, koniecznie sięgnijcie po tę książkę i polećcie ją waszym córkom lub znanym nastolatkom.

W prostych zdaniach można przekazać czytelnikom tak prawdziwe i wyjątkowe historie. Są one dowodem, a szczególnie to napisane przez Katarzynę Ryrych, (Naprawdę wielki ogień), na to, że miłość to nie piękne twarze, wyśmienite stroje, wyższe wykształcenie i życie na najwyższym poziomie. Na koniec przytoczę fragment z ostatniego opowiadania, którego bohaterką jest licealistka zakochana w swoim nowym poloniście. Te słowa zapadły mi mocno w pamięć, a zwłaszcza ostatnie zdanie:

"Nie przestałam myśleć o Filipie, przeciwnie, jednak było to już zupełnie inne myślenie. Zabrzmi to dziwnie, ale nie czułam się odtrącona. Dzięki temu, że mnie przytulił i pozwolił na odwzajemnienie uścisku. Byłam mu za to wdzięczna, ponieważ uważam, że każdy, kto bardzo kocha, powinien mieć choćby jedną taką szansę w życiu. Nie uważałam mojej miłości za nieszczęśliwą, tylko za nieodwzajemnioną, a to zupełnie co innego."

Siedem odcieni miłości to niesamowita antologia, w której tematem przewodnim jest miłość w różnej postaci. Poddajcie się temu uczuciu i przekonajcie się, ma ono w sobie niezwykłą moc, której nie sposób nie docenić. Otwórzcie się na siedem powodów do przemyśleń, wzruszeń i przeżywania literackich emocji. 

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Zielona Sowa.