Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo RM. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo RM. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 19 października 2020

Delphine Gilles Cotte - "Montessori w domu"

Autor: Delphine Gilles Cotte
Tytuł: Montessori w domu
Wydawnictwo: RM
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 192
Ocena: 9/10

Opis: 

„Naucz mnie robić to samodzielnie” – to zdanie doskonale definiuje pedagogikę Marii Montessori. Małemu człowiekowi należy dać możliwość działania, odpowiednio do jego wieku i umiejętności, by mógł się prawidłowo rozwijać. Dlatego pozwól dziecku wykonać zadanie samemu, pod twoim nadzorem, po zademonstrowaniu mu, jak należy to zrobić. Jeśli szukasz inspiracji, jak poprzez takie aktywności korzystnie wpłynąć na rozwój dziecka, zajrzyj do tej książki.

Metoda Montessori w domu to 80 rozwijających zabaw edukacyjnych wykorzystujących zalety pedagogiki Marii Montessori. Możesz je realizować z dzieckiem w domu, używając do tego zestawów, które sami przygotujecie. Będziecie się świetnie bawić, a przy okazji twoje dziecko rozwinie koordynację ruchową i samodyscyplinę, uwrażliwi zmysły, nabierze pewności siebie i stanie się bardziej samodzielne.

Recenzja: 

Montessori w domu Delphine Gilles Cotte to kolejna pozycja wydawnictwa RM dotycząca metody Montessori. Książka dotyczy rozwoju dzieci od trzech do sześciu lat i przeznaczona jest przede wszystkim dla rodziców i opiekunów domowych, z powodzeniem można jednak zawarte w niej pomysły wykorzystać w przedszkolu. 

Książka jest zbiorem propozycji praktycznych zajęć rozwojowych. Ponieważ dotyczy dzieci w wieku przedszkolnym, opiera się głównie na zajęciach dotyczących integracji sensorycznej i przyswajania praktycznych umiejętności z zakresu tak zwanej samoobsługi. W obszernym wstępie autorka wprowadza czytelnika w podstawy metodyki Montessori i pomaga przygotować przestrzeń da realizacji opisanych w książce zajęć, brak szerszej znajomości metody nie jest więc przeszkodą w korzystaniu z książki. 

Zajęcia podzielone są na działy grupujące zajęcia według celów rozwojowych, jakie dzięki nim mamy osiągnąć. Każde zadanie opatrzono krótką informacją o umiejętnościach lub sprawnościach ćwiczonych przez to zadanie, listą niezbędnych przedmiotów oraz szczegółową instrukcją wykonywania zadania. Przy każdym zadaniu umieszczono również zdjęcie przedstawiające przedmioty lub dziecko w trakcie wykonywania ćwiczenia. 

Pierwszy dział, Ćwiczenia wstępne stanowi przygotowanie środowiska do pracy i właściwego funkcjonowania, innymi słowy pomaga nam tak dostosować mieszkanie czy też wydzielona w nim przestrzeń, by jak najlepiej mogła ona wspomagać nasze plany związane z metodą Montessori – zarówno te sprawnościowe, jak i związane z codziennością. Kolejne rozdziały są już skupione na konkretnych celach. Dział W codziennym życiu pomaga w nauce prozaicznych czynności, takich jak temperowanie kredek czy składanie ubrań. Wrażenia zmysłowe związany jest z rozwojem sensoryki – smaku, węchu, dotyku itd. Zajęcia z części Szczypce wspomagają sprawność dłoni i palców, a co za tym idzie rozwijają zdolności manualne. Z kolei W ogrodzie skupia się na odkrywaniu świata poza domem. Nalewanie i przesypywanie, Sortowanie i Kolory. 


Montessori w domu to książka bardzo praktyczna i łatwa w wykorzystaniu. Proponowane w niej zadania nie wymagają zakupu drogich klocków czy innych pomocy naukowych, wykorzystuje bowiem w dużej mierze przedmioty codziennego użytku – bo też i ma za zadanie wprowadzić dziecko w zwykłe życie z niezbędnymi umiejętnościami i sprawnościami. Co znakomite – zajęcia z książeczki to świetne pomysły na zabawę. Dzieci chętnie sięgają po miski, łyżki, spinacze i kombinerki, a to już pierwszy krok do wprowadzenie metody Montessori. Dzięki tej książce będzie to bardzo łatwe. Polecam.

niedziela, 4 października 2020

Charlotte Poussin - "Metoda Montessori. Naucz mnie to robić samodzielnie"

Autor: Charlotte Poussin 
Tytuł: Metoda Montessori. Naucz mnie to robić samodzielnie 
Wydawnictwo: RM 
Rok wydania: 2020 
Liczba stron: 208 
Ocena: 9/10 

Opis: 

Pedagogika Montessori pozwala dziecku osiągnąć pewność siebie i samodzielność, a także daje mu możliwość wyboru aktywności i rozwijania się we własnym tempie. Kładzie nacisk na to, aby nie traktować dziecka jako przyszłego dorosłego, którego się modeluje, ale jako pełnoprawną osobę, której się towarzyszy i którą darzy się głębokim szacunkiem. Dorosłym – rodzicom i nauczycielom – pomaga życzliwie, dyskretnie, ale z pełnym zaangażowaniem towarzyszyć dziecku na drodze rozwoju. 

Autorką książki jest Charlotte Poussin, nauczycielka pracująca metodą Montessori, od 2000 roku posiadająca dyplom Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori. Pracowała w Argentynie, Brazylii, Francji i Kanadzie. Kierowała szkołą Montessori. Jest autorką książki Montessori od narodzin do trzeciego roku życia oraz wielu zestawów pedagogicznych. Mama pięciorga dzieci, które wychowuje metodą Montessori. 

Recenzja: 

Tematem Montessori interesuję się od niedawna. Bardzo spodobała mi się myśl tej pedagogiki, gdzie to dziecko jest centrum systemu, a nie dziecko częścią systemu. Myślę, że dzięki takim naukom maluch ma szansę stać się bardziej samodzielny, co z pewnością pozytywnie wpłynie na jego rozwój oraz późniejsze osiągnięcia. Metoda Montessori. Naucz mnie to robić samodzielnie to książka skierowana dla rodziców dzieci w wieku od 3 do 12lat, zawierająca wiele ciekawych informacji, myśli oraz kreatywnych zabaw. 

Charlotte Poussin rozpoczyna swoją powieść od wprowadzenia czytelnika w świat Montessori, prezentując jego aspekty oraz korzyści zeń wynikające. Muszę przyznać, że już pierwsze strony są inspirujące i napisane od serca, dzięki czemu bardzo przyjemnie zapoznaje się z treścią tej książki. Następnie autorka serwuje nam sześć rozdziałów, dotyczących Marii Montessori, rozwoju dziecka, zasad pedagogiki Montessori w wieku od 3 do 6 lat, Montessori w szkole (wiele z przedstawionych tu rozwiązań powinny zostać wprowadzone w każdym ośrodku edukacyjnym), Montessori w domu oraz fiszek aktywności. Pierwsze z tych rozdziałów, poza wiedzą bardziej faktyczną, zawierają też anegdoty i prawdziwe historie, tudzież ciekawostki i jestem przekonana, że niejednemu rodzicowi dadzą one do myślenia. My najbardziej skupiliśmy się na części dotyczącej Montessori w domu oraz fiszek aktywności, które są najzwyczajniej w świecie… ciekawymi zabawami i zadaniami! 

Z książki można dowiedzieć się wiele na temat rozwoju dziecka, dzięki czemu lektura z pewnością będzie atrakcyjna i dla przyszłych rodziców, bo to od 3 lat jest raczej tutaj umowne – z prostymi czynnościami i dwulatek sobie z powodzeniem poradzi. Najbardziej cenię w Montessori jednak to, że zdaje się pielęgnować pasje dzieci, nie ograniczać ich kreatywności i – po prostu – uczyć przez zabawę, z drobną pomocą czy podpowiedziami dorosłego. Muszę tutaj również dodać, że w książce zaprezentowane są naprawdę ciekawe zabawy i rozrywki z każdej strony – sensorycznej, artystycznej, bardziej naukowej. Ta różnorodność bardzo mnie i mojego siostrzeńca ucieszyła, bowiem to z nim przetestowałam kilka rozrywek – większość z nich jest łatwa i dostępna dla każdego, bowiem nie trzeba skomplikowanych materiałów. 

Metoda Montessori. Naucz mnie to robić samodzielnie to praktyczna i pięknie wydana książka, która pomoże niejednemu rodzicowi w uczeniu swojego dziecka samodzielności. Charlotte Poussin fantastycznie przedstawiła najważniejsze aspekty tej pedagogiki, wprowadzając elementy z życia wzięte i – jak wspominałam wcześniej – pisząc o wszystkim od serca. W wielu miejscach miałam wrażenie, że czytam po prostu porady od przyjaciółki. Polecam tę pozycję z całego serducha – ciekawa i rozwijająca, nie tylko przez wzgląd na zabawy dla dziecka, ale i ciekawej wiedzy dla rodzica. :)

Brigitte Ekert - "Montessori na cztery pory roku"

Autor: Brigitte Ekert
Tytuł: Montessori na cztery pory roku
Wydawnictwo: RM
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 192
Ocena: 9/10

Opis: 

W tej książce znajdziesz 70 ćwiczeń zgodnych z zasadami pedagogiki Marii Montessori przeznaczonych na różne pory roku. Są tu na przykład instrukcje wykonania bożonarodzeniowych dekoracji i latarni na Halloween, zabawy w pisanie, rymowanki, a nawet przepisy kulinarne i ćwiczenia jogi. Przygotowują one dziecko do nauki pisania i czytania, zapoznają z figurami geometrycznymi, rozwijają jego percepcję, motorykę oraz intelekt. Niektóre zadania można wykonywać na dworze, inne – w domu. Każde może być dla Twojego dziecka ekscytującą przygodą służąca zdobywaniu ważnych umiejętności. Ćwiczenia opisano krok po kroku i starannie zilustrowano, dzięki czemu dziecko zyska w Tobie mądrego i wrażliwego przewodnika po otaczającym świecie. 

Brigitte Ekert od niemal dwudziestu lat jest wychowawczynią Montessori. Ukończyła Institut Supérieur Maria Montessori w Paryżu oraz Institut Petite Enfance Boris Cyrulnik. Na co dzień z radością pracuje z dziećmi.

Recenzja: 

Brigitte Ekert jest dyplomowaną wychowawczynią dzieci przedszkolnych według metody Montessori. Opublikowała książkę pod tytułem Montessori na cztery pory roku, zawierającą pokaźną ilość pomysłów na zajęcia rozwojowe i poznawcze, opatre na promowanej przez nią metodzie. 

Książka jest przede wszystkim zbiorem propozycji aktywności, skonstruowanych w celu wspomagania rozwoju różnych umiejętności dziecka i przyswajania nowych pojęć, ale też wspierania sensoryki i poznawania świata w różnych aspektach – w oparciu zarówno o intelekt jak i zmysły. Są to między innymi prace plastyczne, prozaiczne czynności wymagające skupienia lub ostrożności, ćwiczenia fizyczne czy gotowanie. 

W książce pośród zajęć plastycznych, manualnych i poznawczych, przewijają się ćwiczenia z jogi. Autorka proponuje tutaj ćwiczenia mające rozwijać sprawność fizyczną, zdolność skupienia, czy utrzymanie równowagi. Ćwiczenia te nie są bardzo skomplikowane czy przekraczające możliwości przeciętnego przedszkolaka, niemniej z pewnością wymagają nadzoru opiekuna. 

Zadania podzielone są na cztery działy odpowiadające kolejnym porom roku tematycznie. Warto podążać za proponowaną kolejnością, gdyż zdarza się, że autorka przy okazji nowego zadania odwołuje się do umiejętności zdobytej przez dziecko podczas aktywności proponowanej podczas wcześniejszych – według książki – zadań. 


Zadania przedstawione są przejrzyście i zwięźle. Każde jest krótko scharakteryzowane, czasem proponowane jest jego rozwinięcie. Przy każdym wymienione są cele, jakim ma służyć dana zabawa – na przykład rozwojowi koordynacji, kreatywności, przybliżenie jakiegoś pojęcia, przygotowanie do pisania itd. Zwykle takich celów jest kilka przy jednym zadaniu. Następnie podana jest lista potrzebnych przedmiotów, które należy przygotować przed przystąpieniem do zadania. Jest również – a może przede wszystkim – zrozumiała, przedstawiona w kolejnych krokach instrukcja wykonania zadania oraz wskazówki. Przy niektórych zadaniach konieczne jest przygotowanie własnoręczne materiałów, co również jest zwięźle i zrozumiale objaśnione w punktach. 

Montessori na cztery pory roku
odnosi się w całości do metody Montessori, często odwołuje się w opisach zadań do pojęć i narzędzi stosowanych w tej metodzie. Mogłoby to stanowić pewną przeszkodę dla opiekuna niezorientowanego dobrze w tematyce metody Montessori czy nawet pewnych aspektach rozwoju dziecka, jednak autorka wyszła takim osobom naprzeciw i już we wstępie zawiera wskazówki dotyczące korzystania z publikacji. Na końcu książki natomiast zamieszcza zrozumiałe objaśnienia pojęć z zakresu rozwoju dziecka – jak motoryka mała czy chwytność – oraz pomocy naukowych typowych dla metody Montessori. 

Książka jest niezmiernie inspirująca i bardzo praktyczna. Myślę, że zarówno rodzice jak i wychowawcy przedszkolni znajdą tu wiele pomysłów, którymi wspomogą rozwój swoich podopiecznych. Polecam.

niedziela, 13 września 2020

Frigiel, Nicolas Digard - "Frigiel i Fluffy. Las Varogg"

Autorzy: Frigiel, Nicolas Digard 
Tytuł: Frigiel i Fluffy. Las Varogg 
Wydawnictwo: RM 
Rok wydania: 2020 
Liczba stron: 320 
Ocena: 8/10 

Opis: 

Odkryj nowe przygody Minecraftowego Frigiela i jego wiernego kompana Fluffy’ego! 

Ernald żyje! Ale co takiego się wydarzyło? Uwięziony w podwodnej kolonii karnej Suratanu Frigiel musi dowiedzieć się, jak uciec. Dzięki pomocy Alice, Abla i własnym magicznym zdolnościom chłopcu udaje się uwolnić Ernalda, dwóch innych mieszkańców Lanniel, goblina o imieniu Stekx, a także kilka sarmackich wojowniczek, które wywodzą się z ludu zamieszkującego Deltę Kałamarnic i noszą przydomek „pogromczyń endermenów”. 

Wraz z nowo poznanymi towarzyszami Frigiel oraz jego przyjaciele wyruszają na poszukiwania drugiej skrzyni Kresu. Ta zaś znajduje się w Varogg – złowróżbnym lesie skąpanym w wiecznych ciemnościach. 

Recenzja: 

Frigiel i Fluffy to bogaty w przygody cykl ze świata Minecrafta. Wraz z chrześniakiem bardzo lubimy zatapiać się w tej serii, bowiem nigdy nas nie zawodzi, zaskakuje i – po prostu – wyśmienicie się przy niej bawimy. Las Varogg to już trzeci tom fascynującej historii dzielnego Frigiela, uroczego psiaka Fluffy’ego oraz ich przyjaciół. 

Nie będę za bardzo rozpisywać się na temat treści, bo jeśli nie znacie poprzednich części, mogłabym przypadkowo Wam coś zaspoilerować. Niemniej i bez tego mogę wiele na temat tego tomu napisać. Opowieść od pierwszych stron trzyma w napięciu, bowiem przed bohaterami stoi wiele – łatwiejszych i trudniejszych wyzwań (a jednym z nich jest wydostanie się z więzienia). Poznajemy tutaj nowe postaci, które są przezabawne i fantastycznie urozmaicają całość o zabawne dialogi i… działają co najmniej nietuzinkowo. Myślę, że nie będzie też zdradzeniem fabuły fakt, że Frigiel umyka, bo – jak sam tytuł naprowadza – czeka nas podróż do niebezpiecznego lasu Varogg, gdzie… czekają na nas kolejne niespodzianki. Jakie? Tego już Wam nie zdradzę. ;) 

Ogromnym atutem tego tomu jest fakt, że nie tylko gonimy przygodę za przygodą, ale i dowiadujemy się wielu ciekawych rzeczy na temat świata Frigiela, a z każdym tomem ten świat jest coraz bardziej złożony. Wyjaśniają się też niektóre niejasności, dzięki czemu mamy coraz pełniejszą układankę i pojęcie o danych wydarzeniach, sytuacjach, postaciach i – oczywiście – magii. Seria przestaje stopniowo być jedynie powiastką ze świata Minecrafta, a zaczyna przypominać misterny cykl fantasy dla młodzieży. Cieszy mnie również fakt, że autorzy przewijają tutaj i lekcje właściwe dla młodego czytelnika – o współpracy, przyjaźni, poświęceniu… Można się nawet tutaj miejscami nieco wzruszyć, poważnie! 

Las Varogg to doskonała kontynuacja, która pochłania czytelnika. Tutaj nie ma miejsca na nudę czy brak akcji – stale coś się dzieje, losy bohaterów nie są nam obojętnie, a i nutki grozy można zaznać. Jeśli szukacie ekscytującej przygody, przyprawionej elementami świata Minecrafta i magią – to cykl wprost stworzony dla Was! Co więcej – książki z tej serii zawierają fajne ilustracje, bardzo w klimacie (i troszkę straszne). Polecam! 💓 

czwartek, 6 lutego 2020

Anne Rooney - "1001 obrzydliwych obrzydliwości"

Autor: Anne Rooney 
Tytuł: 1001 obrzydliwych obrzydliwości 
Wydawnictwo: RM 
Liczba stron: 208 
Ocena: 8/10 

Opis: 

Ta książka to OBRZYDŁOPEDIA pełna ohydnych ciekawostek! Chcesz wiedzieć wszystko, co odrażające? 1001 OBRZYDLIWYCH OBRZYDLIWOŚCI z pewnością ci się spodoba! Grupka komiksowych postaci zaprasza cię na ucztę pełną tak obleśnych faktów, że aż trudno w nie uwierzyć. Dowiesz się ropiejącej prawdy o ludzkim ciele, jedzeniu, zwierzętach, historii i nauce. Poznasz też rekordy paskudności! Zdobędziesz wiedzę o wszystkim, co gnije i śmierdzi. A jeśli masz słaby żołądek… Cóż, lepiej nie dotykaj tej książki! 

Recenzja: 

1001 obrzydliwych obrzydliwości – czyż tytuł ten nie brzmi fascynująco? Dla mnie tak, nawet bardzo, a mój siostrzeniec słysząc o tej książce powiedział ale czad! Co tu dużo pisać – książka faktycznie okazała się niezwykle interesująca, a ciekawostki w niej… nietuzinkowe. Przyznam jednak szczerze, że po tej pozycji spodziewałam się nieco więcej. 

W książce Anne Rooney znajduje się sześć rozdziałów, które dzielą obrzydliwości tematami. Dotyczą one obrzydliwych faktów o ludzkim ciele, jedzeniu, zwierzętach, historii i nauce, a ostatni z nich prezentuje obleśne rekordy świata. Muszę przyznać, że o wielu z tych rzeczy nie miałam pojęcia, kilka razy powiedziałam bleee, ale – prawdę mówiąc – przynajmniej połowa ciekawostek była mało obrzydliwa. Niemniej rozumiem, że jest to pozycja dla młodszego czytelnika, więc autorka nie mogła pozwolić sobie na okropne paskudztwa, jednak mimo to czuję lekki zawód – liczyłam, że zostanę prawdziwie obrzydzona! Na szczęście autorka wynagrodziła mi to grozą, która kryje się w wielu przytoczonych przez nią faktach – szczególnie w tych historycznych. 

Mimo paskudnego tytułu, książkę czyta się naprawdę przyjemnie. Wszystko to za sprawą wielu niebanalnych faktów, które zaskakują czytelnika i sprawiają, że pragnie ich więcej. Wszystkie ciekawostki przerobiliśmy w jeden weekend, a mój siostrzeniec później wiele z nich opowiadał swoim kolegom – zresztą, przerabiali tę książkę razem, co bez wątpienia również pozytywnie świadczy o tej pozycji. Mam tylko jeden zarzut – niektóre słowa będą obce dla dziecka i warto byłoby w niektórych przypadkach zrobić przypisy, aby mogło samo chłonąć wiedzę – bez tłumaczeń osoby dorosłej, bo jednak nie zawsze jest ona pod ręką. 


Miłym zaskoczeniem jest również przemyślana szata graficzna, ilustracje są naprawdę fajne, a i ciekawostki fajnie rozmieszczone. Szkoda tylko, że rysunki są czarno-białe, niemniej nie wpływa to na moją ocenę, choć uważam, że w kolorze prezentowałaby się znacznie lepiej! 

1001 obrzydliwych obrzydliwości to kapitalna książka, która pozwala poszerzyć swoją wiedzę o świecie o nietypowe ciekawostki, którymi można zaskoczyć nie tylko dziecko, ale i niejednego dorosłego. Jestem przekonana, że zarówno dzieci, jak i dorośli zaczytają się w tych nowinkach i chętnie podzielą nimi ze znajomymi. Ciekawostek jest tutaj mnóstwo i choć wiele z nich spamiętałam, tak z pewnością jeszcze nie raz wrócę do tej pozycji. Polecam z całego serducha – gwarantuję fenomenalną i obrzydliwą zabawę!

niedziela, 6 października 2019

Ludivine Irolla - "Adela. Jednorożec mimo wszystko"

Autor: Ludivine Irolla
Ilustracje: Marie De Monti
Tytuł: Adela. Jednorożec mimo wszystko
Wydawnictwo: RM
Data wydania: 2 października 2019
Liczba stron: 192
Ocena: 8/10

Opis: 

Adela jest przemiłą klaczą, która urodziła się z rogiem na głowie. Mimo tego rzucającego się w oczy defektu wiedzie spokojne życie w pełnym dziwnych zwierząt gospodarstwie Norberta Dobromiłego. Między nami mówiąc, On i jego córka są szczęściarzami jakich mało – wygrali nawet główną nagrodę na loterii!
Wkrótce wszyscy zaczynają podejrzewać, że to Adela jest sprawczynią wszystkich szczęśliwych wypadków w gospodarstwie Dobromiłych. Ale czy to możliwe? Przecież jest tylko zwykłym koniem, który nawet nie wierzy w magię!

Recenzja:

Mamy ogromną słabość do opowieści o magii i jednorożcach. Zresztą – kto nie ma? Takie historie są zawsze pozytywnie zakręcone, wywołuję uśmiech na twarzy, napełniają energią. Tak jest i w przypadku książeczki Adela. Jednorożec mimo wszystko, która jest po prostu… PRZEBAJECZNA! 

Narratorką całości jest tytułowa bohaterka. To przebojowa jednorożec, która… uważa się za konia z rogiem. Mieszka w nietuzinkowym gospodarstwie, w którym nie brakuje równie niebanalnych postaci – gospodarza Norberta, jego muzykalnej córki Julki i plejady zwierząt – często o przykrej przeszłości. Jednakże, oryginalni bohaterowie to niejedyna anormalność wspomnianego miejsca – ziemia jest niezwykle żyzna, rodzina znajduje mnóstwo cudowności i wygrywa nagrody, a polana jest pełna… czterolistnych kończyn! Coś tu jest na rzeczy prawda? Tak też zaczynają sądzić mieszkańcy i pewien wścibski dziennikarz… 

(…) co ma na rogu wisieć, nie utonie, ja wam to mówię! 

Adela – jak wspominałam wcześniej – to doprawdy fantastyczna bohaterka i jej opowieść jest przecudacznie-urocza. Czuje się inna, ale nie czuje się źle ze swoją innością. Zabawnie przemienia rozmaite przysłowia na bardziej jednorożcowe (choć jest koniem) – zdaje się nie uważać nawet za niekońską różową-brokatową grzywę i fakt, że pachnie watą cukrową. W zasadzie Adela powiela wszystkie najsłodsze stereotypy o jednorożcach z bajek, ale… jest to przedstawione w tak humorystyczny i ciepły sposób, że nie można oderwać się od cukierkowatości! Co więcej, bohaterka poszukuje odpowiedzi na istotne pytania – m.in. co tak naprawdę znaczy szczęście, bycie szczęściarzem? Czy to to samo? 

Choć z powieści Adela. Jednorożec mimo wszystko humor wylewa się tęczami (upss, udzielił mi się dowcip Adeli!), tak poza rozważaniami o szczęściu, znaleźć tutaj możemy wiele o rodzinie. Wszak Norbert wszystkie swoje zwierzęta kocha jak własne dzieci, niezależnie od ich wad. To dobry człowiek, który – można by rzec – rozdaje szczęście dla tych niechcianych lub skrzywdzonych. Bo dla tych istotek największą radością zdaje się być właśnie bezpieczny kąt. Wyraźnie to widać na przykładzie Paprotki, kozy po przejściach, która z początku skrajnie nieznośna, stopniowo się otwiera. Czy więc i ona, mimo choroby i braku jednego rogu, może być nazwana szczęściarą? 

Adela. Jednorożec mimo wszystko to naprawdę fenomenalna pozycja. Można znaleźć w niej wiele życiowych niuansów – nie wszystkie wymieniłam powyżej, to zaledwie fragment – Adela na kartach książeczki poznaje również kulisy sławy, istotę bycia sobą i… nie zdradzę Wam więcej! Powiem jedynie, że to książeczka, która bawi, słodzi i uczy, a także zachęca do refleksji na tematy bardziej lub mniej ważne, a z pewnością budzi w czytelniku mnóstwo empatii. Humorystyczne czarno-białe ilustracje dopełniają całości, przyprawiając opowieść dodatkową szczyptą magii. Cóż mogę powiedzieć więcej? Chyba tylko to, że autorka pisząca na jednorożcu, ilustratorka kochająca nad życie psiaki i muzyka POP to połączenie nad wyraz udane! Polecam z całego serducha!

poniedziałek, 23 września 2019

Frigiel, Nicolas Digard - "Frigiel i Fluffy. Powrót Smoka Kresu"

Autorzy: Frigiel, Nicolas Digard 
Tytuł: Frigiel i Fluffy. Powrót Smoka Kresu 
Wydawnictwo: RM 
Rok wydania: 2019 
Liczba stron: 304 
Ocena: 8/10 

Opis: 

W wiosce Lanniel święto trwa w najlepsze, gdy nagle nad dachami domów zjawia się ogromny czarny smok. Ernald, dziadek Frigiela, postanawia stanąć do walki z potworem. Tuż przed tym powierza chłopcu tajemniczą czarną skrzynię, każąc chłopakowi obiecać, że zaniesie ją jego przyjacielowi Valmarowi do miasta Puaba. Frigiel wpada w wir nieoczekiwanej przygody – wyrusza w drogę, nie mając pojęcia, że niesie ze sobą jeden z najbardziej poszukiwanych przedmiotów na świecie, którego pożąda straszny mag Askar. Ten zaś zbiegł niedawno z więzienia w Odległych Lądach… 

Recenzja: 

W rodzinie mam wielu fanów Minecrafta. Powiem więcej - sama chętnie z młodymi pogrywam, bo to gierka przyjemna, kolorowa i odprężająca. Nietrudno domyślić się więc, że książeczki nawiązujące do tej gry są w moich progach witane radośnie i… głośno. Poważnie, moi podopieczni piszczą na ich widok. Z podobną euforią została przyjęta nowa seria Wydawnictwa RM, Frigiel i Fluffy, która jest zdecydowanie jednym z najlepszych minecraftowych tytułów, z jakimi dotychczas mieliśmy do czynienia! 

Fabuła powieści może nie jest jakaś super odkrywcza, jednakże zawiera wszystko to, co dzieciaki lubią najbardziej. Mamy sympatycznego bohatera, nietuzinkową misję do wykonania oraz mnóstwo przygód. Dodatkowo, jako iż tytuł jest Nieoficjalnym przewodnikiem po świecie Minecrafta, zawiera wiele interesujących motywów z gry, co bez wątpienia każdy fan serii doceni. Moja siostrzenica nie mogła wprost oderwać się od książki, a to zdecydowanie najlepsza rekomendacja. Szczególnie przypadł jej do gustu Fluffy, uroczy psiak – przyznam szczerze, że i moją sympatię czworonóg zdobył. Spodobało nam się również to, że przed protagonistą cyklu, Frigielem, stoi wiele wyzwań i niebezpieczeństw, którym nie zawsze jest w stanie sprostać – popełnia błędy, gubi się, ale nie poddaje. I – co równie ważne – nie jest ze swoimi problemami sam. 


- To dużo bardziej skomplikowane, niż ci się wydaje (…). 

Motywy przyjaźni i odwagi są w powieściach dla dzieci niezwykle istotne. W powieści Frigiel i Fluffy. Powrót Smoka Kresu są one przedstawione w sposób przystępny dla dziecka oraz mądry. Jak wspominałam wcześniej, Frigiel jest zwyczajnym nastolatkiem – przeżywa wydarzenia, ma swoje pasje i marzenia. Dzięki temu bardzo łatwo się z nim zaprzyjaźnić, a dziecku (i nie tylko dziecku) łatwiej się w książce odnaleźć. Lekturę ułatwiają również proste zdania, nieskomplikowana stylistyka oraz wyjaśnienia niektórych kwestii, głównie z gry. To dobre posunięcie, ponieważ – dzięki temu – nie trzeba dobrze znać Minecrafta, aby cieszyć się lekturą w pełni. 

Nie można przejść obojętnie i obok szaty graficznej serii. Książka wydana jest wyśmienicie – na obwolutach znajduje się kolorowa mapka świata oraz przedstawienie bohaterów, a w treści nie brakuje ciekawych, czarno-białych ilustracji (ich autorem jest Thomas Frick). Warto również zwrócić uwagę na napis na okładce – Frigiel i Fluffy fantastycznie się mieni, nieco brokatowo (choć to nie najlepsze określenie). Moja siostrzenica uwielbia się bawić okładką i pod światłem podziwiać ten napis. Ja też właśnie się książką bawię… 

Frigiel i Fluffy. Powrót Smoka Kresu to nietuzinkowa zapowiedź fantastycznego cyklu ze świata Minecrafta (seria zapowiedziana jest na cztery tomy). Jesteśmy bardzo zadowolone z lektury i już nie możemy doczekać się kolejnego tomu, który jest zapowiedziany na październik. Jeśli w domu macie miłośnika kwadratów i pikseli, któremu niestraszne zombie, szkielety oraz tytułowy Smok Kresu – koniecznie sprezentujcie mu tę książkę. Zadowolenie gwarantowane – polecamy z całego serducha!