Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dorastanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dorastanie. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 7 lutego 2021

Joris Chamblain, Aurélie Neyret - "Pamiętniki Wisienki. Bogini bez oblicza", tom 4

Autor: Joris Chamblain
Ilustrator: Aurélie Neyret
Tytuł: Bogini bez oblicza
Cykl: Pamiętniki Wisienki (tom 4)
Wydawnictwo: EGMONT
Data wydania: 20 stycznia 2021
Liczba stron: 80
Ocena: 10/10

Opis:

W dniu dwunastych urodzin Wisienka otrzymuje od przyjaciółek niezwykły album pełen literackich opisów przypadkowych postaci, sporządzonych niegdyś przez nią samą. Jej mama zaś zabiera ją na tygodniowy pobyt we Dworze Stu Tajemnic, gdzie główną atrakcją jest rozwiązywanie kryminalnych zagadek. W jednej z sekretnych komnat dworu odnajdują portret pewnej bogini bez twarzy...

Co wspólnego ze sobą mają album od przyjaciółek, piękność z obrazu i… tajemniczy „Zapowiadacz”? Jaką zagadkę skrywają mury starego pensjonatu i dlaczego ktoś wykorzystał niezwykłe umiejętności Wisienki, aby rozwikłać sprawy sprzed lat, które już nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego?

Recenzja:

Pamiętniki Wisienki to chyba najpiękniejsze komiksy świata! Jestem absolutnie zakochana zarówno w szacie graficznej tych opowiastek – są niezwykle artystyczne! - jak i w cudownych historiach, jakie przedstawiają. Bogini bez oblicza to już czwarty tom przygód Wisienki, który serwuje nam kolejną tajemnicę do rozwikłania – tym razem znacznie bardziej emocjonującą dla naszej bohaterki.

Zacznę może od moich spostrzeżeń względem tego tomu – również w odniesieniu do całej serii. Prawdę mówiąc, dopiero w tej części zauważyłam, jak fantastycznie autorzy przedstawiają dorastanie Wisienki – dziewczynka wyraźnie nabrała doświadczenia, ale i widać subtelne zmiany w jej wyglądzie (oraz jej przyjaciółek). Poruszone są tutaj mimochodem problemy z dorastaniem, które dotyczą szerszego grona młodych nastolatków – ot, pierwsze lekkie zbuntowania, zagubienie oraz inne, nieco dramatyczniejsze, jak choćby próba pogodzenia się z utratą rodzica (to nie spoiler – już we wcześniejszej części była mowa, że Wisienka nie jest gotowa na rozmowę o ojcu). A wszystko to ubrane jest w ciekawą historię, z kolejną wyśmienitą tajemnicą, niebanalnymi postaciami oraz… zjawiskową szatą graficzną!

Uwielbiam w tej serii to, że poza standardowymi kadrami komiksowymi, kryje w sobie również prywatne zapiski Wisienki oraz jej rysunki, zdjęcia, wspomnienia. Autorzy też kapitalnie ukazują retrospekcje, jedynie łagodnie zmieniając barwy, co – wbrew pozorom – naprawdę robi robotę i w tym komiksie wypada genialnie! Zresztą, samo kolorowanie tutaj rysunków i kreska Aurélie Neyret zasługuje na ogromne brawa, bo – jak wspominałam wcześniej – Pamiętniki Wisienki to najpiękniejsze komiksy, jakie widziałam! Nawet bez słów i scenariusza ze stron biją emocje.

Bogini bez oblicza jest chyba najbardziej emocjonalną częścią, bowiem Wisienka tutaj buzuje z emocji – podobnie jak jej matka, która ma wrażenie, że traci córkę. Ich konflikt jednak zdaje się być oczyszczający i… żeby nie zdradzić Wam nic, powiem jedynie, że nie mogę doczekać się kolejnego tomu (zapowiedzianego na październik – tyle czekania 😢). Sama tajemnica również jest kapitalna i nietuzinkowa, ale tutaj – niestety – również nic Wam nie zdradzę. Powiem jedynie, że wyprawa do Dworu Stu Tajemnic obfituje w niesamowitości (kadry i tło to złoto) oraz… odrobinę piractwa! Arrr! Co ciekawe, na końcu tego komiksu czeka na czytelników przyjemna zabawa, w której należy odgadnąć hasło, szukając odpowiednich pól. Przyznam Wam, że utknęłam tu na chwilę, bo kartki okazały się odrobinę zbyt sklejone i pożarły mi 11 – mam nadzieję, że to tylko wpadka w moim egzemplarzu. Zresztą – nic się nie stało, bo hasło i tak odgadłam. Teraz chyba jestem oficjalnie członkiem Bractwa z Wybrzeża? Arrr!


Jeśli nie znacie jeszcze komiksów Pamiętniki Wisienki – koniecznie nadróbcie ten brak! Każdy tom tego komiksu przemiło mnie zaskakuje, cieszy serduszko i oczy, i choć są przeznaczone dla młodszych odbiorców… nie raz uroniłam na nich łzę. I wyśmienicie się bawiłam! Polecam Wam z całego serca i Bogini bez oblicza, i wcześniejsze tomiki! 💗

czwartek, 17 grudnia 2020

Katrina Leno - "Jedna sroka smutek wróży"

Autor: Katrina Leno
Tytuł: Jedna sroka smutek wróży
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Data wydania: 14 października 2020
Liczba stron: 312
Ocena: 9/10

Opis:

Jeśli nazwiesz rzecz niemożliwą, sprawisz, że może stać się możliwa…
Życie Mags legło w gruzach… Od dnia, kiedy ojciec zrujnował życie jej matki, zniszczył rodzinę, a siostra się wyprowadziła, od dnia pamiętnej imprezy u Brandona Mags zaczyna pisać w swoim żółtym notesie… Dziewczyna jest samotna, opuszczona przez wszystkich, szykanowana w szkole. Ucieka zatem w swój wyobrażony, idealny świat z notesu – do krainy o nazwie Bilsko.
Blisko jest idealne, wyjątkowe. Tam ojciec nigdy nie zdradziłby matki, matka nigdy nie zaczęłaby pić. Siostra nigdy nie opuściłaby rodziny, a impreza u Brandona nie miałaby miejsca.
Tam życie dziewczyny mogłoby być szczęśliwe i spokojne… Na początku Blisko jest tylko ucieczką, próbą poradzenia sobie z problemami i z okrutną rzeczywistością… Ale gdzieś nieustannie czają się lęki, koszmary, a na jaw wychodzą ukryte prawdy… Okazuje się, że Mags może wszystko, może nawet dokonać zemsty…

Recenzja:

Jedna sroka smutek wróży to książka, która zwróciła moją uwagę… tytułem. Brzmi on niebywale intrygująco, prawda? Nie inaczej jest i z opisem powieści - Jeśli nazwiesz rzecz niemożliwą, sprawisz, że może stać się możliwa… i – jak się okazało – treścią. Bo choć jest to historia pod wieloma względami nieidealna, tak z całą pewnością zapada w pamięć i daje do myślenia.

Książka jest zdecydowanie skierowała do nieco starszych czytelników. Przesycona jest samotnością, uczuciem niesprawiedliwości oraz – w swoim wydźwięku – jest bardzo niepokojącą lekturą. Porusza tematy bliskie wielu nastolatkom – szczególnie uczucie dojmującego zagubienia i braku zrozumienia, a także – po prostu – młodzieńczego buntu w nieco mocniejszej odsłonie.

Życie głównej bohaterki, Mags, zostaje zamienienie w gruz. Liczne problemy rodzinne (burzliwy rozwód rodziców, alkoholizm matki), wyalienowanie od rówieśników, przemoc seksualna – to wszystko sprawia, że dziewczyna ucieka w świat wyobraźni, do swojego świata idealnego. Z początku jest to niewinna zabawa, ale z czasem światy zaczynają się mieszać, a Mags zyskuje władzę absolutna, która… wymyka jej się nieco spod kontroli.

Mags nie jest postacią pozytywną, aczkolwiek z jej problemami może utożsamić się wiele osób – a nawet zrozumieć jej niewłaściwe czyny. Emocje opisane przez autorkę są zadziwiająco prawdziwe, a całość… bardzo niepokojąca. Miejscami historia jest bardzo zagmatwana, ale… czyta się ją zadziwiająco dobrze. Sam motyw wymyślonego przyjaciela Tu jest naprawdę niesamowity – poniekąd zdaje się być cudacznym alter ego, a z drugiej strony… Boję się powiedzieć coś więcej, aby nie popsuć Wam lektury – lub przemyśleń po niej.

Jedna sroka smutek wróży to oryginalna i przerażająca historia, która porusza wiele problemów dotykających współczesnych nastolatków. Czuć tu nieco vibe Stephena Kinga, a cały motyw alternatywnego świata, który stopniowo przedziera się do prawdziwego – po prostu bomba! Jestem przekonana, że wiele osób zaczyta się w historii, ale i może znaleźć sporo przeciwników – jest bardzo specyficzna. Mimo wszystko – polecam z całego serca, mnie przepysznie wciągnęła! I wciąż mam ciary!

środa, 24 czerwca 2020

Dorota Suwalska - "Cień w błękicie"


Autor: Dorota Suwalska 
Ilustracje: Anna Simeone 
Tytuł: Cień w błękicie 
Wydawnictwo: Zielona Sowa 
Rok wydania: 2020 
Liczba stron: 32 
Wiek: 1-3 lat 
Ocena: 9/10

Opis:

Ptaszek patrzył na przesuwające się w Błękicie cienie
i zdawało mu się, że nie ma na świecie nic piękniejszego.

Niezwykle poetycka opowieść o dorastaniu, miłości rodzicielskiej i poczuciu bezpieczeństwa, ale także o potrzebie odkrywania świata i odwadze, by ruszyć własną drogą.
Książka wypełniona pięknymi, artystycznymi ilustracjami będzie doskonałym prezentem zarówno dla dziecka, jak i dla dorosłego.


Recenzja:
O rany, jaka urocza i wzruszająca książeczka! W pierwszym momencie spodziewałam się, że to będzie jedna z tych cudnych książeczek-pamiątek, które wyciskają mamie łzy z oczu, ale dziecko docenia je dopiero po latach, dlatego najlepiej sprawdzają się jako prezenty z dedykacją do pamiątkowych skrzyneczek. A tu niespodzianka! Bo ta książka, choć poetycka i wzruszająca, jest jak najbardziej zrozumiała już dla malucha! Co więcej, może się sprawdzić jako plasterek na lęki separacyjne i mamozę. 



To ilustrowania w niezwykle „słodki” sposób opowieść o pierwszych tygodniach życia pisklęcia – ceniącego ciepło i puszystość maminych piór, oszołomionego rozciągającym się nad nim błękitem nieba, ciekawsko zerkającego do gniazda obok, z fascynacją obserwującego inne ptaki unoszące się w przestworzach i przerażonego perspektywą samotnego lotu. Pięknie opisana relacja mamy i dziecka, pełna wsparcia i miłości.

Tekstu nie ma zbyt wiele (co nie znaczy, że nie ma dużo treści!), a spore, pastelowe, nie za bardzo skomplikowane ilustracje są równie ważne w opowiadaniu tej historii.

Nie jestem tylko przekonana, czy sposób wydania jest adekwatny do wieku odbiorcy. Bo choć książka jest piękna – w dużym formatem i twardą oprawą pasuje do wcześniejszych picturebooków wydawnictwa, na przykład zwierzęcej serii z „Koala, który się trzymał” – to jednak ostre rogi okładki i delikatne, papierowe strony sprawiają, że osobiście polecałabym ją raczej dla dziecka od 2/2,5 lat, takiego, które już trochę opanowało ślinienie i gniecenie stron. A i tak raczej do wspólnego czytania z rodzicem, niż samodzielnego przeglądania.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zielona Sowa.



poniedziałek, 11 listopada 2019

Jennifer L. Holm, Matthew Holm - "Trzymaj się, Sunny!"

Autorzy: Jennifer L. Holm, Matthew Holm
Tytuł: Trzymaj się, Sunny!
Wydawnictwo: Jaguar
Data wydania: 23 października 2019
Liczba stron: 224
Ocena: 9/10 

Opis: 

Drugi tom cyklu o dzielnej Sunny. Kończy się lato. Nadchodzi nieubłaganie pora, aby Sunny znowu pojawiła się w niemiłym i nieprzyjaznym miejscu czyli w szkole, i to w starszej klasie. Kiedy dziadek dzwoni do niej z Florydy I pyta, co u niej słychać, zawsze odpowiada, że wszystko w porządku. Ale to nieprawda, NIC nie jest w porządku! Nie tylko w szkole, gdzie czuje się nieswojo, ale i w domu, gdzie również czuje się nieswojo.
Sunny tęskni za swoim starszym bratem. Dale został wysłany do szkoły z internatem. Ale nawet kiedy Dale się pojawia, Sunny tęskni nadal. Bo jej brat bardzo się zmienił.
Szczęśliwie, Sunny może liczyć na wsparcie ze strony swojej najlepszej przyjaciółki oraz tajemniczego nowego sąsiada… NIE MOŻE I NIE CHCE pozwolić, żeby te wszystkie codzienne problemy ją przybiły! Wręcz przeciwnie, zamierza znowu chodzić z wysoko podniesioną głową!

Recenzja: 

Głowa do góry, Sunny! to komiks, który ogromnie mnie zaskoczył. Spodziewałam się zwyczajnej opowieści o dziewczynce, a otrzymałam niesamowicie prawdziwą i wzruszającą historię, w której bez wątpienia wiele osób znajdzie pociechę i rozgoni ciemne chmury. Dawno nie spotkałam się z tak mądrą i ciepłą serią, a drugi tom, Trzymaj się, Sunny! upewnił mnie w przekonaniu, że ta seria nie ma sobie równych! 

Sunny w tym tomie jest już w swoim domu. Spędza czas z przyjaciółką – m.in. razem przygotowują przebrania na Halloween i prezenty na święta dla najbliższych. Do domu obok wprowadza się również wspaniała nastolatka, która uczy Sunny żonglerki i rozjaśnia jej świat. Dziewczynkę odwiedza też ukochany dziadek i można by rzec, że wszystko jest w porządku, ale – niestety – jej brat, Dale, to ciemna plama, z którą nie potrafi sobie poradzić. Jednocześnie tęskni za bratem i nienawidzi tego, jaki się stał… 

- Tęsknię za nim! Ale nie za tym, jaki jest!

Na szczęście, wokół Sunny krąży wiele dobrych dusz. Dziewczynka ma także swoje pasje – komiksy oraz seriale. W telewizorze pojawia się również bioniczny człowiek i dziewczynka zaczyna wyobrażać sobie, że Dale zostaje naprawiony. I – choć mija naprawdę dużo czasu – zaczyna wskazywać na to, że jej brat naprawdę wraca do siebie. 


- Wiem, że trudno patrzeć, jak ktoś bliski się męczy. Chciałabyś mu jakoś pomóc. Ale nie wszystko da się naprawić.
- To co ja mogę zrobić?
- To, co teraz. Kochać go i trzymać za niego kciuki.

Trzymaj się, Sunny! to komiks przepełniony emocjami oraz mądrymi rozmowami. Nie można zapomnieć i o jego szacie graficznej, w której można się zakochać. Jest prosta, ale doskonale oddaje klimat i treść opowieści oraz to, co czują bohaterowie – widać to szczególnie w ich twarzach. Jestem absolutnie zakochana i w kolorystyce całości… po prostu jest magiczna! 

Dzieło Jennifer L. Holm i Matthewa Holm to doprawdy nietuzinkowy tytuł i jestem przekonana, że każde dziecko, nastolatek i dorosły się w nim zakocha. Tematy, które porusza są aktualne i mogą spotkać każdego z nas, uczy radzić sobie z emocjami oraz… rozmowy. Co więcej, część elementów w nim zawartych jest oparta na prawdziwych wydarzeniach w życiu autorów. To komiks dla każdego. Polecam z całego serducha!

poniedziałek, 2 września 2019

Amber Lee Dodd - "Jesteśmy wielcy"

Autor: Amber Lee Dodd 
Tytuł: Jesteśmy wielcy 
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Data wydania: 3 kwietnia 2019 
Liczba stron: 240 
Ocena: 8/10 

Opis: 

Sydney uważa, że jej mama Amy jest najlepsza na świecie – pomimo że jest inna niż wszystkie. Pozostali ludzie rosną, a Amy osiągnęła wysokość 124 cm i ani milimetra więcej. Według Sydney to całkiem w sam raz – wystarczająco wysoko, by sięgnąć do lodówki z lodami w supermarkecie, i wystarczająco nisko, by być wyjątkowym. Tata dziewczynki zmarł, gdy miała pięć lat, ale jej wspomnienia o nim, miłość mamy oraz towarzystwo starszej siostry Jade sprawiają, że Sydney nigdy nie czuje się samotna. 
Kiedy rodzina jest zmuszona do przeprowadzki, życie staje się bardziej skomplikowane. Sydney i Jade muszą nawiązać nowe przyjaźnie, stawić czoła szkolnym łobuzom i pojąć, o co właściwie chodzi z tym dorastaniem. A Sydney wcale nie chce rosnąć, jeśli miałoby to oznaczać, że przerośnie swoją mamę. 

Recenzja:


Bardzo lubię pozycje dziecięco-młodzieżowe, które poruszają ważne problemy oraz uczą młodego czytelnika właściwej wrażliwości, reakcji, postaw. W Jesteśmy wielcy nie brakuje wartościowych lekcji – m.in. o tolerancji, dorastaniu, rodzinie oraz… radzeniu sobie ze stratą. Wszystko to podane jest w lekkiej i zabawnej opowieści, która bez wątpienia poruszy serducho każdego! 

Sydney bardzo kocha swoją mamę i nie przeszkadza jej, że ta ma zaledwie 124 cm wzrostu. Niestety, niektórzy ludzie uważają inaczej – np. kiedyś facet w supermarkecie zapytał jej mamę, czy jest jednym z siedmiu krasnoludków. Nic dziwnego, że przez konieczność przeprowadzki na dziewczynkę spada mnóstwo zmartwień. Czy w nowym miejscu ludzie przyzwyczają się do inności jej Mamy? I czy – przez zmianę miejsca – nie ulecą z niej wspomnienia o tacie? 

W powieści Amber Lee Dodd można zakochać się od pierwszych stron. To sprawka bardzo lekkiego i przyjemnego stylu oraz przesympatycznej bohaterki-narratorki, która wspaniale prowadzi opowieść. Dziewczynka opowiada o bieżących wydarzeniach, wspomnieniach, smutkach oraz uczuciach jej towarzyszących. Bez trudu można się z nią zaprzyjaźnić. Rozkosznie opowiada o zmarłym tacie, który opowiadał jej rozmaite historie – te bardziej prawdziwe, jak i baśniowe – np. o Alvissie, mistrzu rzemieślniczym krasnoludów, który wytwarzał broń dla Thora, boga piorunów. Martwi się również dorastającą siostrą, która sprawia mnóstwa przykrości jej i Mamie przez buntowniczy wiek, ale i własnym postępowaniem – emocje i w niej niekiedy budzą Dzikiego Stwora… 

Tak to już jest z rodzinami: każdy dobrze wie, czym doprowadzić do płaczu innych. 

Rodzinne relacje to zdecydowanie jedna z najważniejszych spraw poruszana w opowieści. Ale – jak wspominałam wcześniej – równie istotna jest tutaj kwestia żałoby, radzenia sobie ze stratą bliskiej osoby oraz… ruszenia dalej. Bliscy Sydney i ona sama musi sobie poradzić w końcu z tym, że jej tata już nie wróci, a wyprowadzka i pozostawienie znajomych kątów wcale nie sprawi, że zapomni o osobie, którą kocha... 

Nieważne, ile rzeczy się zmienia, nie zapominamy tych, których kochamy. 

Jesteśmy wielcy to cudowna opowieść, którą polecam absolutnie każdemu – nie tylko dzieciom. To fantastyczna pozycja, która bawi i wzrusza, pełna humoru i dramatów. Odpowiada na ważne pytania, choć… jeden istotny problem pozostawia bez odpowiedzi: jaki jest sens jazdy auto-zderzakami, jeśli nie można się zderzać? Przeczytajcie koniecznie!