Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pamięć. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pamięć. Pokaż wszystkie posty

sobota, 3 lipca 2021

Monika Filipina, Izabela Mikrut - "Traktor Stasia. Nauka liczenia z okienkami"

 


 Ilustracje: Monika Filipina
Tekst: Izabela Mikrut
Tytuł: Traktor Stasia. Nauka liczenia z okienkami
Wydawnictwo: Nasza Ksiegarnia
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 12
Ocena: 9/10
Wiek: 0-6 lat

Opis:

Wyrusz na wycieczkę ze Stasiem i jego siostrą. Otwieraj okienka, żeby poznać i policzyć wesołych pasażerów jadących w zwariowanych przyczepach. Czy uda ci się odnaleźć żabkę na każdej ilustracji? 

Interaktywna książka z okienkami zapoznaje najmłodszych z cyframi oraz zachęca do zabawy z wyrazami dźwiękonaśladowczymi.

Recenzja:

Książki z okienkami należą do naszych ulubionych. Do tej pory wydawnictwo Nasza Księgarnia miało w swojej ofercie mało tego typu propozycji. Na szczęście w przeciągu ostatnich miesięcy pod szyldem tej firmy pojawiły się dwa nowe tytuły interaktywne dla najmłodszych dzieci. Co więcej takie tytuły, które wspierają ich edukację. Jedną z nich jest właśnie Traktor Stasia. Nauka liczenia z okienkami. Co oferuje swoim odbiorcom? Ciekawą przygodę ze zwierzętami oraz pomoc w utrwalaniu znajomości liczebników. Chociaż traktor to maszyna, która z pewnością bardziej spodoba się chłopcom to ta książeczka powinna przypaść do gustu także i dziewczynkom, zwłaszcza że spotkają w niej siostrę tytułowego bohatera. A dodatkowo zwierzęta to stworzenia, które kochają wszystkie maluchy, więc tym chętniej spędzą oni czas z tą publikacją. Przy okazji poćwiczą mowę, dzięki powtarzaniu wyrazów dźwiękonaśladowczych, które powiązane są z protagonistami. Tak wiele dobrego oferuje im spotkanie ze Stasiem i jego kompanami.


Mojemu trzyletniemu synowi, mimo iż, nie chodził on jeszcze do przedszkola, liczby nie są obce. Chętnie liczy do dziesięciu, a momentami próbuje także dalej. Przyszła mu ta umiejętność naturalnie i bez problemu. Dzięki częstemu powtarzanie, liczebniki te zostały przez niego sprawnie zapamiętane. Musimy mieć na uwadze, że pierwsze lata życia naszych dzieci są najefektywniejsze jeśli chodzi o naukę, więc warto w formie zabawy przemycać im, przydatne w późniejszym czasach, informacje. Ta książeczka może być pomocą lub sprawdzianem dla waszych pociech, w zależności od tego na jakim poziomie opanowali znajomość liczb. Poza tym, za sprawą otwieranych okienek stwarza dodatkowe możliwości - trenujące zapamiętywanie. Z pewnością możecie zdziwić się jak szybko dzieci zapamiętują, co się pod nimi znajduje. Taka forma zabawy się u nas dobrze przyjęła, a co więcej zainicjował ją sam maluch. Zaś rymowany tekst w książeczce szybko wpada w ucho i naprawdę z przyjemnością się go słucha. 

"Kto za krzakiem? Na czym jedzie?
Och, tu cztery są niedźwiedzie."

Bohaterami książki są: Stasio, jego siostra i traktor oraz oczywiście wiele zwierząt, które dzieci wiozą za sobą w przeróżnych miejscach. Kto ukrył się w toalecie lub w lodówce i co robią krowy, świnki, a na czym jadą niedźwiedzie? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań poznamy, otwierając okienka znajdujące się w tej fenomenalnej książeczce. Jeden bóbr, dwie krowy, trzy świnki i tak dalej. Wraz z każdą stroną poznajemy i widzimy coraz to więcej stworzeń i w ten sposób trenujemy z dziećmi liczenie. To świetny pomysł, by przez zabawę uczyć się nowych umiejętności. Całość ma nieco abstrakcyjny, a może nawet bajkowy przekaz, gdyż wiadomo, iż dzieci nie mogą jechać same traktorem i ponadto ciągnąć za sobą tyle zwierząt, przebywających w tak dziwacznych miejscach, a jednocześnie wykonujących różne czynności. Jednak w tym też tkwi całe piękno i oryginalność tej publikacji.




Książka ma poręczny format i kartonowe strony. Okienka są bardzo duże, zajmują niemal całą stronę i zapewniają naprawdę fantastyczną zabawę każdemu maluchowi. Bez problemu się otwierają, gdyż mają wyraźnie zaznaczony okrągły otwór na paluszek. Ilustracje mają swój specyficzny charakter, ale także swój urok. Dzieci bez problemu rozpoznają umieszczone na nich zwierzęta. Tekstu nie ma zbyt wiele, co oczywiście nie jest tu żadnym minusem, bowiem w przypadku książek interaktywnych wystarczy dwa, trzy dobrze sformułowane zdania na stronie, by zapewnić odbiorcom ciekawe zajęcie. Autorka tekstu spisała się na medal, oferując dzieciom różne interpretacje każdej z sytuacji. Współpraca obu pań, której owocem jest ta właśnie książeczka, okazała się naprawdę doskonała i kompatybilna - ilustracje idealnie współgrają z tekstem i odwrotnie. Publikacja ta jest warta polecenia i zachwyca nie tylko dzieci, ale to właśnie im praca z nią daje najwięcej korzyści.


 
Traktor Stasia. Nauka liczenia z okienkami to książeczka, która zabiera dzieci w fascynującą podróż pełną liczb, zwierząt i daje mnóstwo frajdy. Zapewnia im także doskonały i jednocześnie przyjemny trening pamięci oraz liczenia do dziesięciu. Jest bardzo pomysłowo wydana i zachwyca swoimi wieloma możliwościami nauki przez zabawę. Warto ją mieć.

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Nasza Księgarnia. 

sobota, 12 grudnia 2020

Jan Madejski, Agata Zarzycka - "Dziadek do orzechów" (gra)

 


Autor: Jan Madejski
Ilustrator: Agata Zarzycka
Tytuł: Dziadek do orzechów (gra)
Wydawnictwo: Zielona Sowa 
Data wydania: 16.09.2020
Wiek: 6+ lat
Ocena: 10/10
 
Opis:  
 
Kto nie zna opowieści o Klarze, która otrzymała od ojca chrzestnego dziadka do orzechów? Wyobraźcie sobie, że podobnie jak Drosselmejer jesteście konstruktorami zabawek. Stwórzcie piękne dziadki do orzechów z kolorowych części, aby wygrać. Zwycięzcą okaże się ten konstruktor, który wykona jak najwięcej dziadków z części w tym samym kolorze! 
 
Cel gry:  
 
Gracze starają się zdobyć jak najwięcej punktów za ułożone przez siebie kompletne dziadki do orzechów. Wygrywa gracz z największą liczbą punktów pod koniec gry.
 
Wiek graczy: 6+  |   Liczba graczy: 2-4 osób  |  Czas rozgrywki: 15-25 min.  
 
Zawartość pudełka:  
 
105 kart: 95 kart Dziadków i 10 kart Prezentów, 3 karty Rzędów, karta Pierwszego Gracza, instrukcja.
 
Recenzja:

Są takie historie, które wraz z upływem czasu nie tracą na swojej wartości. Nieważne, że zostały opowiedziane już milion razy na tysiąc sposobów - nadal wywołują w nas te same emocje. Z pewnością jedną z nich jest ta zatytułowana Dziadek do orzechów. Stała się ona inspiracją do stworzenia gry o takim samym tytule. Bardzo spodobał mi się ten pomysł, a szczególnie klimat tej opowieści, który przeniesiony na karty daje możliwość stworzenia niepowtarzalnej atmosfery podczas gry i zostanie... konstruktorem zabawek. Kompletowanie dziadków do orzechów jeszcze nigdy nie było tak fascynujące. Czy dacie porwać się tej magicznej zabawie? Jestem przekonana, że tak, gdyż jej prosty mechanizm, a zarazem klasyczna niezwykłość wciąga na długi czas. Z zestawem tych niezwykłych kart nie można się nudzić.


Dziadek do orzechów to opowieść dobra na każdy czas. Dziadek do orzechów to także gra dobra na każdy czas. Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, a w tym okresie każda historia nabiera większego znaczenia. Nasze relacje stają się mocniejsze, a więzi bardziej zacieśnione. Te chwile, kiedy wspólnie z rodziną spędzamy wolny czas są niezapomniane. Nie tylko w Święta. Zapewniam, że ta gra dostarczy tym chwilom mnóstwo kolorów i sprawi, że będą one niezapomniane. Jeśli lubicie integrować się przy pluszówkach, polecam wam nabyć także tę. Przyznam szczerze, że dawno nie urzekła mnie aż tak żadna z karcianek, w które miałam okazje zagrać. Poza tym nie trzeba długo zastanawiać się nad jej zasadami, dlatego dzieci, które nie przepadają za grami planszowymi również mogą się nią zachwycić.


W rozgrywce Dziadka do orzechów może uczestniczyć od dwóch do czterech osób. Liczba graczy jest tu szczególnie ważna, gdyż od tego zależy skład talii kart, którą będziemy się posługiwać. Wszystko jest idealnie wyjaśnione w instrukcji dołączonej do zestawu, więc nie musicie się obawiać, że czegoś nie zrozumiecie. Następnie wykładamy karty zgodnie z rysunkiem zawartym w instrukcji i możemy rozpocząć pierwszą rundę. Wystarczy tylko ze stosu kart dobierać ich o jedną więcej niż jest uczestników zabawy. Po obejrzeniu wyjętych kart należy trzy z nich umieścić w pierwszym rzędzie w taki sposób, aby zostały odkryte, a ostatnią położyć zakrytą. Kolejna osoba robi to samo. Postępujemy zgodnie z tymi zasadami, aż do wyczerpania wszystkich kart ze stosu. Następnie zabieramy karty z wybranej kolumny i układamy swoje zestawy dziadków do orzechów oraz zliczamy punkty. Gra nie jest skomplikowana, ale mimo to daje mnóstwo radości, a do tego ćwiczy pamięć. Dostępne są także dwa dodatkowe warianty zabawy - dla młodszych i starszych graczy.


"Kiedy gracze zabiorą wybrane przez siebie kolumny, oglądają swoje karty i układają je odkryte na stole przed sobą. W grze są dwa rodzaje kart: karty Dziadków i karty Prezentów. Z kart Dziadów gracze budują dziadki do orzechów. Na kompletny zestaw składają się 3 karty: głowa, tułów oraz nogi. Zestaw niekompletny to taki, w którym brakuje przynajmniej jednej z wyżej wymienionych kart."

Karty są nieco cienkimi, małymi kafelkami, które charakteryzują się prostą lecz urzekającą grafiką. Po otwarciu opakowania możemy przeczytać fragment historii o Klarze i Dziadku do orzechów, co wprowadza nas w magiczny klimat. Instrukcja jest czytelna i zrozumiała. Zaś zasady gry niezwykle przystępne. Zachwyciłam się ich niebanalną prostotą. Ten zwykły mechanizm urzeknie także was. Można do zabawy zachęcić także młodsze dzieci i wprowadzić podczas niej także naukę kolorów. Starsze pociechy mają możliwość potrenowania obliczenia, chociaż z pewnością będą potrzebowały pomocy przy zliczaniu wszystkich punktów. Układanie zestawów również ćwiczy spostrzegawczość i logiczne myślenie. Napiszę krótko: po prostu kocham te grę. To idealny prezent nie tylko na Święta.


Dziadek do orzechów to prosta i niezwykle klimatyczna gra, od której nie będziecie mogli się oderwać. Zapewnia dobrą zabawę dla całej rodziny. Dostarcza mnóstwo możliwości, a to wszystko dostępne w niewielkim niebieskim i jakże uroczym pudełku. 
 
 
Grę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Zielona Sowa. 

sobota, 3 października 2020

Anna Salamon - "Alfabet. Puzzle'

 

Autor i ilustrator: Anna Salamon
Tytuł: Alfabet. Puzzle
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: 2020
Liczba elementów: 35
Wiek: 2+ lat
Ocena: 9/10

Opis:
  
Niezwykły szydełkowy alfabet znany z "Literkowej książki" Anny Salamon teraz także w formie puzzli. O to osa, M to motyl, Ł to łąka… Każda literka coś w sobie kryje. Czy zgadniecie co? Układajcie puzzle i poznawajcie litery.
 
Puzzle przeznaczone dla dzieci od 2 lat. Składają się z 35 dużych elementów, a obrazek po ułożeniu ma wymiary 54 x 39 cm. 
 
Wyprodukowano w Polsce.
 
Recenzja:
 
Przygodę z alfabetem musi rozpocząć każde dziecko. Jedno, na jego poznanie, jest gotowe wcześniej, inne - dopiero w szkole na zajęciach lekcyjnych. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy oswajali z literkami nasze maluchy już od najmłodszych ich lat, zwłaszcza robiąc to w formie zabawy, a nie jak to zbyt często bywa - konieczności. Dwulatek, który wymawia i łączy ze sobą już wiele słów może zapoznawać się ze wszystkimi literkami. Oczywiście nie wolno stawiać przed nim zbyt wygórowanych wymagań i liczyć na to, że już na tym etapie zapamięta, jak wygląda dana literka. Mimo to warto sięgać po niesamowite pomoce dydaktyczne, takie jak Alfabet. Puzzle od wydawnictwa Nasza Księgarnia. Czy każde dziecko będzie nimi zachwycone? Niekoniecznie (zależy to od rozwoju i indywidualnych upodobań malucha), ale z pewnością oferują one im wszystkim możliwość nauki poprzez klasyczną i sprawdzoną zabawę, którą jest układanie puzzli.  

Wiadomo, że ta forma aktywności niesie za sobą wiele korzyści dla naszych dzieci. Jedną z nich jest ćwiczenie pamięci i umiejętności analizowania odpowiednich połączeń. Nie zmartwcie się jednak, jeśli wasze maluchy, zwłaszcza te co dopiero ledwo skończyły dwa latka, nie będą jeszcze zainteresowane samym układaniem. Może się okazać, iż złożenie poszczególnych elementów obrazka będzie jeszcze dla nich zbyt trudne. Mimo warto podjąć inne wyzwania związane z tym zestawem puzzli.
 
Podobnie jest w przypadku nauki alfabetu. Dwulatki jeszcze nie będą w stanie go zapamiętać, ale im wcześniej zaczniemy naukę, tym w przyszłości będzie im łatwiej go sobie przyswoić.


Ja osobiście uwielbiam układać puzzle i chciałam zaszczepić tę fascynację nimi swoim synom. Niestety starszy z nich nie podziela mojego entuzjazmu na ich widok, ale mam w domu także dwulatka, dla którego zamówiłam właśnie tą recenzowaną układankę. Jest ona wyjątkowa, gdyż oprócz samego dopasowywania elementów oferuje nam także inne opcje efektywnego, a jednocześnie miłego spędzenia wolnego czasu. Bowiem na ilustracji znajduje się cały alfabet, zaprezentowany nam w oryginalny i niepowtarzalny sposób. Przy okazji dzieci będą mogły poćwiczyć spostrzegawczość i koncentrację. Ten Alfabet to także motywacja do treningu wypowiadania konkretnych słówek zaczynających się na daną literkę. Możemy zatem sprawdzić, jak wiele wyrazów znają już i powtarzają nasze maluchy.


 
W solidnie wykonane i wytrzymałe pudełko zapakowano trzydzieści pięć puzzli. Po ich ułożeniu otrzymujemy dość duży obrazek, na którym możemy zobaczyć niezwykle wyglądające litery z polskiego alfabetu. Zostały one przestawione jako wykonane na szydełku. Każda z nich odzwierciedla swoim obrazem słowo, które się na nią zaczyna, dlatego też dzieci oprócz literek na ilustracji mogą zobaczyć także: auto, balon, dom, elfa, flaminga, gwiazdy, hak, igłę, jarzębinę, kaczkę, lisa, motyla i wiele innych ciekawie zaprezentowanych rzeczowników, mających związek z poszczególnymi elementami alfabetu. Chociaż dwulatek potrzebuje pomocy podczas składania całości, to ten czas należy do naprawdę przyjemnych i ponadto w pozytywny sposób oddziałuje na jego rozwój oraz wzajemne relacje pomiędzy nim a jego opiekunem.
 
Wielkość puzzli pozwala małym rączkom na sprawne operowanie nimi. Jeden element układanki ma wymiary osiem na dziewięć centymetrów. Ich grubość to prawie dwa milimetry. Jakość wykonania nie budzi moich zastrzeżeń, są twarde, nie rozdwajają się i łatwo je utrzymać w czystości. Ukryte na literkach słowa to także możliwość zabawy w zgadywanie. Niektóre dzieci mogą poradzić z tym sobie nieco gorzej, ale nie chodzi tu o dokładność, lecz same próby poszukiwań i związane z tym emocje. Puzzle polecam także starszym dzieciom, nawet tym będącym w wieku szkolnym, gdyż one mogą już sami ułożyć całość i sprawdzić swoją znajomość alfabetu. Układanka nawiązuje do publikacji Literkowa książka, którą też warto mieć w swojej biblioteczce.


Alfabet. Puzzle to fantastyczny sposób na wprowadzenie dzieci w niezwykle ciekawy świat liter i słów. Duże elementy pozwalają bawić się nimi już dwulatkom. Jeśli brakuje wam pomysłów na długie jesienne wieczory ten zestaw może być dla was idealnym rozwiązaniem żegnającym nudę i przynoszącym maluchom masę korzyści.
 
Puzzle zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Nasza Księgarnia.

poniedziałek, 11 czerwca 2018

BUG

Autor: Anna Sobich-Kamińska
Ilustrator: Dobrosława Rurańska
Tytuł: BUG
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Rok wydania: 2018
Liczba graczy: 2-5
Czas rozgrywki: 15-20min
Ocena: 9/10
Wiek: 6+

Opis:

Spróbuj zapamiętać wszystkie owady i kolory zmieniające się na kartach jak w kalejdoskopie i pokonaj swoich przeciwników w pasjonującym pojedynku! Wygra osoba, która wykaże się najlepszą pamięcią i spostrzegawczością. 

Recenzja:

Każdy małe dziecko przechodzi przez okres fascynacji owadami. Bywa, że trwa ona zaledwie kilka tygodni, innym razem miesięcy, czasem nawet lat. Mój chrześniak - odkąd pamiętam - wielbił wszelkiego rodzaju żuczki i chrabąszcze, dlatego też, widząc grę BUG od razu pomyślałam o nim - szczególnie, że bardzo lubi grać we wszelkiego rodzaju memo, a ta polega właśnie na ćwiczeniu pamięci i spostrzegawczości. 


Gra jest wydana przepięknie - jednocześnie kolorowo, estetycznie i... prosto. Brak tutaj skomplikowanych grafik, są za to barwne owady i łatwe zasady, które bez problemu przyswoi nawet dziecko. Pudełko zawiera instrukcję, planszę do zaznaczania odpowiedzi, 33 dwustronne karty (awers z owadami i rewers z pytaniami) oraz 28 tytułowych bugów (żetonów z modliszkami). Warto dodać, że na górnej części pudełka, wewnątrz, znajdują się pełne nazwy danych owadów (np. jelonek rogacz- chrząszcz). Ujmując bardzo w  skrócie - gra polega na zapamiętywaniu owadów i kolorów, które pojawiają się na kartach. Ma także kilka wariantów. 

Zacznę jednak od kart, które są cudowne. Na awersie są owady w różnych kolorach i kształtach, a na rewersie mamy różnorodne pytania, ich dotyczące. Pytania dotyczą zarówno danego rodzaju owadów i kolorów, jak i trafiają się bardziej ogólne - np. ile było owadów z widocznymi skrzydłami, ile było kolorów, itp. A jest tu naprawdę sporo owadów - pszczoły, ćmy, muchy, chrząszcze. Warto przed rozpoczęciem gry pokazać dziecku, jak dany owad wygląda (jak wspominałam wcześniej - na pudełku jest ściągawka). My sobie nawet dodatkowo wygooglowaliśmy i poczytaliśmy nieco o występujących w grze robaczkach. Oficjalnie dzięki temu zostaliśmy specjalistami od Zmierzchnicy Trupiej Czaszki, bo ogromnie spodobała się mojemu chrześniakami - nie tylko z wyglądu, ale i z nazwy (to nie tylko entomolog, ale i pirat). 

Planszy do gry i żetonów również raczej nie trzeba z bardzo wyjaśniać. Znajdują się na niej numery od 0 do 24 - położenie żetonu na daną liczbę służy do odpowiadania na pytania. 

W grę można grać w maksymalnie 5 osób. Rozgrywka w kilka osób trwa osiem rund - chyba, że wcześniej odpadną i pozostaje jedynie jeden gracz na placu boju - wtedy automatycznie on wygrywa. Odpada się po 3 pomyłkach, o które muszę przyznać, że w tej grze naprawdę nietrudno. W zasadach wykłada się 3 karty, a następnie jedną zasłania pytaniem, my jednak zmodyfikowaliśmy je nieco - w grze z dorosłymi utrudniliśmy je (zasłaniami wszystkie karty - wykładamy je po kolei na siebie), a w grze z dziećmi ułatwiliśmy - w grze brała udział jedynie jedna karta, którą po 10-20 sekundach zakrywaliśmy. W BUG niesamowite jest to, że zasady można zmieniać według własnego upodobania. Instrukcja podaje również propozycję pojedynku, ja jednak - niestety - nie miałam jeszcze sposobności w nią zagrać - zawsze do gry miałam 3-4 graczy.  


BUG to fantastyczna, barwna gra, która bez wątpienia zachwyci nie tylko dziecko, ale i wciągnie dorosłego. Pozycja ta oferuje przyjemną, zdrową rywalizację, uczy skupienia i spostrzegawczości, pozwala ćwiczyć pamięć. Zakochałam się w niej całkowicie i jestem pewna, że często będziemy w nią grywać (już nie ma dnia, bez choćby jednej-dwóch rozgrywek). Polecam z całego serducha!