Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Adamada. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Adamada. Pokaż wszystkie posty

sobota, 12 czerwca 2021

Bartek Brosz - "Gdzie się zmieści żyrafa?" i "Przydałby mi się wieloryb"


Autor i ilustrator: Bartek Brosz
Tytuły: Gdzie się zmieści żyrafa? i Przydałby mi się wieloryb
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 28 i 28
Ocena: 8/10
Wiek: 3+ lat

Opis:   
 
Każde dziecko marzy o zwierzaku-przyjacielu, o psie, kocie, chomiku... A gdyby to była... bardzo wysoka żyrafa? Tylko gdzie ją zmieścić z tą długą szyją... W szałasie, w salonie czy może w ratuszowej wieży? W dziecięcych marzeniach wszystko jest możliwe.
***
Każde dziecko marzy o zwierzaku-przyjacielu, o psie, kocie, chomiku... A gdyby to był... ogromny wieloryb, niezwykle przydatny jako fontanna, góra do zjeżdżania na sankach czy wyspa piratów? W dziecięcych marzeniach wszystko jest możliwe.

Zabawna wierszowana historyjka do poczytania najmłodszym. A duże litery pomogą w nauce czytania.

Recenzja:

Dzieci kochają zwierzęta, dlatego często marzą, aby przyjąć jakieś stworzenie do własnego domu. Móc je karmić i opiekować się nim, a także spędzać wolny czas na wspólnej zabawie. Oczywiście niektórzy rodzice godzą się na pieska, kotka, świnkę morską. Ale co zrobić, jeśli maluch zamarzy o jakimś egzotycznym zwierzaku? Na przykład o żyrafie, lwie, czy słoniu? To już nie jest możliwe do zrealizowania, dlatego pozostaje nam pokazywać dzieciom świat tych stworzeń za pomocą, chociażby, książek. Czego zaś dotyczą publikacje Gdzie się zmieści żyrafa? i Przydałby mi się wieloryb napisane i zilustrowane przez Bartka Brosza? Ich bohaterami są zwierzęta, których nie możemy zaprosić do własnego domu. Autor w zabawny i nieco abstrakcyjny sposób opisuje, jak wyglądałaby wizyta takiegoż stworzenia w warunkach, w których przebywamy na co dzień. Dzięki takiemu przedstawieniu dzieci zrozumieją, że ich marzenie jest nierealne, a jednocześnie poznają ciekawe historyjki.

Egzotyczne zwierzęta wzbudzają zainteresowanie mojego syna, więc stwierdziłam, że seria tych czterech książek od wydawnictwa Adamada przypadnie mu do gustu. Oprócz interesujących bohaterów, na ich korzyść przemówiła niewielka ilość treści, gdyż mój syn jeszcze niezbyt chętnie słucha dłuższych opowieści. Oczywiście na samodzielne czytanie jest on jeszcze zbyt mały, gdyż ma dopiero niespełna trzy latka, ale te książeczki z pewnością zostaną z nami na dłużej i powrócimy do nich za kilka lat, gdyż już literki będą składały się w słowa, a słowa w całe zdania. Z pewnością każdy maluch doceni wierszowaną formę tekstu, gdyż przez to cała treść szybko wpada w ucho i naprawdę przyjemnie się jej słucha.

Narratorem w publikacji zatytułowanej Gdzie się zmieści żyrafa? jest dziewczynka, która chciałaby mieć w swoim domu żyrafę. Rozpoczęła nawet wielkie porządki w pokoju, by zrobić dla niej w nim miejsce. Jednak, czy posprzątanie biurka i szafy da jej tyle miejsca, by żyrafa się u niej czuła swobodnie? Czy to wielkie zwierzę z długą szyją zmieści się pod łóżkiem? Poszukiwania idealnej przestrzeni dla tego stworzenia to nie lada wyzwanie. Czy dziewczynce się to uda? Dzięki tej zabawnej historyjce dzieci nie tylko mają okazji przyjrzeć się z bliska ulubionemu zwierzęciu, ale także zrozumieją, że jego posiadanie nie jest możliwe. Autor przemycił w tekście także kilka istotnych spraw, jak sprzątanie, z czego wynika, że opieka nad jakimkolwiek czworonogiem wiąże się z licznymi obowiązkami. 


W książeczce Przydałby mi się wieloryb również narratorem jest dziewczynka, ale nie ta sama, gdyż nie da się nie zauważyć, iż wygląda całkiem inaczej, ma nawet inny kolor włosów niż ta, która marzy o żyrafie. Jej, można by napisać koleżanka, twierdzi, że chciałaby mieć wieloryba i opowiada nam, jak sobie wyobraża życie z nim. Gdzie by pływał i mieszkał? Jak wspólnie spędzaliby czas? Ta historia jest już dość abstrakcyjna, ponieważ przedstawia wieloryba w sytuacjach, w których nie mógłby brać udziału w rzeczywistości. Jednak wyobraźnia dziecięca nie zna granic, czego dowodem jest właśnie ta publikacja. Pozwólmy zatem snuć dzieciom podobne fantazje, bo tworzą one niezwykłe, piękne i fantastyczne opowiadania.


Obie książki mają niewiele stron, ale zapewniają czytelnikom ciekawe przygody w sferze marzeń o egzotycznych zwierzętach. Mają twarde oprawy i przystępny format. Kolejny ich plus to duża czcionka i tekst zapisany w formie liter drukowanych. Takie rozwiązanie wspomaga naukę czytania u dzieci, które rozpoczynają próby samodzielnego czytania. Muszę przyznać, że niezbyt często można się spotkać z tego typu zapisami w książkach dla najmłodszych, ale jest to fajne ułatwienie i warto przekonać się, jak nasze dzieci sobie z tym poradzą. Ilustracje mają formę rozkładówek, to znaczy że dwie sąsiadujące strony łączą się w jeden duży rysunek. Są bardzo ładne, wyraźne i kolorowe. Przyjemnie się je ogląda. Polecam tę serię nie tylko dzieciom powyżej trzech lat, ale też nieco młodszym, uwielbiającym zwierzęta, których na co dzień nie spotkają na swojej drodze, a przede wszystkim żyrafę i wieloryba. Dostępne są jeszcze dwa tytuły o słoniu i gorylu. 

Gdzie się zmieści żyrafa? i Przydałby mi się wieloryb to świetne publikacje dla najmłodszych z oryginalnymi fabularnymi pomysłami. Snują abstrakcyjną wizję niepozbawioną jednak chumoru i wartościowego przekazu. Pozwól dzieciom wkroczyć w świat niezwykłych marzeń o posiadaniu egzotycznych zwierząt.

Książki zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Adamada.

piątek, 30 kwietnia 2021

Katarzyna Wasilkowska - "Kilka niedużych historii"


 Autor: Katarzyna Wasilkowska

Tytuł: Kilka niedużych historii

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 72

Wiek: 5+

Ocena: 7/10

Opis:

Te bardzo współczesne opowieści uczą wrażliwości i empatii. Autorka otwiera czytelnikom oczy i serca, stawiając ich przed ważnymi dla nich sprawami: jak ciężko być młodszym bratem, co czuje „człowieczek” wyśmiewany przez kolegów, czy dobrze być rozpieszczoną jedynaczką, jak przeżyć wyprowadzenie się najlepszej przyjaciółki do innego kraju. I pokazuje, że najważniejsza jest próba wzajemnego zrozumienia. To piękne, wzruszające i mądre opowiadania, które mogą posłużyć jako punkt wyjścia do rozmowy.

Recenzja:

Z twórczością Katarzyny Wasilkowskiej spotkałam się po raz pierwszy, choć - jak sprawdziłam - ma ona już na swoim koncie kilka książek dla dzieci. W przypadku tej konkretnej publikacji skusił mnie opis,  bo wrażliwość i empatia to bardzo lubiane przeze mnie tematy w literaturze dziecięcej.

"Kilka niedużych historii" to zbiór ośmiu historii o różnej tematyce, nie zawsze łatwej, a jednak czasem obecnej w życiu dzieci. Będzie tu między innymi o wyśmiewaniu, tak zwanym rozpieszczaniu, tęsknocie i docenianiu cudzej pracy.

Jak to zwykle bywa w przypadku zbioru opowiadań, jedne podobają się konkretnemu czytelnikowi bardziej, inne mniej. W moim przypadku ulubioną historią okazała się ta o panu, który przeprowadzał dzieci przez drogę. Jego praca długo nie była zauważana, nie mówiąc już o jej docenieniu. Dopiero kiedy pewnego dnia nie pojawia się on w pracy, wszyscy wokół dostrzegają, jak wiele dla nich robił i odczuwają jego brak. Ta historia pięknie pokazuje, że każda praca jest ważna i że szacunek należy się każdemu człowiekowi. Najmniej z kolei podobała mi się opowieść o braciach, w której starszy wykorzystywał pragnienie akceptacji ze strony młodszego. Pewnie, że to dobry punkt wyjścia do rozmowy, jednak raziła mnie postawa mamy chłopców i trudno mi się tę konkretną historię czytało.


Opowiadania nie są bardzo długie, więc można czytać po jednym, można po kilka, w zależności od chęci dziecka i rodzica. Czcionka jest czytelna, więc starsze pociechy mogą czytać samodzielnie. W publikacji znajdziemy ponadto kolorowe ilustracje, dość przyjemne dla oka i pasujące do tekstu. Gabaryty książki nie są duże, oprawa za to jest twarda, więc z powodzeniem publikację można zabrać ze sobą na wycieczkę w plecaku czy torebce.

Lektura dająca do myślenia, nie tylko dzieciom, ale i dorosłym.

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Adamada.

środa, 24 marca 2021

Majungmul, Kim Yoon Ju - "Obrazy matematyki. Z wizytą w muzeum sztuki"


Autor: Majungmul
Ilustracje: Kim Yoon Ju
Tytuł: Obrazy matematyki. Z wizytą w muzeum sztuki
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 36
Wiek: 6+
Ocena: 5/10

Opis:

Przygoda z matematyką w muzeum sztuki?! Dlaczego nie!

Matematyka od zawsze inspiruje artystów, wyznacza kierunki, ba! Decyduje o kanonach piękna. Bez niej kultura byłaby znacznie uboższa. Nie ustawiałyby się kolejki chętnych, żeby zobaczyć Mona Lisę, nikt nie zdumiewałby się na widok Panien z Awinionu, nikogo nie szokowałby Kompozycja w kolorze B.

W obrazach i innych dziełach sztuki znajdują swoje odbicie matematyczne prawa, reguły i obiekty: cyfry, punkty, kąty, figury, symetria, perspektywa. Odwiedź z nami muzeum i spróbuj je odkryć.


Recenzja: 

Rany, jaka dziwna książka! Może wpływ na mój osąd ma fakt, że specyficzne ilustracje zupełnie nie przypadły mi do gustu – odbieram je jako dość przerażające - ale jakoś nie tego się po tym tytule spodziewałam. Zacznijmy jednak od początku.

Sama koncepcja jest bardzo fajna – dzieci wybierają się z rodzicami do muzeum na wystawę poświęconą poszukiwaniom matematyki w obrazach. Wędrują więc przez ekspozycję – od dzieła do dzieła i przy każdym z nich poznają nowe zjawisko albo znajdują jakiś element matematyki.

Wielkim plusem jest wykorzystanie dobrej jakości reprodukcji ubranych w ramy i wplecionych w ilustracje książeczki. Pomysł jest fajny i dobrze zrealizowany, a samo obcowanie z dziełem sztuki to duża wartość.
 
 





Bohaterowie odnajdują więc obraz z cyframi, figurami geometrycznymi, wykorzystujący symetrię odbicia w wodzie i różne sztuczki perspektywiczne. Część rozkładówek jest zbudowana w podobny sposób – z lewej strony widzimy obraz z krótkim podpisem i kilkoma zdaniami komentarza, z prawej swobodną ilustrację przedstawiającą dzieci z wykorzystaniem danego zjawiska, np. zmultiplikowane albo z ciałami złożonymi z figur geometrycznych. 

Przede wszystkim jednak brakuje mi podstawowych pojęć związanych z technikami malarskimi – grupą docelową są dzieci wczesnoszkolne (o czym może świadczyć chociażby wykorzystanie niemalże wyłącznie sztuki nowoczesnej, czyli dość trudnej w odbiorze), a takim już spokojnie można wrzucić garść „trudnych słówek”, zgodnie z zasadą 3-5. Osobiście wybrałabym pointylizm, skoro omawiamy obrazy Seurata, kubizm przy okazji Picassa i martwą naturę odnośnie Arcimbolda.

Spodziewałam się przede wszystkim złotej proporcji i człowieka witruwiańskiego. I te pojęcia się pojawiają, ale dopiero w drugiej (lepszej!) części książki zawierającej propozycje zabaw i ćwiczeń inspirowanych sztuką. Mam poczucie sporego dysonansu między obiema częściami książeczki – są bardzo nierówne. Pierwsza, praktycznie bez tekstu, z samymi prostymi słowami i bez żadnych pojęć wydaje się być skierowana do przedszkolaków. Druga natomiast jest kumulacją informacji – to całe kolumny tekstu urozmaicone jednym/dwoma obrazkami na stronie, zawierająca daty, miary odległości i pojęcia – dobra dla dziecka szkolnego (które nudziłoby się na pierwszej części), ale za trudne dla przedszkolaka. I ta nierówność właśnie, ten duży kontrast jest moim zdaniem głównym problemem tej pozycji.

Obie części osobno są ok, razem jest dość dziwnie. Widzę potencjał do wykorzystania w edukacji – zarówno domowej, jak i instytucjonalnej – ale wymaga on pomysłu, zaangażowania i dużego wkładu rodzica/edukatora. Miałam już do czynienia z książkami w tym temacie, które poleciłabym zdecydowanie chętniej.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Adamada.



wtorek, 9 marca 2021

Jimena Tello - "Mama w galopie"

 Autor: Jimena Tello

Tytuł: Mama w galopie

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 36

Wiek: 4+

Ocena: 8/10

Opis:

Nasza mama zawsze gdzieś biegła. Choć bardzo się spieszyła, i tak ledwo zdążała na czas. Pewnego dnia budzik nie zadzwonił i wszyscy zaspaliśmy... To był fatalny dzień! A potem wydarzyło się coś dziwnego...

Recenzja:

Zabiegana mama to dość popularny w ostatnim czasie zwrot. No i nie ukrywajmy - prawdziwy. Trudno chyba byłoby znaleźć teraz mamę, która nie jest zabiegana, jeśli ma do połączenia kilka ról - mamy, żony, pracownika, kobiety. W tej książce to stwierdzenie zyskuje jednak inne znaczenie, dosłowne.

Mama z książki Jimeny Tello również jest zabiegana i w zasadzie od rana biega po całym mieście, by załatwić różne sprawy. Choć bardzo się stara, nie zawsze i nie wszędzie jest w stanie zdążyć na czas, przez co czasami potyka się z niezadowoleniem ze strony innych osób. Mama zastanawia się, co zrobić, by galopować jeszcze szybciej i pewnego dnia budzi się jako... koń. No dobra - klacz. Na początku wydaje się to straszne, ale okazuje się też praktyczne - teraz mama jest zdecydowanie szybsza i nigdzie się nie spóźnia. Niestety są też gorsze tego strony - trudno jest chociażby przytulić własne dzieci... 

Nie martwcie się - mama w końcu wróci do swojej postaci. W dodatku zrozumie też, że życie nie polega na ciągłej gonitwie i czasami po prostu warto odpuścić. Odpuści do tego stopnia, że... zamieni się w kolejne zwierzę, ale nie zdradzę, w jakie. Tego dowiecie się już z książki. No chyba że się domyślacie :)

To wesoła opowieść, która rozbawi, ale także przypomni, że doba jest ograniczona czasowo i nie jesteśmy w stanie jej rozciągnąć. Nawet jeśli bardzo byśmy chcieli. A uświadomienie sobie tego to pierwszy krok ku temu, by albo przeorganizować harmonogram, albo po prostu zrezygnować z czegoś na rzecz czasu dla rodziny lub po prostu dla siebie.



Ilustracje są miłe dla oka, wesołe, pasują do tekstu, z którym tworzą interesującą całość. To taka książka trochę też dla dorosłych, taka przypominajka, że w życiu nie o to chodzi, by wciąż gdzieś biec. Polecam.

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Adamada.

środa, 3 marca 2021

Robert Vescio, Nicky Johnston - "Pod tym samym niebem"

 
Autor: Robert Vescio
Ilustracje: Nicky Johnston
Tytuł: Pod tym samym niebem
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 32
Wiek: 3+
Ocena: 8/10

Opis:

Dwoje dzieci po przeciwnych stronach świata pragnie się zaprzyjaźnić.

Czy to możliwe, by zostali przyjaciółmi, choć dzieli ich tak wiele?

Recenzja:


Dwa krańce świata, dwoje dzieci, które, choć nie mają szansy się spotkać, chciałyby się zaprzyjaźnić. Czy to możliwe?

Dzieli ich klimat, ocean, kultura i język. Ale przecież łączy ich niebo. Wobec tego z pomocą gołębia pocztowego na pewno się uda! 
 




Bardzo klimatyczny, przepięknie ilustrowany, trochę nostalgiczny picturebook o tęsknocie, samotności, życzliwości i otwarciu na drugiego człowieka. No i – może nieco mniej w tym głębi, ale to też super ważne – o magii tradycyjnych listów, czyli tzw. snail mail.

Moja córka zna na razie tylko wysyłanie pocztówek z wakacji babciom i koleżankom z przedszkola, ale ta książeczka przypomniała mi jak fantastycznie było wymieniać w dzieciństwie listy z korespondencyjnymi znajomymi z całego świata. Miałam dwie takie koleżanki – z Japonii i Nowej Zelandii, z którymi utrzymywałyśmy kontakt listowny wiele lat, choć nigdy nie było nam dane spotkać się osobiście. I podobnie jak bohaterowie książki, przesyłałyśmy sobie poza listami drobne upominki.

Ciekawe, czy w dobie internetu, facebooka i komunikatorów moja córka zakosztuje jeszcze takiej znajomości, jak już nauczy się pisać i czytać. Ale jak wiadomo, „czym skorupka za młodu nasiąknie…”, więc ta książeczka może stanowić podwalinę do snucia takich marzeń w przyszłości. Mam nadzieję, że też zdobędzie takie wyjątkowe wspomnienia.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Adamada.

 

sobota, 20 lutego 2021

Guido van Genechten - "Odkryj, co..."; "Odkryj, gdzie..."

 
Autor i ilustrator: Guido van Genechten
Tytuł: Odkryj, co...; Odkryj, gdzie...
Wydawnictwo: Adamada
Pierwsze wydania: 16.05.2016
Drugie wydanie: 2020
Liczba stron: 20
Wiek: 0+
Ocena: 8/10

Opis:
 
 Co wygląda jak pędzel? Co przypomina muchomora? Co ma tukan do banana?
Książka z zagadkami, na które najlepsze odpowiedzi podsuwa dziecięca wyobraźnia. W sam raz dla ciekawskich smyków, szkrabów i bobasów.
 ***
 Gdzie kotek smacznie śpi? Gdzie dżdżownica ma głowę?Gdzie wiewiórka chowa orzeszki?
Książka z zagadkami, na które najlepsze odpowiedzi podsuwa dziecięca wyobraźnia. W sam raz dla ciekawskich smyków, szkrabów i bobasów.

Książka z okienkami!

Nasze książki dla maluchów:

poruszają tematy znane dzieciom i odwołują się do ich doświadczeń,

są dostosowane graficznie do możliwości percepcyjnych dzieci,

mają wygodny format, odpowiedni dla małych rączek,

są bezpieczne, mają zaokrąglone brzegi.

Recenzja:

Wiadomo, że maluchy mają bujną wyobraźnię, której rozwój warto w nich wspierać i pobudzać. Jak można to zrobić? Na przykład sięgając po pomysłowo wydane  książeczki, takie jak Odkryj, co... i Odkryj, gdzie.... Być może niektórzy z was już się z nimi spotkali, gdyż ich pierwsza premiera miała miejsce w 2016 roku, ale na szczęście zyskały uznanie wśród najmłodszych czytelników i doczekały się drugiego wydania w roku ubiegłym. Co zatem je wyróżnia i sprawia, że są publikacjami godnymi uwagi i polecenia rodzicom, którzy poprzez kontakt z książkami pragną rozbudzić w swoich pociechach zainteresowanie otaczającym ich światem? Niech nie zwiedzie was pozorna prostota tych książek, gdyż mają one do zaoferowania im całkiem sporo. Czytajcie dalej, a przekonacie się sami, że naprawdę są warte naszego zainteresowania.


Dzieci uwielbiają zwierzęta już od najmłodszych swoich lat. Chętnie poznają ich zwyczaje oraz podziwiają to, jak pięknie wyglądają. Nic więc dziwnego, że w większości książek dla maluchów to właśnie te stworzenia są ich bohaterami. Jako mama niespełna trzylatka mogę przyznać, że to, co w pierwszej kolejności zwraca uwagę mojego syna na okładkach książek, to właśnie obecność na nich zwierząt, oczywiście na równi z widokiem w owym miejscu postaci ze znanych bajek, jak na przykład Strażaka Sama. Sięgając po "odkrywczą" serię książek od wydawnictwa Adamada, można zachwycić się już przede wszystkim tym, że znajdziemy w nich proste rysunki przedstawiające wiele różnych zwierząt oraz tym, że mają rozkładane kartki. I w tym miejscu pragnę skorygować opis pochodzący od wydawnictwa, gdyż książeczki te nie mają otwieranych okienek, a właśnie wspomniane przeze mnie rozkładane kartki. Ten opis może zatem wprowadzić w błąd potencjalnego nabywcę, ale po zakupie nie będzie on raczej rozczarowany takim przekręceniem informacji, bowiem ostatecznie pomysłowość tej publikacji powinna zrekompensować mu tę drobną pomyłkę.
 
W Odkryj, co... znajdziemy siedem zagadek rozpoczynających się od pytania "co?". Czy domyślacie się, co wygląda jak pędzel albo jak muchomor? Oczywiście to "coś" ma zawsze powiązanie z jakimś zwierzęciem. Odpowiedź ukaże nam się po rozłożeniu kartki. Po raz kolejny spotykamy się z takim pomysłowym przedstawieniem zagadek w książkach i stwierdzam, że bardzo nam się ono spodobało. Najpierw widzimy gałązkę, z której opadły liście, a pod nią kryje się coś zupełnie innego. To zachwycające, jak autor połączył dwa rysunki, sprawiając, że jeden z drugim po złączeniu tworzy zupełnie coś innego. Taka zabawa wspiera rozwój dziecięcej wyobraźni i zapewnia mu świetną zabawę.

 
Odkryj, gdzie... to również niewielki zbiór siedmiu zagadek. Tym razem jednak autor zadaje dzieciom pytania rozpoczynające się od słowa "gdzie?". Maluchy dowiedzą się, gdzie ślimak ma domek, a nawet gdzie piesek może robić siku. Dzięki tej książeczce poznają lepiej zwyczaje niektórych zwierzątek, co dla nich jest oczywiście bardzo interesujące. Być może okaże się, że wasze pociechy zauważyły już niektóre z zachowań zwierząt wspomnianych w publikacji lub zechcą je dopiero zaobserwować i przekonać się, że w rzeczywistości dzieje się tak, jak na rysunkach pokazanych w tej książeczce. Na koniec warto wspomnieć, że do kompletu z całej serii brakuje nam tytułu Odkryj, kto..., która z pewnością jest równie ciekawa.


 
Książki mają twarde okładki i pod względem jakości wykonania są zadowalające, z takim wyjątkiem, że po rozłożeniu kartek widać miejsce ich zszywania. To sprawia, że mamy wrażenie jakby miały się one zaraz rozpaść, ale spokojnie - mamy je już od jakiegoś czasu i są w całości, co przy możliwościach mojego urwiska zakrawa na cud. Poszczególne strony mają większą grubość niż standardowe kartki w zwykłych książkach, co korzystnie wpływa na ich wytrzymałość, ale radzę uważać podczas rozkładania stron przez maluchy, bo mogą zbyt mocno pociągnąć i je rozerwać. U nas się tak stało, gdy tylko spuściłam synka na chwilę z oka. Poza tym nie mam żadnych zastrzeżeń, a nawet te, które wymieniłam nie umniejszają w znacznym stopniu atrakcyjności tych publikacji.

Odkryj, co... i Odkryj, gdzie... to bardzo ciekawie wydane książki dla dzieci z zagadkami, na które odpowiedź znajdą po rozłożeniu danej kartki. Rozwijają dziecięcą wyobraźnię i zainteresowanie otaczającym je światem. Można z nimi miło spędzić czas, zwłaszcza że ich bohaterami są uwielbiane przez naszych milusińskich zwierzaczki.

Książki zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Adamada. 

środa, 17 lutego 2021

Orianne Lallemand - "O Wilku, który chciał zostać superbohaterem"

 Autor: Orianne Lallemand
Tytuł:
O Wilku, który chciał zostać superbohaterem
Wydawnictwo: Adamada
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 32
Wiek: 3+
Ocena:
8/10


Opis:

Tym razem Wilk wpadł na ekstrapomysł! Zostanie SUPERBOHATEREM!
Wystarczy odpowiednie przebranie i proszę – mamy EKSTRAFANTASTIKOWILKA!

Czy dzięki tej przemianie Wilk pomoże Grubemu Ludwikowi? Czy uratuje Wilczycę? Okiełzna rwącą rzekę? To nie będzie łatwe, zwłaszcza że nasz superbohater to SUPERGAPA!

Książka dostępna będzie w sprzedaży od 4 marca 2021 r.

Recenzja:

Bycie superbohaterem to supersprawa. Ale wcale nie taka łatwa, jakby mogło się wydawać na pierwszy rzut oka! Od samego wymyślenia supernazwy, przez zdobycie superkostiumu i poznanie swoich supermocy, aż po poszukiwanie osób w opresji wymagającej superpomocy.

Ale co to dla naszego Wilka! Superzabawnego, superspostrzegawczego i zawsze gotowego do niesienia pomocy swoim przyjaciołom. Tylko czy każda sytuacja, pozornie wymagająca pomocy faktycznie jest w sytuacji zagrożenia życia? 
 





Jak już pewnie się domyślacie, Wilk będzie z zaangażowaniem ratował tych, którzy nie zawsze tej pomocy potrzebują. Ale kiedy sytuacja zrobi się naprawdę niebezpieczna, nie jeden superbohater bez dłuższego namysłu ruszy z pomocą. Bo w końcu od tego są superprzyjaciele!

Kolejna część Przygód Wilka jak zwykle jest zabawna, świetnie ilustrowana, zaskakująca i ładująca czytelnika pozytywną energią. Nie wiem, które to już nasze spotkanie z Wilkiem, ale i ja i moja pięciolatka wciąż świetnie się bawimy.

Znalazłyśmy tylko z córą jeden drobny błąd – w pewnym momencie Wilk rusza z pomocą ślimakom, które w tekście zostały określone jako „żółwie”. Albo pomaga żółwiom, które zostały narysowane jako „ślimaki”.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Adamada.

Książkę będziecie mogli kupić od 4.03.2012.
 

wtorek, 25 sierpnia 2020

Orianne Lallemand - "O Wilku, który kochał góry", "O Wilku, który poleciał w kosmos"



 Autor: Orianne Lallemand

Tytuł: "O Wilku, który kochał góry", "O Wilku, który poleciał w kosmos"

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2020

Liczba stron: 32 +32

Wiek: 3+ 

Ocena: 9/10

Opis:

Kiedy obca cywilizacja, błaga o pomoc, Wilk nie będzie się wahał ani sekundy. Sława najskuteczniejszego rozweselacza w kosmosie do czegoś przecież zobowiązuje. I tym razem Wilk dowiedzie, że w zabawianiu osiągnął arcymistrzostwo, a przywracaniu uśmiechu kwaśnym buziom nikt nie dorasta mu do pięt (przepraszam, łap)? To nie takie pewne…

Mount Everest, Kilimandżaro, Machu Picchu, Fudżi, Mount Blanc wejście na każdą z nich to dla Wilka, zapalonego wspinacza, szczyt marzeń, a gdyby jeszcze mógł połączyć przyjemne z pożytecznym, byłby w siódmym niebie. I będzie miał okazję. Jako pierwszy wilk w historii spróbuje wytropić nieuchwytnego człowieka śniegu i postawić łapę na czubkach najpiękniejszych gór świata. 

Przygody Wilka to kolekcja wzruszających i zabawnych historyjek, doskonałych do wspólnego spędzania czasu. W towarzystwie sympatycznego Wilka można słuchać, opowiadać, dzielić się emocjami oraz rozwijać wyobraźnię. A przy okazji… jaki to świetny pomysł na prezent!

Recenzja:

O Wilku z tej uroczej serii wydawnictwa Adamada było na Bajkowirze już tyle razy, że pewnie większość z was kojarzy już tego bohatera, którego kochają dzieci. Dziś chciałam wam pokazać dwa kolejne tytuły, w tym jeden, który stał się moim ulubionym i wyparł z tego miejsca cudowną książeczkę "O Wilku, który nie lubił czytać"!


"O Wilku, który kochał góry" to właśnie publikacja, która stała się moją ulubioną z serii, a znamy z córą większość tytułów. W tej części Wilk podejmuje się prawdziwego wyzwania - musi odnaleźć tatę panny Yeti. W tym celu przemierza świat (dosłownie, bo wędruje po różnych kontynentach), ale okazuje się, że Yeti - trochę wbrew obiegowej opinii - odznacza się poczuciem humoru i bawi się z Wilkiem w chowanego, wciąż umykając mu w ostatniej chwili. Nasz bohater jest jednak zdeterminowany i nie poddaje się tak łatwo. Zresztą dzięki temu odwiedza naprawdę cudowne miejsca na całym świecie - najwyższe i najpiękniejsze szczyty.

Co tak urzekło mnie w tej książce? Jeśli znacie serię o Wilku, to wiecie, że jest tam dużo humoru. Tutaj także go nie brakuje, niemniej mamy też do czynienia ze wskazaniem pięknych miejsc, które możemy pokazać dzieciom w innych książkach, bo istnieją naprawdę. Co więcej - możemy też je umiejscowić na mapie i zrobić sobie powtórkę z kontynentów. Podoba mi się takie połączenie zabawy i nauki w towarzystwie Wilka, z nim jest ciekawiej!


"O Wilku, który poleciał w kosmos" to z kolei klasyczny przykład humoru, jaki reprezentuje sobą ta seria. Wilk zostaje poproszony przez przedstawicieli innej galaktyki, by pomógł ocalić ich planetę i rozśmieszył króla Wolków, który stał się bardzo smutny. Z Wilka jest niezły kawalarz, ale choć dwoi się i troi, nie potrafi rozbawić władcy. Do czasu aż... podskakuje i efektownie spada na pupę, a potem jeszcze raz i znów. Takim sztuczkom nie oprze się nikt, nawet wiecznie smutny król Wolków.

Jak w przypadku całej serii - ilustracje są bardzo efektowne, oryginalne, świetnie oddają to, co dzieje się w tekście. Ale to już wiecie, jeśli spotkaliście się z którąś z książek o przygodach Wilka.

Zdecydowanie polecam, zwłaszcza część o górach, bo jest naprawdę wspaniała!

Książki zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Adamada.