Aniela Cholewińska-Szkolik - "Gwiazdka"

 Autor: Aniela Cholewińska-Szkolik

Tytuł: Gwiazdka

Wydawnictwo: Wilga

Liczba stron: 56

Wiek: 5+

Ocena: 8/10

Opis:

Mała sarenka to pełne życia zwierzątko, które uwielbia poznawać świat. Nie może zrozumieć, dlaczego jej mama wciąż boi się ludzi i psów i nieustająco przestrzega przed nimi córkę. Sarenka spotyka przecież od czasu do czasu pewnego dobrego pana, który dostarcza im jedzenie do paśnika i któremu towarzyszy wesoły pies. Czy naprawdę więc są tacy źli?

Któregoś dnia mama sarenki ulega wypadkowi – gdy próbuje umknąć przed samochodem, skacze niefortunnie i łamie nogę. Na szczęście dobrzy ludzie zabierają chorą sarnę do pobliskiej ostoi, w której chore zwierzęta znajdują schronienie. Ośrodek prowadzi ten sam mężczyzna, który dokarmia zwierzęta.

Mała sarenka zostaje jednak sama w lesie… Czy uda jej się przetrwać? Czy kiedykolwiek spotka się jeszcze ze swoją mamą?

Recenzja:

Twórczość Anieli Cholewińskiej-Szkolik znamy z córką dobrze za sprawą jej serii o małej weterynarz Misi i jej Lipowej Klinice. Najwidoczniej autorce tematyka zwierzaków i niebezpieczeństw na nie czyhających jest bliska, bo pojawia się ona także w "Gwiazdce".

Gwiazdka to tytułowa bohaterka tej opowieści, mała sarenka, która przemierza wraz z mamą i ich stadem zimowy las okryty śnieżną kołderką. W takich warunkach sarnom coraz trudniej o pożywienie, więc muszą często się przemieszczać, a to jest niestety związane z wieloma niebezpiecznymi sytuacjami - choćby przekraczaniem jezdni, posypanej w dodatku solą, która może stanowić "wabik" dla głodnego zwierzęcia, nie zawsze też zdąży ono w porę dostrzec nadjeżdżający samochód i odskoczyć...

Wskutek nieszczęśliwego wypadku Gwiazdka i jej mama, które były do tej pory nierozłączne, zostają rozdzielone. Czy uda im się przetrwać tę rozłąkę i czy w ogóle jeszcze kiedyś się spotkają?

Na szczęście na drodze małej sarenki i jej mamy stają... ludzie. Dobrzy ludzie. Tacy, którzy potrafią zatroszczyć się o zwierzęta, rozumiejąc jednocześnie ich potrzebę życia na wolności. Tacy, którzy pomaganiem dzikim zwierzętom zajmują się od lat. Fajnie jest sobie przypomnieć, że miejsca takie jak to przedstawione w książce istnieją. I że istnieją ludzie tacy jak sprzedawca choinek, którzy nie zostawią wyczerpanej sarny na niemal pewną śmierć, tylko dostarczą ją do miejsca, w którym otrzyma niezbędną pomoc. Ta książka daje do myślenia. Naprawdę dobrze się ją czyta.

Tekstu jest sporo, dlatego polecam głównie starszym przedszkolakom i dzieciom w wieku wczesnoszkolnym. Z młodszymi warto dzielić lekturę na etapy.

Aniela Cholewińska-Szkolik ma szczęście do ilustratorów, bo po fenomenalnych ilustracjach z Misi trafiła na kolejne piękne obrazy, które wyszły spod ręki Joanny Kenckiej. Podoba mi się jej kreska, ilustratorka potrafiła oddać klimat tej opowieści.

Polecam!

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Wilga.

Päivi Arenius - "Muminki i zima. Szukaj i znajdź"

 

Autor: Päivi Arenius
Tytuł: Muminki i zima. Szukaj i znajdź
Wydawnictwo: HarperKids
Rok wydania: 2021
Liczba stron: 22
Ocena: 10/10
Wiek: sugerowany wiek to 3-7 lat, moim zdaniem raczej 1-3

Opis:

Mogłoby się wydawać, że zimą czas w Dolinie Muminków płynie leniwie, a Muminki zapadają w sen. Tego roku jest jednak inaczej. Dom Muminków odwiedzają niespodziewani goście, a na śniegu odbywają się harce i zabawy! Daj się zaprosić do pełnego ciepła świata Muminków i poczuj jego niezwykłą aurę. Pomogą w tym przepiękne ilustracje w stylu Tove Jansson, w których rozsmakują się zarówno najmłodsi, jak i trochę starsi odbiorcy.

Szukaj i znajdź to dopracowana graficznie i pięknie wydana kartonowa książka, którą można przeglądać bez końca, wyszukując na ilustracjach elementy wskazane w poleceniach. To doskonała zabawa, dzięki której dziecko ćwiczy spostrzegawczość, umiejętność liczenia czy znajomość kolorów i kształtów. Ilustracje zostały opracowane tak, by kilkulatek z łatwością poradził sobie z odnajdywaniem na nich wskazanych rzeczy, a polecenia w książce to tylko punkt wyjścia do wspólnej zabawy z maluchem! Towarzystwo Muminków oraz ich przyjaciół sprawi, że czas spędzony z książką będzie niezapomnianym przeżyciem, a mocne kartonowe strony wytrzymają wszystkie dziecięce eksperymenty!

 

Recenzja:

 
Czy komuś dały już w kość wiosenne upały? Jeśli tak, to mam dla Was świetną pozycję na ochłodę – „Muminki i zima” to najnowsza część z serii wyszukiwanek „Szukaj i znajdź” inspirowanych przygodami bohaterów ulubionych bajek.

Odwieźmy Dolinę Muminków przysypaną śniegiem. Czy będzie tam co robić, skoro Muminki zapadają w sen zimowy? Oczywiście! W końcu Dolina pełna jest również innych mieszkańców. Co robią mała Mi, Too-Tiki, Paszczak i Ryjek, kiedy Muminki śpią? Znajdzie się też ktoś, kto zakłóci im zimowy odpoczynek, w końcu nie mogą ich ominąć zimowe zabawy! Będzie lepienie bałwanów (i Buki) ze śniegu, łowienie ryb na zamarzniętym jeziorze, spiżarnia pełna zimowych zapasów, narty, sanki i łyżwy. Wśród tylu atrakcji nasi bohaterowie ani się obejrzą, a wróci wiosna. A wraz z nią Włóczykij.

Barwne ilustracje wypełniające całe strony tej kartonówki nie są bardzo szczegółowe (są zdecydowanie mniej skomplikowane, niż na przykład ilustracje z serii „Ulica Czereśniowa”), dzięki czemu proponuję ta pozycję najmłodszym czytelnikom. Na każdej stronie zostały przedstawione po trzy szczegóły, które trzeba odszukać, ale każdej z ilustracji towarzyszy również krótki tekst, w którym zadane są pytania, na które należy odpowiedzieć przyglądając się obrazkowi. W związku z tym, poza spostrzegawczością, cierpliwością i skupieniem uwagi maluch ćwiczy również myślenie przyczynowo-skutkowe oraz umiejętność budowania zdań i całych wypowiedzi. Na końcu książki znajdują się odpowiedzi.

Jeśli jednak macie ochotę zajrzeć do świata Muminków, ale niekoniecznie wśród zimowej aury, polecam inny tytuł z serii – „Muminki i morze”.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa HarperKids.

Sam McBratney - "Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham kiedy jest wiosna", "Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham kiedy jest zima"

 Autor: Sam McBratney

Tytuł: Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham kiedy jest wiosna, Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham kiedy jest zima

Wydawnictwo: HarperKids

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 18 + 18

Wiek: 3-7 lat

Ocena: 10/10

Opis:

Mały Brązowy Zajączek uwielbia bawić się wiosną, bo wtedy wszystko kwitnie i rośnie. Nawet on sam. Twórcy kultowej książki „Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham” stworzyli serię pięknych książeczek nawiązujących do czterech pór roku. Przeczytaj je razem ze swoim Małym Brązowym Zajączkiem.

Mały Brązowy Zajączek uwielbia zimę i zabawy na śniegu. A Duży Brązowy Zając uwielbia bawić się razem z nim. Twórcy kultowej książki „Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham” stworzyli serię pięknych, zabawnych książeczek nawiązujących do pór roku. Przeczytaj je razem ze swoim Małym Brązowym Zajączkiem.

Recenzja:

Nie wiem, czy znacie podstawową wersję tej książki, tę bez pór roku. Jeśli tak, to jestem niemal pewna, że ją uwielbiacie (naprawdę trudno mi sobie wyobrazić, że cokolwiek można by jej zarzucić!), a jeśli nie znacie, to bardzo zachęcam do zmiany tego stanu rzeczy. Z nami ta książka jest od dawna i wciąż często po nią sięgamy, a czasem po prostu cytujemy ją, rozmawiając o miłości, albo mówimy z córą, kto kogo bardziej kocha, wymyślając różne porównania - jak w książce.

"Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham, kiedy jest wiosna" i "Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham, kiedy jest zima" to książki w nieco mniejszym formacie, również w twardej oprawie, wydane tak efektownie, jak część podstawowa, w której poznajemy Małego Brązowego Zająca i Dużego Brązowego Zająca. To publikacje z przepięknymi ilustracjami, takie małe dzieła sztuki, w dodatku opatrzone wdzięcznym tekstem i pokazujące bliską relację dziecka z rodzicem.

W "Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham, kiedy jest zima" motywem przewodnim jest zabawa głównych bohaterów w zgadywanie, o czym mówił jeden zając, dając wskazówki temu drugiemu. W trakcie tych zgadywanek jest wesoło, beztrosko, to taki piękny czas, który spędzają ze sobą bliscy. Ale dla młodego czytelnika to także szansa na sprawdzenie się w tych zagadkach. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby to dziecko odgadywało, o co chodzi, zanim w książce padnie poprawna odpowiedź. To zatem publikacja, która zapewnia czytelnikowi także inne aktywności, poza samym słuchaniem - choć i samo czytanie jest bardzo przyjemne! A później można pójść o krok dalej i samemu wymyślać  zagadki, sprawdzając, jak to jest bawić się beztrosko z najbliższymi osobami!

"Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham, kiedy jest wiosna" to z kolei książka o tym, co wielkiego wyrośnie z rzeczy małych. Maleńki listek stanie się zalążkiem potężnego drzewa, z kijanki wyrośnie skacząca żaba, z jajka wykluje się ptak. A co wyrośnie z Małego Brązowego Zająca? Chyba już się domyślacie :) Przepiękna opowieść o tym, jak wiosną wszystko budzi się do życia i jak dojrzewa! A może sami także wybierzecie się na poszukiwania oznak wiosny i zastanowicie się, co wyrośnie z tych wszystkich małych rzeczy i stworzeń? :)

Bardzo polecamy tę serię, przed nami jeszcze dwie inne książki z przygodami tych przeuroczych bohaterów. Jesteśmy ich z córą niesamowicie ciekawe!

Książki zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa HarperKids.

Ellen DeLange - "Przyjaciel na zawsze"

 

Autor: Ellen DeLange

Tytuł: Przyjaciel na zawsze

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Rok wydania: 2020

Liczba stron: 32

Wiek: 4-5 lat

Ocena: 8/10

Opis:

Prawdziwa przyjaźń nigdy się nie kończy!

Poznaj historię uroczego bałwanka i pewnej wiewiórki, między którymi nawiązuje się niezwykła przyjaźń. Pewnego zimowego dnia, wiewiórka wyszła ze swojej dziupli i zauważyła coś bardzo dziwnego – samotnego i drżącego z zimna bałwanka w środku lasu. Od tamtej pory nie mogła o nim zapomnieć. Postanawia mu pomóc i podarowuje ciepły szalik. I tak zaczyna się wyjątkowa przyjaźń. Ale czy będzie ona trwała na zawsze?

Wzruszająca opowieść o sile przyjaźni, która trwa pomimo rozłąki. Piękny tekst autorstwa Ellen DeLange uczy empatii, wrażliwości i pomaga dziecku poradzić sobie z trudnymi emocjami, np. w sytuacji rozstania z bliską osobą. Forma pictruebooka – prosty tekst i całostronicowe ilustracje, sprawią, że będzie to idealna książka dla wszystkich maluchów.

Recenzja:

Książki o przyjaźni cieszą się w naszym domu dużą popularnością. Mamy z córą kilka ulubionych tytułów, niemniej za każdym razem chętnie sięgamy po nowości, licząc, że dołożymy coś z perełek w tej tematyce do naszej listy naj. "Przyjaciel na zawsze" to książka, która bezsprzecznie wzbudza w czytelniku duże emocje, nie tylko te łatwe i przyjemne, czego dobrym przykładem jest moja córa.

Motywem przewodnim książki jest właśnie przyjaźń. Ta w pięknym wydaniu, bo zawarta wtedy, gdy jedno z przyjaciół było w potrzebie, a drugie mu pomogło. Pewien bałwanek czuł się niesamowicie samotny, w dodatku dokuczał mu mróz. Wiewiórka, najpierw podchodząca do niego z dystansem, w końcu przyniosła mu szalik i zaoferowała coś pięknego - własne towarzystwo. Tak zaczęła się piękna przyjaźń, która jednak - jak może się domyślacie - nie mogła trwać wiecznie w takiej postaci. Kiedy przyszła wiosna, bałwanek się roztopił, ale był on przecież później we wszystkim, co otaczało wiewiórkę. We wszystkim, co rozkwitło. 

Wiem, że motyw przemijania również jest ważny, niemniej u nas jest chyba na niego za wcześnie, bo odejście bałwanka skończyło się u nas dużym płaczem i słowami, że to bardzo smutna książka. Były próby rozmowy, było dużo tulenia, ale nie pojawiła się chęć powrotu do tej historii. Dla mojego dziecka za dużo tam emocji, takich, na jakie jeszcze nie jest gotowe, ale to nie znaczy, że w przypadku innych również tak będzie. Znam rodziców i dzieci, którym bardzo się ta historia podobała i często do niej wracają. Zwłaszcza, że i szata graficzna jest efektowna i warta uwagi. Taka nieoczywista, ale kolorowa i  przyciągająca wzrok.To po prostu nie jest książka dla nas. Jeszcze nie teraz.

Książkę zrecenzowałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Zielona Sowa.

Barbara Supeł, Agata Łuksza - "Staś Pętelka. Ferie w lesie"

 

Autor: Barbara Supeł
Ilustracje: Agata Łuksza
Tytuł: Staś Pętelka. Ferie w lesie
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Rok wydania: 2019
Liczba stron: 45
Ocena: 10/10
Wiek: 4-5 lat

Opis:

Nie każde wakacje oznaczają wyjazd nad morze. Tym razem rodzina Pętelków na wycieczkę wybiera się w środku zimy! Jak wygląda pokryta białym puchem puszcza? I czy żubrów trzeba się bać? Poznaj Stasia, czteroletniego chłopca, który po raz pierwszy jedzie na zimowe ferie do puszczy! W planach jest tropienie zwierząt, zabawy na śniegu, przejażdżka wielkimi saniami i ognisko na polanie. Dołącz do rodziny Pętelków i wraz z nimi przeżyj zimową przygodę!


Bogato ilustrowana seria dla dzieci ukazuje istotne wydarzenia z życia przedszkolaka. Każde dziecko odnajdzie tu znane mu sytuacje i wraz ze Stasiem spotka się z emocjami, których samo doświadcza.
Warto również poznać Jadzię Pętelkę, młodszą siostrę Stasia bohaterkę serii dedykowanej maluszkom!


Recenzja:

Rodzina Pętelków wybiera się na spontaniczne zimowe wakacje – wbrew pozorom wcale nie w góry, a w samo serce bielusieńkiej Puszczy Białowieskiej. To pierwsze ferie zimowe Stasia i jednocześnie nasze pierwsze spotkanie z tymi bohaterami. Jestem pewna, że się polubimy!

Od razu bardzo spodobała mi się konstrukcja książki – chociaż to już dłuższa historia, podzielono ją na kilka mniejszych rozdziałów po 5-6 stron, dzięki czemu możemy ją czytać „na raz”, na przykład przed spaniem, albo w przypadku mniej zaawansowanych słuchaczy, stopniować sobie lekturę po jednym albo po kilka rozdziałów.

 

Książeczka jest bogato ilustrowana – mamy tu zarówno bardzo ładne ilustracje całostronicowe, jak i towarzyszące tekstowi, dzięki czemu każda ze stron została w jakiś sposób ozdobiona i nawet maluch na pewno nie będzie się nudził podczas czytania.

Nie mówiąc już o samych przygodach! Bo dla dzieci każda czynność nosi przecież znamiona przygody – od trudności z pakowaniem i dłużącą się podróż, przez lepienie bałwana, szaleństwa w śniegu, kulig i ognisko aż po tropienie zwierząt (i odwiedzanie ich w rezerwacie też!).

Bardzo fajna propozycja dla przedszkolaków - na stronach tej książeczki śnieg jest gwarantowany! Aż zatęskniłam za sankami, zaspami i kuligiem zakończonym pieczeniem kiełbasek na ognisku!
Na pewno sięgniemy też po inne przygody Stasia i jego rodzinki.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zielona Sowa.

Anna Włodarkiewicz, Ola Krzanowska - "Zima Toli"

 

 Autor: Anna Włodarkiewicz
Ilustracje: Ola Krzanowska
Tytuł: Zima Toli
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Rok wydania: 2019
Liczba stron: 64
Ocena: 10/10
Wiek: 4-5 lat

Opis:

Poznajcie czteroletnią Tolę. Jest bardzo ciekawa świata – interesuje ją dosłownie wszystko! Wraz z rodzicami obserwuje zmieniające się pory roku.
Co ciekawego przynosi zima?

Zimą wszystko przykryte jest kołderką białego śniegu.
Zimą Tola ubiera ciepłą kurteczkę, a uszy chowa pod grubą czapką.

Cztery naturalne, rodzinne opowiadania, uzupełnione pięknymi ilustracjami, otulą Was swoim ciepłym klimatem i sprawią, że będziecie często wracać do tej książki.

Recenzja:

Rozglądacie się już powoli za książeczkami w zimowym klimacie? Ja już powoli robię zapasy. Jesień jesienią, a święta już za mniej niż dwa miesiące! Na początek wybrałam absolutnego pewniaka -ostatnią część przygód Toli, której jeszcze nie mieliśmy w swoich zbiorach.

Zima Toli to kolejne cztery przesympatyczne rodzinne opowiadania – od wigilijnego wieczoru z ubieraniem choinki i wieczerzą i szukaniem prezentów w roli głównej, przez śnieżne szaleństwo z tatą (sanki, bałwany i bitwy na śnieżki obowiązkowe!), ślizgawkę pod domem i maminą chorobę, aż po wiosenne porządki.

Uwielbiam ilustracje Oli Krzanowskiej i każda część serii o Toli została przepięknie zilustrowana, ale ta jest chyba najpiękniejszą z nich. A już na pewno moją ulubioną! Może przez wzgląd na malownicze zimowe krajobrazy, może wpływ mają na to herbatki rozgrzewające samym widokiem dzbanka? Może atmosfera świąt? Co by nie stało za tym sukcesem, jest pięknie.

I mądrze! Bo poza niepodważalnymi walorami estetycznymi i ciepłym, bliskościowym wydźwiękiem, mały czytelnik znajdzie tu również sporo życiowych mądrości. Szczególnie wartościowe okazało się dla nas ukazanie sytuacji, w której tata Toli, mimo złożonej obietnicy, nie zdołał wyjść wcześniej z pracy i zabrać córeczki na sanki po przedszkolu. Na niektóre sytuacje czasami nawet rodzice nie mają wpływu, choćby nie wiadomo jak się starali. Ale następnego dnia wynagradza to córeczce wcześniejszą pobudką (ze śniadaniem do łóżka i kakaem nawet wczesne wstawanie może być przyjemne!) i zimowymi zabawami przed przedszkolem.

Do Toli chyba nie musimy nikogo zachęcać. Z przyjemnością bardzo polecamy! Recenzje aż 5 innych książeczek o przygodach tej przedszkolaczki znajdziecie na blogu!

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zielona Sowa.

Matt Haig - "Wróżka Prawdomówka"

Autor: Matt Haig 

Tytuł: Wróżka Prawdomówka 

Wydawnictwo: Zysk i S-ka 

Data wydania: 21 listopada 2019 

Liczba stron: 128 

Ocena: 9,9/10* 

Opis: 

Zabawna i urocza opowieść o wróżce, która jak koty, co muszą miauczeć, musiała mówić prawdę. 

Każdego dnia i gdziekolwiek, by się znalazła. Ten przymus był jej przekleństwem. Co się stało, że pewnego razu pokochała swe życie i siebie? Książka Matta Haiga – autora bestsellerowej serii: „Dziewczynka, która uratowała Gwiazdkę”, „Chłopiec, zwany gwiazdką”, oraz „Ojciec Gwiazdka” - jak zawsze ilustrowana genialnym atramentowym piórkiem Chrisa Moulda. 

Recenzja: 

Jestem najnieszczęśliwszą na świecie osobą, 

Denerwuję ludzi tym, że jestem… sobą. 

Bardzo lubię książeczki dla dzieci spod pióra Matta Haiga, ponieważ są nie tylko przezabawne, ale prawdziwie-prawdziwe. Autor ten, poza ogromną dawką humoru, zawsze serwuje czytelnikowi nietuzinkowe postaci, magiczne przygody oraz wartościowe lekcje. Wróżka Prawdomówka to zdecydowanie najcudowniejsza bajeczka w jego dotychczasowym dorobku i do tego… rymowana! 

Gdy książeczka trafiła w moje ręce, byłam bardzo zaskoczona jej formatem. Jest doprawdy niewielka – mniejsza od innych zimowych książek autora (Chłopiec, zwany gwiazdką, Dziewczynka, która uratowała Gwiazdkę, Ojciec Gwiazdka), co delikatnie mnie ubodło, bo nie prezentuje się z pozostałymi tytułami dobrze. Na szczęście książka wynagrodziła ten inny rozmiar wspaniałą treścią oraz cudownymi czarno-białymi ilustracjami Chrisa Moulda. 

Wróżka Prawdomówka to historia tytułowej bohaterki, która ma nie lada problem - tak jak kot robi miau, a mu robi krowa, tak prawdę Prawdomówka mówić była gotowa. Krótko mówiąc, wróżka nie może kłamać, przez co nie tylko nie budzi sympatii wśród innych istot (bywa w nieprzyjemny sposób szczera - dosłownie do bólu), ale i wpada w nie lada tarapaty – omal nie zostaje zjedzona przez wielkiego trolla! Szczęście-w nieszczęściu szczerość potrafi uratować i skórę. I choć prawda nie zawsze jest przyjemna, tak i w niej można znaleźć pocieszenie… 

Noc ma wiele ciemności, lecz i gwiazdy na niebie, 

Gdy zaświecą, poczujesz, 

Że świecą dla ciebie. 

Światło jaśniej świeci, 

Gdy wokół ciemności. 

A w dolinie smutku 

Są szczyty radości. 

Matt Haig stworzył przepiękną historyjkę o tym, że nie zawsze w życiu jest różowo, a prawda jest niezwykle cenna, lecz trzeba umiejętnie się nią posługiwać. I warto być sobą. Przy Wróżce Prawdomówce bawiłam się wyśmienicie, nie zabrakło również wzruszenia oraz… ciepła. Jest to zdecydowanie najpiękniejsza opowiastka tej zimy, którą polecam z całego serca. Jestem przekonana, że zauroczy i młodego, i starszego czytelnika. 

Dzięki Ci, Aado, za to, co sprawiłaś, bo w końcu się cieszę, że jestem prawdziwa. 

*Odjęłam 0,1 za rozmiar, bo więcej nie miałam serca. Prawdziwe cudo!

Terry Pratchett - "Sztuczna broda Świętego Mikołaja"

Autor: Terry Pratchett 

Tytuł: Sztuczna broda Świętego Mikołaja 

Wydawnictwo: Rebis 

Data wydania: 27 listopada 2018 

Liczba stron: 192 

Ocena: 9/10 

Opis: 

Czy zdarzyło ci się kiedyś pomyśleć, że Boże Narodzenie mogłoby wyglądać inaczej? Kolędy, prezenty, zimne ognie – wszystko to już nieco... trąci nudą. 

Cóż więc powiesz na wielkie eksplodujące ciasto świąteczne, na paskudnego oswojonego bałwana śniegowego albo sympatyczną gadającą kuropatwę w koronie gruszy? A gdyby tak Święty Mikołaj zatrudnił się w zoo, narozrabiał w sklepie z zabawkami albo nawet został… aresztowany za włamanie?! 

Recenzja: 

Już po Bożym Narodzeniu, jednakże na świąteczne opowiadania Terry’ego Pratchetta nigdy nie jest za późno. Jego dowcipy oraz niesamowita wyobraźnia rozbawiają, zaskakują i… budzą przyjemne ciepło w sercu czytelników. Zbiór Sztuczna broda Świętego Mikołaja to kolejna świetna pozycja i czuję ogromny żal, że więcej w dorobku tego niezwykłego pisarza nie będzie… 

Książeczka składa się z jedenastu krótkich opowieści, które – przynajmniej w większości – toczą się wokół miasteczka Blackbury. Dzieją się w nim paranormalne wydarzenia i powstają niesamowite pomysły – jak chociażby upieczenie ogromnego placka dla wszystkich mieszkańców czy tajemnicza (i odrobinę brutalna) gra w szturchajkanta. Każda historia ma ogromny urok i upstrzona jest humorem Pratchetta, obok którego zwyczajnie nie można przejść obojętnie. Ta książka to rozrywka i uczta słowa w czystej postaci. 

Jednakże – jak w każdej antologii, nawet w takiej mini – i tutaj niektóre opowiadania przykuwają szczególną uwagę. Trzy historie szczególnie zwróciły moją uwagę – epistolarna Sztuczna broda Świętego Mikołaja, w której korespondują ze sobą pracownicy pewnego supermarketu o zatrudnionym - de facto prawdziwym – Mikołaju; wzruszająca i zaskakująca opowieść O komputerze, który napisał do Świętego Mikołaja oraz Sądny dzień Świętego Mikołaja (oraz innych postaci paranormalnych). Pratchett sypie tutaj niepowtarzalnymi pomysłami niczym magik z kapelusza sztuczkami i – jak wspominałam wcześniej – oczarowuje czytelnika. Ten autor jest niedoścignionym geniuszem w każdym calu, po prostu. 

I choć treść jest naprawdę fenomenalna, tak nie można nie wspomnieć tutaj o fantastycznym wydaniu Sztucznej brody Świętego Mikołaja. Niemal na każdej stronie wita nas czarno-biała ilustracja, kreską przypominająca rysunki rodem z dowcipów w dawnych gazetach (przynajmniej ja je tak kojarzę). Ich autorem jest Mark Beech, którego polecam śledzić na FB (to doprawdy interesujący artysta). 

Sztuczną brodę Świętego Mikołaja polecam absolutnie każdemu, o każdej porze roku – nawet w środku lata. To dowcipne, ciepłe i pełne śniegu opowiadania, nawiązujące do atmosfery Bożego Narodzenia – dobrych uczynków, poświęcenia i… nieoczekiwanych prezentów. Polecam z całego serca! 

Elsa Beskow - "Zimowa wyprawa Ollego"

Autor: Elsa Beskow
Ilustracje: Elsa Beskow
Tytuł: Zimowa wyprawa Ollego
Wydawnictwo: Zakamarki
Rok wydania: 2011
Liczba stron: 32
Ocena: 10/10
Wiek: 3+

Opis:
Olle dostał od ojca nowe narty i nie może się doczekać, kiedy będzie mógł je wypróbować. A zimy jak nie ma, tak nie ma. Nareszcie przed Bożym Narodzeniem zaczyna sypać śnieg. Olle zakłada narty i wyrusza do lasu. Wokół jest tak pięknie, że Olle nie może się nadziwić. Kiedy nagle staje przed nim starzec przyodziany od stóp do głów w oślepiającą biel, Olle nie ma wątpliwości, że trafił do zaczarowanego lasu...

Recenzja: 

Totalnie uwielbiam tak wydane książki. Ten styl ilustracji, gramatura papieru, czcionka, a nawet rozplanowanie tekstu w jakiś specyficzny sposób przypominają mi dzieciństwo i książki, które czytała mi babcia. I może coś w tym jest, bo oryginał został napisany w 1907 roku. Mimo to, przez te ponad 100 lat historia wciąż urzeka - niepowtarzalna atmosfera książeczki nie zdezaktualizowała się ani odrobinę. 

A ilustracje są przecież tylko dopełnieniem cudownie baśniowego klimatu opowieści. Kilkuletni Olle marzy o wypróbowaniu nowych nart, dlatego nie może doczekać się zimy okraszonej porządnie sporymi opadami śniegu. Kiedy biały puch nareszcie się pojawia, jego radość nie ma końca, szczególnie, że mama pozwala mu zostać na dworze aż do zmroku. Uszczęśliwiony chłopiec, zachwycony malowniczym krajobrazem głośno dziękuje Królowi Zimy za przybycie. I właśnie w ten sposób zaczyna się jego wielka przygoda.

 

Ma zaszczyt poznać poczciwego Wujka Szrona, który staje się jego przewodnikiem po magicznym świecie śniegu i lodu – odwiedzają wspólnie pałac Króla Zimy i poznają małych pracusiów bez wytchnienia szykujących wymarzone prezenty dla dzieci – narty, sanki i łyżwy.
To odświerzający odpoczynek od komercyjnego wizerunku św. Mikołaja i jego fabryki pełnej elfów – oparty na tym samym schemacie, a jednak jakoś bardziej prawdziwy, być może ze względu na mniejszą krzykliwość. 

Książka jest pełna dziecięcego zachwytu zimą, odporności na chłód, wojen na śnieżki, bałwanów i śniegowych fortów. Od samego czytania zmarzły mi koniuszki palców – to najlepszy znak, że jestem już stara. A przecież jeszcze kilka (no dobra, może kilkanaście) lat temu najchętniej zamieszkałabym w igloo, a na nartach jeździła od rana do nocy. Aż trudno uwierzyć, że teraz przemykam tylko z domu do samochodu opatulona po sam czubeczek nosa i pompon futrzanej czapki. Obawiam się jednak, że niedługo zima na nowo otworzy przede mną swoje podwoje – w końcu ktoś będzie musiał gonić z Majką po całym tym śniegu. Czy mu się to podoba, czy nie. Kto wie, może my też trafimy na Wujka Szrona?

„Zimowa wyprawa Ollego” to świetny przedsmak śniegowego szaleństwa. Idealne dopełnienie pierwszych białych dni. 

Recenzja powstałą dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zakamarki.

Fleur Hitchcock - "Morderstwo w środku zimy"

Autor: Fleur Hitchcock

Tytuł: Morderstwo w środku zimy

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Rok wydania: 2017

Liczba stron: 272

Ocena: 7/10

Wiek: 9+

Opis: 

Gdy jadąca autobusem Maya robi zdjęcie, nie ma zielonego pojęcia, w jakie to ją wpakuje tarapaty. Oświetlona sklepowa witryna wygląda wspaniale, kłócąca się przy niej para sprawia jednak wrażenie, jakby mieli się zaraz pozabijać. W momencie gdy błyska lampa aparatu nastolatki, oboje wyglądają tak, jakby mieli ochotę zabić także i ją…

Później pojawia się trup, a policja sugeruje, że Maya powinna zaszyć się na jakiś czas w bezpiecznym miejscu. Farma jej ciotki, położona w walijskich górach, wydaje się idealnym miejscem na kryjówkę. Zostaje jednak odcięta od reszty świata, gdy drogi zasypuje gruba warstwa śniegu. Nikt nie może wyjechać z gospodarstwa ani do niego dotrzeć. 

Czy to oznacza, że nie ma się czego bać?

Recenzja: 

Morderstwo w środku zimy to moje pierwsze spotkanie z kryminałem dla młodszych czytelników. Ten gatunek raczej nie jest popularny w literaturze dziecięcej i - po lekturze powieści Fleur Hitchcock - ogromnie żałuję, że jest tak niewiele tego typu książeczek! Dlaczego? Przeczytajcie recenzję!

Główną bohaterką jest trzynastoletnia Maya, której dotychczasowe rozterki kręciły się m.in. wokół tego, co założy na imprezę. Jednak sielankę młodzieńczych problemów przerywa błysk flesza jej aparatu, widok broni i... znaleziony trup w rzece, którego dziewczyna rozpoznaje. Na domiar złego jej rodzina ma cechę bardzo charakterystyczną - pojedyncze białe pasemko - które jest bardzo rozpoznawalne. Dziewczyna szybko orientuje się, że wpada w tarapaty, a - na domiar złego - znika jej siostra. Jak sprawa dalej się potoczy - nie zdradzę, ale wiedzcie, że nie tylko dla dziecka, ale i dla dorosłego Morderstwo w środku zimy dostarcza dreszczyku emocji!

Choć nie należę już do przedziału wiekowego, do którego skierowana jest powieść Fleur Hitchock, tak czytałam ją z zapartym tchem. Naprawdę! Styl pisania autorki jest niezwykle prosty i młodzieży, bez trudu zyskuje sympatię czytelnika. Bardzo spodobało mi się również to, że rozdziały są krótkie - dawkowało to emocje, a jednocześnie napędzało akcję. Strasznie martwiłam się o główną bohaterkę i miałam nadzieję, że powieść zakończy się szczęśliwym zakończeniem. Omal nie zaczęłam obgryzać paznokci z przejęcia! Dawno żadna książeczka dla młodszych czytelników nie wywołała we mnie niepokoju - naturalnie, w pozytywnym słowa tego znaczeniu!

Nie istnieje coś takiego, jak zbieg okoliczności. Gdy na suficie zauważasz zaciek, a na podłodze kałużę, wiesz, że sprawy są ze sobą połączone. No chyba, że masz w domu szczeniaka (...)

Nie myślcie jednak, że Morderstwo w środku zimy jest powieścią straszną. Nie, autorka zwyczajnie jest mistrzynią budowania napięcia. W tle spotykamy zabiegi typowe dla literatury młodzieżowej - humor, interesującą i zaskakującą główną bohaterkę, rodzinę i cudowne widoki. Fleur Hitchock zabiera nas bowiem w podróż uliczkami Londynu oraz w walijskie góry, których opisy sprawiają, że ciepło jest na drżącym sercu! Bo nie można zapomnieć, że jesteśmy w ciągłym niebezpieczeństwie, w trakcie śledztwa - śledztwa pełnego śniegu i sztuki... 

Morderstwo w środku zimy polecam z całego serca. Jest to powieść, która jednocześnie bawi i budzi w czytelniku mnóstwo emocji - od strachu o życie rodziny głównej bohaterki, po uśmiech i przyjemne zainteresowanie śledztwem, które prowadzone jest doprawdy wspaniale - autorka przemyca w powieść szczegóły, które potem nabierają coraz większego kształtu, aż do... rozwiązania. Książka wyjątkowo rozwija wyobraźnie i uczy kreatywnego myślenia. Jeszcze raz polecam!

Tę książkę zrecenzowałam dla Was dzięki Wydawnictwu Zielona Sowa! :)